Η “Μαύρη Παρασκευή” δεν είναι γιορτή, είναι καφρίλα εργοδοτική – καταναλωτική

Nov 21, 2016 | Κοινωνία, Οικονομία | 0 comments

image001Με περίσσια περηφάνια η αλυσίδα πολυκαταστημάτων public μέσα από μια μεγάλη διαφημιστική καμπάνια ενημερώνει το καταναλωτικό κοινό ότι στις 25/11 φέρνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα τη “black Friday”. Πρόκειται για έναν προερχόμενο εξ Αμερικής θεσμό με «μοναδικές προσφορές για λίγες ώρες». Το νέο αναμεταδίδεται από ένα σωρό ενημερωτικά ηλεκτρονικά και έντυπα μέσα σαν μια πρωτοποριακή κίνηση…

Ωστόσο, κανείς δε φαίνεται να το ψάχνει λίγο παραπάνω για το τί πραγματικά σημαίνει αυτή η “black Friday” τόσο σε σχέση με τις καταναλωτικές συνήθειες που διαμορφώνει, όσο και σε σχέση με τη δοκιμασία που συνιστά για τους εργαζόμενους στα καταστήματα. Ούτε και κάνει κάποιες αναφορές στις χαοτικές καταστάσεις που διαμορφώνονται μέσα στα καταστήματα (στο διαδίκτυο υπάρχουν άπειρα σχετικά videos) ή ακόμα και για τους θανάτους και τους τραυματισμούς που έχουν συντελεστεί και σχετίζονται με αυτή (7 και 98 αντίστοιχα τα τελευταία χρόνια στις ΗΠΑ – βλ. http://blackfridaydeathcount.com/). Οι καταναλωτές, που μπορεί να περιμένουν και ώρες έξω από τα μαγαζιά για να προλάβουν τις προσφορές, καταλήγουν να ποδοπατιούνται και να πλακώνονται κυριολεκτικά μεταξύ τους. Και βέβαια η μανία τους παίρνει σβάρνα και τους εργαζόμενους, που πέρα από τον υψηλό και εντατικοποιημένο φόρτο εργασίας που τους επιβάλλεται στο πλαίσιο της “black Friday”, έχουν να εξυπηρετήσουν-αντιμετωπίσουν τους λυσσασμένους καταναλωτές. Αλλά ουσιαστικά και τις σωματικές επιθέσεις τους στο πέρασμα τους από τους διαδρόμους στην αναζήτηση των προσφορών. Μάλιστα, το 2008 ένας 34χρονος εργάτης της Wal-Mart έχασε τη ζωή του, όταν ποδοπατήθηκε κυριολεκτικά από 200 περίπου καταναλωτές.

Αυτός είναι λοιπόν ο θεσμός που με τόση περηφάνια τα public φέρνουν στην Ελλάδα. Προφανώς, αυτό το κρούσμα εργοδοτικής καφρίλας δεν αποτελεί μια εξαίρεση. Είναι μια πτυχή -και μάλιστα κάπως «μαύρη»- της συνολικής επίθεσης των εργοδοτών και του καπιταλιστικού συστήματος απέναντι στα εργατικά μας συμφέροντα και δικαιώματα, τη ζωή και την αξιοπρέπειά μας. Έρχεται να συμπληρώσει την όλη δυσχερή κατάσταση που βιώνουμε, με τους μισθούς-ψίχουλα ή και τη μη καταβολή δεδουλευμένων, τις απολύσεις και την ανεργία, την εργασιακή επισφάλεια, τις ατομικές συμβάσεις, την εντατικοποίηση, τις απλήρωτες υπερωρίες, τη δουλειά τις Κυριακές, την ορθοστασία,…

Κι αν εμείς σαφώς και δεν έχουμε κάποιο ζήτημα με τις «καλές τιμές», μιλώντας για τις «ευκαιρίες» που προσφέρει το public στο πλαίσιο της “black Friday” (και μάλιστα σε μια περίοδο που σημειώνει κερδοφορία), ο νους μας πάει αυτόματα στους «μισθούς-ψίχουλα» που προσφέρονται στους συναδέλφους μας. Φαίνεται ότι για την εργοδοσία των public οι «καλές τιμές» πάνε πακέτο με την κακή-εξευτελιστική τιμή της δουλειάς των εργαζομένων της.

Από την πλευρά μας δε θα σταματήσουμε να καταδεικνύουμε την εργοδοτική ασυδοσία και να προσπαθούμε να βάλουμε ένα φρένο σε αυτήν. Και ήδη μέσα στο 2016 καταδείξαμε ακόμα μια καφρίλα της εργοδοσίας των public, όταν ενώ επέβαλε στους συναδέλφους να δουλεύουν τις Κυριακές, διοργάνωσε διαγωνισμό φωτογραφίας με θέμα «οι δικές μας Κυριακές» (βλ. «οι δικές μας (…κλεμμένες) Κυριακές» https://bookworker.wordpress.com/2016/04/18/oi-dikes-mas-klemmenes-kyriakes/)

Απευθυνόμενοι στους συναδέλφους μας θα θέλαμε να τους προτρέψουμε να μην κάνουν τίποτε παραπάνω από τις συμβατικές τους υποχρεώσειςκαι με κάθε τρόπο να γίνει σαφές ότι εμείς οι εργαζόμενοι αρνούμαστε να γίνουμε τα θύματα ή οι θηριοδαμαστές στην καταναλωτική αρένα που στήνουν τα αδίστακτα αφεντικά.

Παράλληλα, καλούμε την εργοδοσία των public να δώσει ένα τέλος σε αυτά τα κρούσματα. Και σε κάθε περίπτωση την καθιστούμε υπεύθυνη για όποια προβλήματα προκύψουν, ιδίως στους συναδέλφους μας.

Τέλος, απευθυνόμενοι προς τους καταναλωτές δεν μπορούμε παρά να τους ζητήσουμε να αντιληφθούν και τη δική τους ευθύνη για τις χαοτικές-επικίνδυνες καταστάσεις που διαμορφώνονται τόσο στις “black Fridays”, όσο και σε άλλες στιγμές κοσμοπλημμύρας μέσα στα μαγαζιά. Επίσης, τους ζητάμε να μην κάνουν την παραμικρή επιθετική κίνηση προς τους συναδέλφους μας. Και τους σημειώνουμε ότι εμείς οι εργαζόμενοι δεν είμαστε και ούτε θα γίνουμε τα προϊόντα της κανιβαλιστικής κατανάλωσης.

ΟΙ «ΜΑΥΡΕΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΕΣ» ΤΩΝ ΑΔΗΦΑΓΩΝ-ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ
ΣΥΜΒΑΛΛΟΥΝ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΑΠΟΚΤΗΝΩΜΕΝΩΝ-ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ
ΜΑΥΡΙΖΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ

Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής
Λόντου 6, Εξάρχεια – Αθήνα | 210-3820537

0 Comments

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Να διυλίζουμε τον κώνωπα και να καταπίνουμε την κάμηλο

Του Γιώργη Γιαννακέλλη Αρχικά, θα πρότεινα στους αναγνώστες και τις αναγνώστριές μας να ξαναδιαβάσουν ένα παλιότερο κείμενό μου, του Ιουνίου 2019, με τίτλο: «Μια διαχρονική ομερτά που υπάρχει στο “ανφάν γκατέ” της καθεστωτικής δημοσιογραφίας» Και ας ξεκινήσουμε από...

Κοσμικές ειδήσεις στα μέσα της δεκαετίας του ’50

Αλλη μια ανάλαφρη ανάρτηση. Ετσι κι αλλιώς αυτές τις μέρες είναι αναγκαίο να ξεφεύγουμε κάπως απ’ την βαριά πολιτική επικαιρότητα. Αλήθεια έχετε σκεφτεί τι είδους ειδήσεις υπήρχαν στις κοινωνικές στήλες των εφημερίδων στα μέσα της δεκαετίας του ’50; Να σας δώσουμε μια...

Υποκλοπές: Όταν ακόμη και συνδικαλιστικά όργανα “υπεράνω υποψίας” προειδοποιούν για τη θεσμική εκτροπή

Το δελτίο Τύπου που εξέδωσε κατά πλειοψηφία η Ένωση Ποινικολόγων και Μαχόμενων Δικηγόρων δεν είναι ένα ακόμη τυπικό συνδικαλιστικό κείμενο. Είναι μια δημόσια προειδοποίηση για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η δημοκρατική λειτουργία της χώρας, με αφορμή την...

Οι περατζάδες της Μεγαλόχαρης

Πάλι καλά που μέσα στην καθημερινή μουντή ατμόσφαιρα υπάρχουν κάποιοι που μας  χαρίζουν αβίαστα το χαμόγελο ενημερώνοντας μας για καταστάσεις που αγνοούμε. Ας πούμε, εμείς, δεν γνωρίζαμε ότι η Μεγαλόχαρη όταν πλήττει από την διαμονή της στα επουράνια,...

Το «πάρτι» των αναθέσεων δεν έχει χρώμα: Εκατομμύρια στη σοσιαλδημοκρατία από το κράτος της Δεξιάς

Το σημερινό πρωτοσέλιδο της εφημερίδας «Δημοκρατία» ανοίγει ένα ακόμη παράθυρο στον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το ελληνικό πολιτικό σύστημα. Και πίσω από τις καθημερινές κοκορομαχίες, τις τηλεοπτικές αντιπαραθέσεις και τις δήθεν αγεφύρωτες πολιτικές διαφορές,...

Ο Αντώνης Σαμαράς στήνει το στρατηγείο του στο κέντρο της Αθήνας – και οι μέρες του Μητσοτάκη μετρημένες

Οι δημοσιογραφικές πληροφορίες πλέον δεν αφήνουν και πολλά περιθώρια για αμφιβολίες: ο Αντώνης Σαμαράς βρίσκεται, σύμφωνα με πληροφορίες, σε προχωρημένες διαπραγματεύσεις – ενώ άλλες πηγές υποστηρίζουν ότι η συμφωνία έχει ήδη «κλείσει» – για τη μίσθωση ενός...

Η μεταπολιτική του «σορτς», το lifestyle του Φειδία και η συναίνεση της αστικής παρακμής

Η εικόνα του ευρωβουλευτή Φειδία Παναγιώτου να εμφανίζεται με λευκό σορτσάκι και αθλητική κάλτσα στις πρώτες σειρές επίσημης εκδήλωσης μνήμης, ανάμεσα σε «κουστουμαρισμένους» εκπροσώπους του πολιτικού προσωπικού, έκανε τον γύρο του διαδικτύου. Και φυσικά, άρχισε η...

81 χρόνια από τη ρίψη της «Fat Man» στο Ναγκασάκι

9 Αυγούστου 1945 – Μια μέρα που σφράγισε την ιστορία Στις 9 Αυγούστου 1945, στις 11:02 π. μ., η πόλη του Ναγκασάκι κατακλυζόταν από την πλέον φονική έκρηξη που γνώρισε η ανθρωπότητα: τη ρίψη της ατομικής βόμβας «Fat Man», τύπου πλουτώνιου‑239, από τις Ηνωμένες...

Η «Αξιώτισσα» ξαναμπαίνει στο στόχαστρο 

Πέρασε σχεδόν ένας χρόνος από τότε που η ταβέρνα «Αξιώτισσα» στη Νάξο βρέθηκε στο επίκεντρο μιας υπόθεσης που προκάλεσε έντονες αντιδράσεις. Η αφορμή ήταν η στάση της ιδιοκτησίας απέναντι σε Βρετανοσιωνιστές τουρίστες, οι οποίοι – σύμφωνα με όσα είχαν καταγγελθεί τότε...

Ντμίτρι Σοστακόβιτς: Εθεσε το έργο του στην υπηρεσία του λαού που έχτιζε τη σοσιαλιστική κοινωνία. “Εφυγε” σαν σήμερα το 1975.

«Οι Σοβιετικοί συνθέτες έχουν όλες τις ευκαιρίες να δώσουν μεγάλα έργα. Ουδέποτε υπήρξε άλλη εποχή ή άλλος τόπος, όπου ένας συνθέτης να μπορεί ήσυχος να γράψει μια σονάτα ή ένα κουαρτέτο, ξέροντας ότι είναι οικονομικά εξασφαλισμένος. Αυτό είναι αποτέλεσμα της...

Επιλεγμένα Video