«Η φτώχεια είναι η μεγαλύτερη
μορφή βίας»

Μαχάτμα Γκάντι

Τι είναι, αν όχι τρομοκράτες και κοινοί ποινικοί εγκληματίες αυτοί που καταστρέφουν συνειδητά και συστηματικά την οικονομία μιας χώρας;

Τι είναι, αν όχι τρομοκράτες και κοινοί ποινικοί εγκληματίες αυτοί που καταληστεύουν τον δημόσιο πλούτο μιας χώρας;

Τι είναι, αν όχι τρομοκράτες, προδότες και κοινοί ποινικοί εγκληματίες αυτοί που παραδίδουν την ανεξαρτησία μιας χώρας στον εχθρό;

Τι είναι, αν όχι τρομοκράτες και κοινοί ποινικοί εγκληματίες αυτοί που έχουν οδηγήσει στην αυτοκτονία δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους;

Τι είναι, αν όχι τρομοκράτες και κοινοί ποινικοί εγκληματίες αυτοί που αποστερούν με τη βία των νόμων τους και των διαταγμάτων τους τα μέσα συντήρησης και φυσικής ύπαρξης εκατομμυρίων ανθρώπων;

Τι είναι, αν όχι τρομοκράτες και κοινοί ποινικοί εγκληματίες αυτοί που απαγορεύουν σε 3 εκατομμύρια ανθρώπους να έχουν πρόσβαση στη Δημόσια Υγεία;

Τι είναι, αν όχι τρομοκράτες και κοινοί ποινικοί εγκληματίες αυτοί που στερούν τα φάρμακα από 1.000.000 καρκινοπαθείς και από χιλιάδες γέροντες, και χιλιάδες αρρώστους;

Τι είναι, αν όχι τρομοκράτες και κοινοί ποινικοί εγκληματίες αυτοί που καταδικάζουν 600.000 παιδιά σε υποσιτισμό;

Τι είναι, αν όχι τρομοκράτες και κοινοί ποινικοί εγκληματίες αυτοί που αρπάζουν τα σπίτια οικονομικά αδύναμων ανθρώπων; Που αυτοί τους οδήγησαν σε αδυναμία;

Τι είναι, αν όχι τρομοκράτες και κοινοί ποινικοί εγκληματίες αυτοί που εξαπολύουν τους υπαλλήλους – υπανθρώπους του «μη κατασταλτικού» κρατικού μηχανισμού να κόβει το ηλεκτρικό ρεύμα σε ολόκληρες οικογένειες, σε γέρους και σε αρρώστους, και να ασκεί ακραία βία μέσα σε λεωφορεία;

Τι είναι, αν όχι τρομοκράτες και κοινοί ποινικοί εγκληματίες αυτοί που ενθαρρύνουν και εξαπολύουν τους «νόμιμους» θρασύδειλους μπράβους τους, ενστόλους και μη, εναντίον ανθρώπων που προσπαθούν να ζήσουν τις οικογένειές τους δουλεύοντας σκληρά;

Τι είναι, αν όχι τρομοκράτες και κοινοί ποινικοί εγκληματίες αυτοί που κυνηγούν ανελέητα φτωχούς ανθρώπους επειδή πουλάνε λουκουμάδες ή επειδή δεν έκοψαν εισιτήριο, ενώ την ίδια στιγμή επιβραβεύουν, αναδεικνύουν, συγχρωτίζονται και συμπλέουν με ενόχους για κακουργήματα;

Τι είναι, αν όχι τρομοκράτες και κοινοί ποινικοί εγκληματίες αυτοί που αρπάζουν σπίτια από φτωχούς ανθρώπους και την ίδια στιγμή χαρίζουν δισεκατομμύρια σε καταχραστές, φοροφυγάδες, λαθρεμπόρους και σε κάθε καρυδιάς καρύδι που θα τύχει στον δρόμο τους;

Τι είναι, αν όχι τρομοκράτες και κοινοί ποινικοί εγκληματίες αυτοί που έχουν πετάξει στο δρόμο δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους, στους οποίους έχουν στερήσει και στερούν τροφή, στέγη και ρούχα;

Τι είναι, αν όχι τρομοκράτες και κοινοί ποινικοί εγκληματίες αυτοί που οδηγούν χιλιάδες οικογένειες να αφήνουν τα παιδιά τους σε ιδρύματα επειδή δεν μπορούν να τους αγοράσουν φαγητό;

Τι είναι, αν όχι τρομοκράτες και εγκληματίες αυτοί που αύξησαν την βρεφική θνησιμότητα σε μια χώρα κατά 43%;

Τι άλλο μπορεί να είναι, αν όχι θρασύδειλα και αποκτηνωμένα καθάρματα αυτοί που ψευδολογούν, χλευάζουν και λοιδορούν καθημερινά εκατομμύρια απελπισμένους και λιμοκτονούντες ανθρώπους, που αυτοί τους έφεραν σε τέτοια μοίρα;

Και τι άλλο είναι, αν όχι άμεσοι συνεργοί σε τρομοκρατία και κοινό ποινικό έγκλημα αυτοί, που με την αδράνειά τους αφήνουν το έγκλημα να διαιωνίζεται;

Τέλος, τι άλλο είναι, αν όχι τρομοκράτες και εγκληματίες κατά της ανθρωπότητας αυτοί, των οποίων οι ενέργειες επιφέρουν, άμεσα ή έμμεσα, την καταστροφή, αρρώστια και θάνατο εκατομμυρίων ανθρώπων και την συνεχή μείωση του πληθυσμού μιας ολόκληρης χώρας; Πως χαρακτηρίζονται αυτοί, των οποίων οι ενέργειες αγγίζουν τα όρια της Γενοκτονίας;

Όποιος δεν φλέγεται από βαθύ, συνεχές και μαύρο μίσος εναντίον τους και εναντίον των συνεργών τους έχει χάσει κάθε στοιχείο ανθρωπιάς. Η θέση του είναι στο βούρκο, μαζί με τα λύματα και τις κατσαρίδες.

Πηγή: Του Προκόπη Μπίχτα – “Δρόμος Ανοιχτός”