«Δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι η Όμικρον υπόσχεται την οριστική συλλογική ανοσία», διευκρινίζει, μεταξύ άλλων, ο καθηγητής Νεφρολογίας, Ζιλμπέρ Ντερέ

«Δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι η Όμικρον υπόσχεται την οριστική συλλογική ανοσία», διευκρινίζει μεταξύ άλλων, ο Γάλλος Καθηγητής Νεφρολογίας, Ζιλμπέρ Ντερέ (Gilbert Deray), διευθυντής της κλινικής στο Πανεπιστημιακό νοσοκομείο Πιτιέ Σαλπετριέρ (Pitié Salpêtrière) στο Παρίσι, σε άρθρο του στο έγκυρο εβδομαδιαίο περιοδικό L’ EXPRESS.

Το εν λόγω νοσοκομείο είναι ένα από τα μεγαλύτερα της Ευρώπης και το μεγαλύτερο στο Παρίσι.

Ακολουθούν τα βασικότερα σημεία του άρθρου, όπως αυτά παρατέθηκαν από τον ραδιοφωνικό σταθμό 98.4 και τον δημοσιογράφο Γιώργο Σαχίνη, σήμερα, Τρίτη 4 Ιανουαρίου.

«Βρισκόμαστε σε έναν χρονικό φαύλο κύκλο.

1. Οι μολύνσεις είναι εκτός ελέγχου, αλλά οι νοσηλείες είναι σταθερές, όλα είναι καλά.
2. Στη συνέχεια, οι νοσηλείες είναι εκτός ελέγχου αλλά ο αριθμός των διασωληνωμένων παραμένει σταθερός, όλα είναι καλά.
3. Στη συνέχεια, έχει επέλθει κορεσμός στις ΜΕΘ, αλλά ο αριθμός των θανάτων είναι αποδεκτός και αφορούν μόνο άτομα ευάλωτα και καταδικασμένοι, όλα είναι καλά.
4. Πολύ αργά, τα πράγματα είναι σοβαρά

Και όλη αυτή η αλληλουχία επαναλαμβάνεται από το 1 μέχρι το 4, στην επόμενη παραλλαγή, που εμφανίζεται.

Σε κάθε επεισόδιο αυτής της υγειονομικής κρίσης, οι κήρυκες αυτού του χρονικού φαυλόκυκλου, προκειμένου να ενισχύσουν το επαναλαμβανόμενο αφηγηματικό τους μοτίβο, υποβαθμίζουν τη σοβαρότητα της κατάστασης όσον αφορά τα νοσοκομεία και τους νεκρούς, που υποτίθεται ότι είναι απλώς ηλικιωμένα άτομα, τα οποία θα πέθαιναν ούτως ή άλλως, λίαν συντόμως.

Επιπλέον, αρνούνται την ύπαρξη της νέας παθολογικής κατάστασης που χαρακτηρίζεται ως μακροχρόνια Covid, καθώς επίσης και την πιθανότητα σοβαρών επιπτώσεων της Covid στα παιδιά.

Σε αυτό προσθέτουν, όπως κάθε ανώτατη καθοδηγητική αρχή, μια οριστική λύση στην κρίση. Χθες ήταν αυτό  που ονομαζόταν υδροξυχλωροκίνη/ιβερμεκτίνη, σήμερα ονομάζεται «φυσική μεταλοιμώδης ανοσία».

Και όμως, η πραγματικότητα που κυριαρχεί στο πεδίο δεν είναι αυτή που περιγράφουν.

Το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης βρίσκεται κάτω από μεγάλη πίεση.

Ο μαζικός και επαναλαμβανόμενος αποπρογραμματισμός, η υποβάθμιση της ιατρονοσηλευτικής φροντίδας λόγω της έλλειψης προσωπικού και της εξάντλησής του, έχουν οδηγήσει σε απώλεια ευκαιριών προς ίαση, για όλους τους ασθενείς που νοσηλεύονται στα νοσοκομεία.

Φυσικά, οι ελλείψεις προϋπήρχαν πριν από την εμφάνιση της Covid, αλλά σίγουρα επιδεινώθηκαν εξ αιτίας της.

Οι μονάδες εντατικής θεραπείας μας βρίσκονται στα πρόθυρα της κατάρρευσης με πάνω από τη μισή χωρητικότητά τους να είναι εμβολισμένοι από ασθενείς με Covid. Εκτός από την απειλή που αποτελεί το φαινόμενο της διαλογής των ασθενών, αυτή η συνεχής υπερδραστηριότητα απειλεί να οδηγήσει σε υπερβολική θνητότητα των ασθενών που εισάγονται στις ΜΕΘ.

Ο αριθμός των θανάτων, περίπου 200 ανά ημέρα, δεν αποτελεί πλέον «μεταβλητή παράμετρο» για την προσαρμογή των μέτρων υγείας.

Στο σημείο αυτό να υπενθυμίσουμε ότι μιλάει για τη Γαλλία. η Γαλλία έχει πληθυσμό 67 εκ. Επομένως υπολογίστε ότι είναι σαν να μιλάει για 25 νεκρούς, συγκρινόμενο με τις δικές μας καθημερινές απώλειες.

Σημασία έχει ότι το 26% αυτών των απωλειών είναι κάτω των 75 ετών και το 8% κάτω των 65 ετών.

Στο φαντασιακό αφήγημα της Covid, είναι βαθιά ριζωμένη η αντίληψη ότι πεθαίνουν οι πολύ ηλικιωμένοι ακόμη που είναι ήδη άρρωστοι και πεθαίνουν. Τι σημασία είχε το γεγονός ότι το προσδόκιμο ζωής ενός 80χρονου ήταν δέκα χρόνια;

Αφού θα πέθαιναν σύντομα ούτως ή άλλως !!!

Ο αριθμός των εισαγωγών στα νοσοκομεία παίδων, αυξήθηκε πρόσφατα σημαντικά σε πολλές χώρες, ιδίως για παιδιά κάτω των πέντε ετών. Το ζήτημα αυτό εγείρει ερωτήματα σχετικά με την ιδιαιτερότητα της Omicron, η οποία, σύμφωνα με μια μελέτη, είναι εξίσου νοσογόνος με τη Delta σε ηλικίες κάτω των 12 ετών. Το παιδί σε αυτή την υγειονομική κρίση αποτελεί ένα «μη υποκείμενο». Έχουμε καθυστερήσει ως προς την έναρξη των εμβολιασμών στα παιδιά 5-11 ετών. Κάποιοι μάλιστα αρνούνται την ύπαρξη της παθολογικής οντότητας που χαρακτηρίζεται ως μακροχρόνια  Covid, ακόμη και στα παιδιά 5-11 ετών, ενώ τα σχολεία μας εξακολουθούν να μην είναι αρκετά ασφαλή.

Στη Γαλλία το πρόβλημα της μακροχρόνιας Covid είναι υποτιμημένο. Και η γαλλική μελέτη που αναφερόταν σε αυτούς τους ασθενείς, χαρακτηρίσθηκε απλώς ως «δοξασία» περί του θέματος, με αποτέλεσμα να  χρησιμοποιείται σήμερα ως λάβαρο από τους «κήρυκες του χρονικού φαυλόκυκλου» για να αρνηθούν αυτή την επερχόμενη επιδημία.

Σε άλλες χώρες, ιδίως στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο Ηνωμένο Βασίλειο, η λονγκ Covid λαμβάνεται σοβαρά υπόψη και έχει οδηγήσει στη δημιουργία ειδικών τμημάτων για τη φροντίδα των ασθενών καθώς και σε μακροχρόνιες μελέτες. Αν και η Omicron προς το παρόν φαίνεται ότι προκαλεί μόνο ένα κλάσμα της λόνγκ Covid που παρατηρήθηκε από τις προηγούμενες παραλλαγές, εν τούτοις προβλέπεται να είναι καταστροφική.

Το γκράαλ (το άγιο δισκοπότηρο) της συλλογικής ανοσίας

Όσο για την Όμικρον, αυτή θα μπορούσε να αποτελέσει μια ευκαιρία! Θα ήταν μάλιστα το τελευταίο κύμα πριν από το τέλος αυτού του εφιάλτη. Δεν πρέπει να ανησυχούμε για αυτά τα 200.000 περιστατικά την ημέρα, αλλά αντίθετα να χαιρόμαστε.

Θα πρέπει να χαιρόμαστε γιατί δεν θα οδηγήσουν σε σημαντικές νοσηλείες ή θανάτους και θα είμαστε προστατευμένοι χάρη στην ανοσία που αποκτάται μέσω της φυσικής λοίμωξης. Επιτέλους θα επιτύχουμε το γκράαλ  της ανοσίας αγέλης.

Αυτοί οι ισχυρισμοί υποστηρίχθηκαν αμέσως μόλις εμφανίστηκε η παραλλαγή, παρόλο που δεν υπήρχαν στοιχεία που να τεκμηριώνουν τέτοιες πεποιθήσεις.

Σήμερα όμως τα στοιχεία είναι επιτέλους διαθέσιμα, ομολογουμένως προκαταρκτικά, αλλά παρ’ όλα αυτά ρίχνουν φως στη συζήτηση:

• Η Omicron είναι δύο έως τρεις φορές πιο μεταδοτική από τη Delta.
• Η Omicron είναι πιθανώς λιγότερο θανατηφόρα από το Delta. Είναι δύσκολο να γίνει διάκριση  μεταξύ της εγγενούς θνησιμότητας αυτής της παραλλαγής και της θνησιμότητας που συνδέεται με τα χαρακτηριστικά του πληθυσμού που αυτή προσβάλλει σε σύγκριση με τη Delta (ηλικία, κατάσταση εμβολιασμού, προηγούμενη λοίμωξη…).
• Η Omicron μπορεί να διαφύγει από την ανοσία του οργανισμού μετά τον εμβολιασμό ή τη λοίμωξη.
• Η προστασία του εμβολίου όσον αφορά τις νοσηλείες είναι πολύ ατελής μετά τις δύο δόσεις (52% μετά από διάστημα που ξεπερνάει τις 25 εβδομάδες) και πολύ καλύτερη μετά από τις  τρεις δόσεις (88%). Στις 31 Δεκεμβρίου, 22.172.439 Γάλλοι είχαν κάνει 3 δόσεις εμβολίου.

Εάν προσθέσουμε στα προηγούμενα και το πρόβλημα των μη εμβολιασμένους και των ανοσοκατεσταλμένων ατόμων, αυτό αφήνει εκατομμύρια ανθρώπους στο έλεος της Omicron.

Αυτό μπορεί να εξηγήσει το γεγονός, γιατί οι εισαγωγές στα νοσοκομεία αυξάνονται στις ΗΠΑ, στο Ηνωμένο Βασίλειο, στον Καναδά και στην Ισπανία, μεταξύ άλλων.

Η πρόβλεψη των υγειονομικών επιπτώσεων του κύματος από την Omicron υπό αυτές τις συνθήκες συνιστά μία άκρως επικίνδυνη άσκηση.

Για ορισμένους, το εγγύς μέλλον είναι λαμπρό. Απλά πρέπει να κρατηθούμε και με το κόστος μερικών χιλιάδων θανάτων ακόμα, αυτή η κρίση θα τελειώσει και θα ξεπεραστεί, χάρη στη συλλογική ανοσία που παρέχει η Omicron. Μια μέτρια θυσία μερικών ηλικιωμένων, έτσι ώστε η πλειοψηφία να μπορέσει επιτέλους να ζήσει κανονικά.

Η συζήτηση, αν και αξίζει τον κόπο, πάσχει από μια σημαντική γνωστική προκατάληψη. Δεν υπάρχει κάποια υπόσχεση οριστικής συλλογικής ανοσίας (της αγέλης) με την Omicron.

Ποιος μπορεί να πει στα σοβαρά ότι δεν θα υπάρξει μια νέα, πιο επικίνδυνη παραλλαγή που θα ξεφύγει από το εμβόλιο ή την ανοσία μετά από τη λοίμωξη των προηγούμενων παραλλαγών;

Κι ας εξαιρέσουμε εκείνους που διαδίδουν το μύθο της μόνιμης εξέλιξης των ιών προς λιγότερο επικίνδυνες μορφές.

Όσον αφορά το SARS-COV-2, η εξέλιξη οδήγησε σε προοδευτική αύξηση της μολυσματικότητας και της θανατηφόρου δράσης των παραλλαγών του. Με την πιθανή εξαίρεση της Omicron, η οποία θα είναι πιο μεταδοτική, αλλά λιγότερο σοβαρή λόγω επειδή προσβάλλει περισσότερο τους βρόγχους και λιγότερο τους πνεύμονες. και όχι οι πνεύμονες. Θα πρέπει να θυμόμαστε ότι ένας ιός που είναι λιγότερο θανατηφόρος αλλά πιο μεταδοτικός μπορεί να προκαλέσει περισσότερους θανάτους απλώς και μόνο λόγω του πολύ μεγαλύτερου αριθμού κρουσμάτων.

Και τι γίνεται με την επόμενη παραλλαγή;

Τα μέτρα δεν μπορούν να περιοριστούν αποκλειστικά στον εμβολιασμό

Ωστόσο τι θα μπορούσε να γίνει;

Βρισκόμαστε σε μια κατάσταση όπου δεν είναι πλέον δυνατόν να λάβουμε μέτρα που θα μείωναν αποτελεσματικά το κύμα της Omicron για δύο λόγους:

• Είναι πολύ αργά.
• Τέτοια μέτρα θα ήταν οικονομικά και κοινωνικά απαράδεκτα.
• Δεν βρισκόμαστε πλέον στην άνοιξη του 2020.                        

Συνεπώς, πρέπει να ληφθούν μέτρα για την προστασία από τις σοβαρές μορφές χωρίς να καταστραφεί το κοινωνικό μας μοντέλο. Αυτά όμως δεν μπορούν να περιοριστούν αποκλειστικά στον εμβολιασμό.

• Ενίσχυση των νοσοκομειακών πόρων. Ναι, χρειάζονται χρόνια για να εκπαιδευτεί ένας γιατρός ή ένας νοσηλευτής ΜΕΘ, αλλά θα μπορούσαμε να ξεκινήσουμε.
• Προστασία των παιδιών που έχουν επιστρέψει στο σχολείο χωρίς επαρκή μέτρα.

Οι αισθητήρες CO2, οι μάσκες FFP2, ο εξαερισμός, οι τακτικές υποχρεωτικές εξετάσεις για όλους, που μάταια ζητούνται εδώ και μήνες.

• Επιταχυνόμενος εμβολιασμός των παιδιών ηλικίας 5-11 ετών, για τον οποίο είμαστε πολύ πίσω από το χρονοδιάγραμμα.
• Η διενέργεια της τρίτης δόσης, το καλύτερο εμπόδιο κατά των νοσηλειών από την Όμικρον.
• Πολύ ευρύτερη χρήση των μασκών FFP2.
• Αυστηρή τήρηση των περιοριστικών μέτρων μέχρι να περάσει το κύμα Omicron.

Καλώ τη διεθνή κοινότητα να ξαναβρεί τη λογική της, αν όχι τον ανθρωπισμότης, και να εφαρμοστεί επιτέλους ένας γενικευμένος παγκόσμιος εμβολιασμός, ο μόνος τρόπος για να αποφευχθεί η επόμενη αναπόφευκτη παραλλαγή.

Σας υπενθυμίζω ότι η καθυστέρηση της λοίμωξης μας επιτρέπει να περιμένουμε όσο το δυνατόν με ασφάλεια τις θεραπευτικές εξελίξεις.

Οι περισσότεροι από τους θανάτους των ανεμβολίαστων το 2020 και στις αρχές του 2021 θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί σήμερα χάρη στο εμβόλιο.

Τα αντι-ιικά φάρμακα και τα νέα εμβόλια προσαρμοσμένα στις παραλλαγές είναι πολύ κοντά.

Ως γιατρός λυπάμαι για την επιλογή της οικονομίας ως προτεραιότητα, αλλά ως πολίτης την καταλαβαίνω.

Παρ’ όλα αυτά, ας σώσουμε όσο το δυνατόν περισσότερες ζωές όσο περιμένουμε τη

θεραπευτική πρόοδο η οποία, σε αντίθεση με την “παραλλαγή του λευκού ιππότη”, είναι πραγματικά αναπόφευκτη.

Πηγή: Γιώργος Σαχίνης – Νέα Κρήτη