Στα πανεπιστήμια εδώ και χρόνια υπάρχει μια ενδημική διαφθορά την οποία έχουν ενθαρρύνει κυβερνήσεις και πρυτανικές αρχές.
Ο καθηγητής ο οποίος μπορεί να έχει εισοδήματα από ερευνητικά προγράμματα, από επιχειρηματική δραστηριότητα, από συμμετοχή σε ΔΣ εταιρειών θεωρήθηκε ότι είναι το πρότυπο «δασκάλου». Ειδικά σε Πανεπιστήμια όπως το Οικονομικό και το Πειραιά, αυτό αναγορεύτηκε σε κανόνα και ανταμείφθηκε με τη συχνή ανάληψη και κρατικών καθηκόντων.
Σε τελική ανάλυση άμα διδάσκεις το «επιχειρείν» γιατί να μην το ασκείς κιόλας; Και μετά βέβαια βλέπει κανείς και μαθαίνει ότι μπορούσαν καθηγητές ΑΕΙ να δανείζουν και δη με τοκογλυφικό επιτόκιο εκατομμύρια ευρώ σε άλλους καθηγητές και να έχουν επιχειρήσεις στο εξωτερικό και όλα αυτά να σκάνε μετά στα δικαστήρια και μετά να αποκαλύπτεται ότι όλα αυτά είχαν και πολιτικές απολήξεις κλπ κλπ κλπ.
Δεν ήταν η εξαίρεση ήταν ο κανόνας στα πανεπιστήμια αυτού του είδους η διαπλοκή και η διαφθορά. Και ήταν αυτοί οι καθηγητές που προφανώς και τους ενοχλούσαν οι «Απέκηδες» και οργάνωσαν την επιχείρηση «ανακατάληψης» της ΠΟΣΔΕΠ από ΠΑΣΟΚ και ΝΔ με συγκολλητικό υλικό τους πάντα «χωμένους» πανεπιστημιακούς της παράταξης της ΔΗΜΑΡ (ήδη από όταν ήταν ακόμη «τάση» στο ΣΥΝ). Και ήταν αυτοί οι καθηγητές της μπίζνας που ήταν πάντα και οι πιο απηνείς διώκτες των φοιτητικών αγώνων και δήθεν υποστηρικτές της «νομιμότητας».
Δηλαδή, αυτοί που ήταν βουτηγμένοι στη διαφθορά και το χρηματισμό τολμούσαν να μιλάνε για «ευταξία». Αλλά πάντα ανταμείβονταν από τα κόμματα εξ ου και η αίσθηση ότι έχουν ασυλία. Και άιντε τώρα να πεις: να η ευκαιρία να επιστρέψουμε στην πλήρη και αποκλειστική απασχόληση και την απαγόρευση επιχειρηματικής δραστηριότητας. Αμέσως θα πέσουν να σε φάνε τα σιτιζόμενα παπαγαλάκια της επιχειρηματικότητας που θα κραυγάσουν «και πώς θα έχουμε spin-off;»…
Πηγή: Παναγιώτης Σωτήρης – f/b
0 Comments