Του Γ. Γ

«Αν ήξερα ότι τα τιμημένα όπλα του ΕΛΑΣ, με τα οποία ο λαός μας αντιστάθηκε στον κατακτητή, θα τα έδινε το κράτος στους Χίτες, δεν θα είχα υπογράψει ποτέ τη “Συμφωνία της Βάρκιζας“». 

Η παραπάνω δήλωση δεν προέρχεται από κάποιον κομμουνιστή ή αριστερό. Ανήκει στον υπουργό Εξωτερικών Ιωάννη Σοφιανόπουλος ο οποίος αντιπροσώπευε την κυβέρνηση Πλαστήρα -μαζί με τους υπουργού Εσωτερικών Περικλή Ράλλη και Γεωργίας Ι. Μαρκόπουλος- και είχε το ρόλο του προεδρεύοντα στο συνέδριο της Βάρκιζας, στο οποίο συνυπογράφτηκε η ομώνυμη κατάπτυστη συμφωνία, στις 2 Φλεβάρη του 1945,

Επαναφέραμε στην μνήμη μας αυτή την δήλωση γιατί διαβάζουμε στον Ριζοσπάστη που είχε κυκλοφορήσει σαν σήμερα 7 Απρίλη 1945, ότι με το που όπλισε μαζικά το κράτος τους Χϊτες, αυτοί επιδόθηκαν σε ένα όργιο βασανισμών και λεηλασιών σε βάρος δημοκρατικών πολιτών με την ανοχή και συνέργεια σε αρκετές περιπτώσεις των κρατικών μηχανισμών.   

 (Οι Χίτες και οι ταγματασφαλίτες ήταν κάτι άθλια υποκείμενα, βασιλόφρονες, δοσίλογοι, και οτιδήποτε «πατριωτικό» υπήρχε στο χώρο της άκρας δεξιάς που στην διάρκεια της κατοχής εξοπλίστηκαν απ’ τους Γερμανούς για να πολεμήσουν τον ΕΛΑΣ, διαπράττοντας παράλληλα τεράστιες θηριωδίες σε βάρος του άμαχου ελληνικού λαού. 
Για την δράση των Χιτών μετά την απελευθέρωση της χώρας μας από τα Γερμανικά κατοχικά στρατεύματα, είναι χαρακτηριστικά τα λόγια του υπουργού Εσωτερικών της κυβέρνησης Βούλγαρη, Κ. Τσάτσου, στα τέλη του 1945: “Ότε κατ’ Απρίλιον ανελάβομεν το υπουργείον των Εσωτερικών, ένοπλαι οργανώσεις, ως η Χ, ήσαν εν πλήρει δράσει. Όχι μόνον συνελάμβανον άτομα, εν συνεργασία μετά των αρχών, όχι μόνον τα ανέκριναν μεταχειριζόμεναι μέσα βίας, αλλά και την νύκταν περιεπόλουν και ήσαν ούτως ειπείν μία σιωπηρώς καθιερωμένη κατάστασις”).  

Στο δημοσίευμα, λοιπόν, που υπάρχει στον Ριζοσπάστη ο οποίος είχε κυκλοφορήσει 7 Απρίλη 1945 αναφέρονται μια σειρά περιπτώσεις κατά τις οποίες συμμορίες Χιτών αλλά και ΕΔΕΣιτών, συλλαμβάνουν, βασανίζουν, και ληστεύουν δημοκρατικούς πολίτες όχι απλώς με την κάλυψη και με συνεργασία των αστυνομικών οργάνων. 

Την κατάσταση για το πώς θεμελιωνόταν τότε το αστικό κράτος και πώς “αγκάλιαζε” κάθε δοσιλογικό και προδοτικό στοιχείο που προηγουμένως είχε θέσει τις “υπηρεσίες” του στην διάθεση των Γερμανικών κατοχικών στρατευμάτων μας το λέει αι μια άλλη είδηση από το ίδιο φύλλο του Ριζοσπάστη. Σ’ αυτή διαβάζουμε: