Ζουλφί Λιβανελί: Περί μουσικής …

Μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη έδωσε ο Τούρκος μουσικοσυνθέτης Ζουλφί Λιβανελί στον Θανάση Νιάρχο, η οποία δημοσιεύεται σήμερα στα “Νέα”. Απ’ αυτή αντιγράφουμε:

Οι θρησκείες, όπως και οι στρατοί, έχουν ανάγκη τη μουσική. Τα μεγάλα πολεμικά τύμπανα και οι σάλπιγγες με τον στριγκό ήχο που χρησιμοποιούνται στο κυνήγι έχουν σκοπό να σπείρουν τον τρόμο στον εχθρό, αλλά και να καταστήσουν δυνατή την εξαπόλυση των δικών τους δυνάμεων στην επίθεση και στον θάνατο. Μερικές φορές, η μουσική επίσης εργαλειοποιείται για ζοφερούς σκοπούς, όπως στην περίπτωση του Χίτλερ που μεταχειρίστηκε τον Βάγκνερ… Για τον λόγο αυτό, όταν μου λένε «μουσική», ρωτάω πάντα «ποια μουσική». Η μουσική, μπορεί, όπως η λογοτεχνία και όλες οι καλές τέχνες να υπηρετεί τον σκοπό της εξύψωσης του ανθρώπινου πνεύματος, αλλά μπορεί και, όλως αντιθέτως, να οδηγήσει στον μηδενισμό και την καταστροφή. …

Ασφαλώς και δεν είναι δυνατόν να λυθούν τα προβλήματα ανάμεσα στις δύο χώρες μόνο με τη μουσική και την τέχνη. Αυτό θα ήταν μια πολύ αφελής αντίληψη. Το δικό μας καθήκον είναι να συμβάλουμε στην προσέγγιση των λαών, αποποιούμενοι το μίσος, υπενθυμίζοντας το δέον γενέσθαι.

Ολοι μας γεννιόμαστε σε κάποια περιοχή του κόσμου, μέσα σε μια κουλτούρα, μια θρησκεία, ένα έθνος. Μας αποκαλούν με βάση το όνομα εκείνης της περιοχής, μας μαθαίνουν τις αξίες της. Ωστόσο καμία από αυτές δεν είναι δικές μας αξίες. Ολοι μας, πέρα από σημαίες, στολές, ιερείς και μουλάδες, είμαστε άνθρωποι που υπόκεινται στους ίδιους βιολογικούς κανόνες, άνθρωποι που πεινούν, κρυώνουν, ερωτεύονται, αρρωσταίνουν, γερνούν, άνθρωποι που βυθίζονται στο πένθος από τον πόνο ενός χαμού, ενός χωρισμού. Αυτή είναι η αληθινή μας ταυτότητα.

Η ζωή μας είναι δύσκολη, ποιος ο λόγος να την κάνουμε δυσκολότερη ο ένας για τον άλλον;

Στα θέματα του βίου, η αρχαιοελληνική τέχνη και φιλοσοφία μάς διδάσκουν την κάθαρση. Μας διδάσκουν τη διαφορά ανάμεσα στην τραγωδία και το μελόδραμα. Η δική μου πραγματική φύση είναι η ανθρώπινη. Οχι, η εθνικότητα και η θρησκεία μου. Η Τουρκία φέρει συσσωρευμένες συγκρούσεις από την ιστορία της. Νομίζω πως η προσπάθειά μου να χτίσω γέφυρες φιλίας με τον ελληνικό, τον κουρδικό, τον αρμενικό λαό προκύπτει και από αυτή την ανάγκη, την ανάγκη να μη μείνουμε προσκολλημένοι στο παρελθόν.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *