Πηγή: Ρουβίκωνας

Θέλοντας να μιλήσουμε για τον Αντώνη Καρυώτη, τον 36χρονο που δολοφονήθηκε μπροστά στα μάτια εκατοντάδων ανθρώπων στο λιμάνι του Πειραιά θα ξεκινήσουμε με μια ερώτηση.

Αν στην θέση του Αντώνη ήταν όχι απλά καποιος πλούσιος ή επώνυμος αλλά έστω ένας «καλοστεκούμενος οικογενειάρχης» θα ήταν τώρα νεκρός;

Απαντάμε εμείς, δεν θα ήταν.

Αυτό που συνέβει στον Πειραιά, ασφαλώς και δεν είναι η εικόνα μιας ολόκληρης κοινωνίας. Μακριά από τον Ρουβίκωνα τέτοιοι αφορισμοί. Είναι η όμως εικόνα ενός τμήματος αυτής της κοινωνίας, ενός αλλοτριωμένου και αντικοινωνικού τμήματος, μειοψηφικού αλλά όχι ασήμαντου. Ο Αντώνης που έτρεξε τελευταία στιγμή να μπει στο καράβι, έχοντας εισιτήριο δεν ήταν «καθωσπρέπει». Ηταν «περίεργος», φώναζε, δεν ενέπνεε «σεβασμό» σε αυτούς που είχαν την μικροεξουσία να επιτρέψουν ή όχι την επιβίβαση. Ένας μάλιστα από αυτούς στις εσωτερικές συνομιλίες λέει πως τον θεώρησε «μαύρο Πακιστανό». Δεύτερη κατηγορία ανθρώπου δηλαδή. Κι εδώ που τα λέμε, 600 τέτοιοι «μαύροι πακιστανοί» πνίγηκαν στην Πύλο, δολοφονημένοι από το λιμενικό και δεν άνοιξε ρουθούνι. Ενας ακόμα, είναι μάλλον ανάξιο λόγου γεγονός.

Δεν ήταν όμως «μαύρος Πακιστανός». Ήταν Ελλην, ημεδαπός, πιθανός ψηφοφόρος με οικογένεια και φίλους. Και δυστυχώς για τους δολοφόνους του υπήρχαν κάμερες επιβατών που κατέγραψαν το γεγονός. Κι έτσι δεν υπήρχε νόημα να φροντίσει το λιμεναρχείο Πειραιά να μας πει ότι οι κάμερες του λιμανιού εκείνη την ώρα δεν δούλευαν, όπως δεν δούλευαν υποτίθεται και οι κάμερες του λιμενικού σκάφους στην δολοφονία της Πύλου.

Ας μην υπάρχει καμμιά αμφιβολία, αν οι επιβάτες του blue horizon δεν τράβαγαν βίντεο σήμερα κάποιοι λίγοι θα φωνάζαμε για δολοφονία και τα ΜΜΕ θα είχαν πείσει τους ψηφοφόρους ότι ο Αντώνης πρακτικά αυτοκτόνησε, όπως άλλωστε έλεγε και η αρχική μιντιακή αναφορά στο περιστατικό.

Αφού όμως η αλήθεια αποκαλύφθηκε τα πολιτικά και δημοσιογραφικά παράσιτα ελίχθηκαν αστραπιαία. Ομολογούμε ότι δεν περιμέναμε τόσο βαθιά συναισθήματα, τέτοιον αποτροπιασμό, τόσο θυμό να ξεχειλίζει. Συγκλονισμένοι οι Μητσοτάκηδες, οι Πρετεντέρηδες, οι Αυτιάδες, (αλλά και ο στρατός πληρωμένων αλητών του μηχανισμού προπαγάνδας της ΝΔ) που ένας άνθρωπος πέθανε άδικα.

Αυτοί οι ίδιοι που έθαψαν την δολοφονία των Τεμπών, που ξέπλυναν την εκατόμβη στην Πύλο, που δικαιολόγησαν την εξωδικαστική εκτέλεση 15χρονων Ρομά για ένα κλεμμένο αμάξι και 20 ευρώ φέσι σε βενζινάδικο.

Αυτούς πήρε ο πόνος για τον Αντώνη. Μόνο ο Βαρβιτσιώτης δεν κατάλαβε την επικοινωνιακή στροφή κι έχασε την κότα με τα χρυσά αυγά, το υπουργείο Ναυτιλίας…

Το πτώμα του Αντώνη Καρυώτη, όχι μόνο έμεινε να επιπλέει στο λιμάνι αλλά και σκυλεύτηκε από τους ανθρώπους της εξουσίας που είχαν ανάγκη να βρουν μια ευκαιρία να παραστήσουν τους ανθρώπους.

Φυσικά τόσο ο ύπαρχος όσο και ο καπετάνιος μπήκαν φυλακή. Και κανείς δεν μπορεί να αμφιβάλει ότι αποτελούν λαμπρο δείγμα αυτού του αλλοτριωμένου τμήματος της κοινωνίας που αναφέραμε πιο πάνω. Είναι το τμήμα που δολοφονεί Ζακ στο κέντρο της Αθήνας, που απαγάγει μετανάστες στον Εβρο που ζητάει πάντα βία και καταστολή σε ότι είναι πιο αδύναμο από αυτό. Είναι η μόλυνση στο σώμα και το μυαλό της κοινωνικής βάσης. Και, σίγουροι πως ένα ολόκληρο σύστημα θα τους προστατέψει, όπως έκανε με τον μεσίτη και τον κοσμηματοπώλη στην δολοφονία του Ζακ, χωρίς δισταγμό έκαναν ότι έπρεπε για να την γλιτώσουν. Οι κάμερες των επιβατών χάλασαν την δουλειά.

Είναι όμως αυτοι οι μόνοι υπεύθυνοι;

Έχουμε κουραστεί σε έναν κόσμο ηγεσιών και καραβοκύρηδων, όταν κάτι πάει καλά οι υπεύθυνοι να δοξάζονται κι όταν κάτι πάει στραβά να χρεώνουν τους μούτσους. Το βλέπουμε στην πολιτική, στην οικονομία, παντού. Εδώ κάποιος μπορεί να ανταπαντήσει πως σε αντίθεση με τα πολιτικά εγκλήματα ο υπεύθυνος της πλοιοκτήτριας εταιρείας Attica group, o CEO Σπύρος Πασχάλης παραιτήθηκε όπως απαίτησαν δημόσια με άρθρα τους γνωστοι καθεστωτικοί δημοσιογράφοι την επομένη του συμβάντος.

Δεν πρόκειται για κάποια κρίση ηθικής όλων αυτών. Όταν το πρόβλημα είναι απώλειες εσόδων, οι μέτοχοι δεν δείχνουν έλεος. Αλλά η κύρια εξήγηση δεν είναι αυτή. Όπως έγραψαν άλλοι καθεστωτικοί δημοσιογράφοι το θέμα αφορά το κεφάλαιο κύρους στην κοινωνία του ελληνικού εφοπλισμού. Αφορά το παραμύθι της περίφημης «Ελληνικής ναυτοσύνης». Όχι των γενεών ναυτικών που θαλασσοπνίγηκαν σε αυτές τις θάλασσες αιώνες, αλλά των καραβοκύρηδων, των εφοπλιστών. Αυτών που έχουν «χεσμένο τον πρωθυπουργό», που οι φόροι μας τους πληρώνουν το πετρέλαιο, αυτών που βύθιζαν αύτανδρα καράβια για να πάρουν τα ασφάλιστρα, που έκαναν λαθρεμπόρια σε εμπόλεμες ζώνες, που και σήμερα καράβια τους κουβαλάνε κάθε είδους σκόνες και κερδοσκοπούν μέχρι και στον Ρωσοουκρανικό πόλεμο.

Η διαφορά και πάλι ήταν ότι στο blue horizon υπήρχαν κάμερες επιβατών. Μεγάλη αναποδιά για όλους τους.

Εμείς όμως τους θεωρούμε υπεύθυνους. Ακόμα περισσότερο υπεύθυνους ακριβώς γιατί κάνουν ότι θέλουν, όποτε θέλουν. Γιατί κρατάνε τους εργαζόμενους τους σε συνθήκες τρόμου. Γιατί έχουν γίνει αυτοκράτορες και τα καράβια που μεταφέρουν κόσμο στα νησιά είναι αυτοκρατορικό τους έδαφος με τους εργαζόμενους τους σε ρόλο αστυνομικού.

Η attica group, οι εφοπλιστές, μαζί με τον ύπαρχο και τον καπετάνιο του blue horizon σκότωσαν τον Αντώνη Καρυώτη.

Κι όποιος θεωρεί ότι είμαστε τυφλά εχθρικοί με το εφοπλιστικό κεφάλαιο και τοποθετούμαστε από ταξική εμπάθεια ας κάνει κάτι απλό. Ας πάει στο λιμάνι του Πειραιά να δεί πόσα σκάφη λύνουν κάβους με ανοιχτό καταπέλτη. Κάτι εντελώς παράνομο. Γιατί και χωρίς δολοφονίες μπορεί να πεθάνει κόσμος.

Κι όμως το κάνουν. Και το κάνουν για να γλιτώσουν ελάχιστα λεπτά στο δρομολόγιο και ελάχιστα χρήματα. Και θέτουν σε κίνδυνο χιλιάδες ανθρώπους. Τόσο μας μετράνε. Στα πάντα. Και για αυτό τους θεωρούμε υπεύθυνους. Κι ελπίζουμε να μην έρθει η ώρα να δούμε την πρακτική τους να οδηγεί σε κάποιο νέο Σάμινα…

Ρουβίκωνας