Λάβαμε και παραθέτουμε:

Πριν λίγο καιρό ο αναρχικός σύντροφος και φίλος Νίκος Παπαματθαίου, αρνήθηκε να δει τον εαυτό του να περπατά σκυφτός στους διαδρόμους και τα δωμάτια της ήττας και προτίμησε να φύγει όρθιος σαν μαχητής, με σηκωμένο το κεφάλι και αξιοπρέπεια

Στη μνήμη του οι σύντροφοι και οι φίλοι του οργανώνουν πολιτικό μνημόσυνο την Παρασκευή 6 Οκτωβρίου στις 20:00 , στο Καφενείο (Σάκη), Στουρνάρη & Τσαμαδού, Εξάρχεια.

Στον χώρο, που πάντα θα υπάρχει μια θέση κρατημένη για τον Νίκο, να κοιτάει την Πλατεία.
Θα μιλήσουν φίλοι και σύντροφοι για να τιμήσουν την μνήμη του.

***

Β. Κ: “Την φωτογραφία με το σύνθημα που αναγράφεται την είχε αναρτήσει στον λογαριασμό που διατηρούσε στο f/b ο Νίκος Παπαματθαίου, ένα πρόσωπο με μακρά ιστορία στο αναρχικό κίνημα, που έφυγε σήμερα από κοντά μας.

Υπήρξε ένα αγωνιστής του αναρχικού χώρου, σεβαστός και αξιαγάπητος όχι μόνο από τους συντρόφους του αλλά σχεδόν απ’ όλο τον κινηματικό χώρο”, σημειώναμε μεταξύ άλλων στην ανάρτηση που είχαμε κάνει στις 20/08/2023, μέρα που άφηνε την τελευταία του πνοή ο Ν. Παπαματθαίου.

______________

Πολιτικό μνημόσυνο και δύο λόγια για τον Νίκο Παπαματθαίου

Της Αλέκας Ζορμπαλά – f/b

Εδώ και 42 μέρες ο Νίκος Παπαματθαίου, ο αναρχικός μου φίλος και παντοτινός σύντροφος, δεν είναι πια κοντά μας.

Ο Νίκος

Ενας αναρχικός, όχι της συλλογικής, μαζικής παρέμβασης, αλλά της στοχευμένης, εστιασμένης δράσης

Ενας διανοούμενος, όχι των ακαδημαϊκών τίτλων, αλλά της “πείνας” για τη γνώση, που την ρούφηξε στην κυριολεξία από τα βιβλία που λάτρευε να διαβάζει, για την πολιτική, για την φιλοσοφία, την ανθρωπολογία και που τόσο χαιρόταν να κουβεντιαζει για αυτά.

Ένας άνθρωπος, επίμονο, αγύριστο κεφάλι. Σκληρός και άτεγκτος με τους άλλους, γιατί έτσι ήταν κ με τον εαυτό του.

Μοναχικός πολύ, αν και είχε παρέες και σχέσεις.

Με έναν δικό του, παράξενο κώδικα αξιών και τιμής.

Με μια πηγαία ευγένεια, με μια μεγαλοπρέπεια ενίοτε, ειδικά σε κρίσιμες στιγμές.

Ο Νίκος έζησε πολύ, όχι στο χρόνο, αλλά στην ένταση.

Τα έκανε όλα, τα γεύτηκε όλα στο maximum.

Ακραία και ριψοκίνδυνα.

Φλέρταρε με τον θάνατο, είναι αλήθεια αυτό, λες κ ήξερε ότι το αναποδραστο ήταν κοντά γι αυτόν.

Δεν τον φοβήθηκε τον θάνατο.

Έδωσε και την τελευταία του μάχη με παροιμιώδη αξιοπρέπεια και συγκλονιστικό τέλος, έξω από τα όρια της ανθρώπινης κανονικότητας.

Έφυγε με επιλογή του, όρθιος, όπως όρθιος έζησε, ατενίζοντας τα μακρινά του αστέρια.

Σε έναν αγώνα εκ των προτέρων χαμένο. Αλλά τον έδωσε, γιατί και για τον Νίκο “χαμένος αγώνας είναι μόνον αυτός, που δεν δόθηκε”

Την Παρασκευή, 6 Οκτωβρίου στις 8 το βράδυ, οι φίλες, φίλοι και σύντροφοί του θα βρεθούμε στο αγαπημένο του Καφενείο (Σάκης), Στουρνάρη και Τσαμαδού – Εξάρχεια, εκεί, που πάντα θα υπάρχει μια θέση για τον Νίκο για να ατενίζει την Πλατεία.

Για να μιλήσουμε και να πιούμε δύο τσικουδιές στη μνήμη του.

* Στην 1η φωτό είναι ο Νίκος Παπαματθαίου στην δίκη που έγινε, αρχές 90, για ρίψη μολότοφ σε περιπολικό, ύστερα από πολύμηνη κράτησή του στις φυλακές ανηλίκων Κορυδαλλού και πολυήμερη απεργία πείνας του.