Αν έχει κάποια σημασία αυτή η ανάρτηση είναι γιατί επιβεβαιώνει για πολλοστή φορά ότι η αστική “δικαιοσύνη” έχει απαξιωθεί εντελώς στα μάτια του κόσμου. Για πρώτη φορά τις τελευταίες δεκαετίες ακούγονται τόσο έντονες δημόσιες φωνές που λένε ότι οι “λειτουργοί της Θέμιδας” είναι απόλυτα εξαρτημένοι από την εκτελεστική εξουσία, υπηρετούν σκοπιμότητες και πολιτικές εντολές και τα συνδικαλιστικά όργανα Δικαστών και Εισαγγελέων δεν τολμούν να εκδώσουν ούτε μια σχετική ανακοίνωση. Αρα αποδέχονται τις κατηγορίες που τους προσάπτονται;

Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από την ημέρα που η Μαρία Καρυστιανού, μητέρα της 20χρονης Μάρθης Ψαροπούλου, η οποία άφησε την τελευταία της πνοή στο δυστύχημα- έγκλημα στο σιδηροδρομικό δίκτυο στα Τέμπη, και Πρόεδρος του Συλλόγου των Θυμάτων των Τεμπών κατάγγειλε χωρίς περιστροφές ότι οι υπεύθυνοι για το πολύνεκρο έγκλημα “έχουν συνηθίσει να είναι στο απυρόβλητο, επειδή είναι σ’ αυτές τις θέσεις και επειδή ελέγχουν πλήρως την δικαιοσύνη”.

Ιδιαίτερη μάλιστα αναφορά έκανε στην εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργία Αδειλίνη μεταφέροντας μέρος διαλόγου τους: “Είναι δυνατόν να πηγαίνω εγώ στην εισαγγελία του Αρείου Πάγου και να μου λέει “τι να κάνουμε αυτά συμβαίνουν, πηγαίνετε στην εκκλησία να σας βοηθήσει, κοιτάξτε μπροστά την ζωή σας”, μας αποκαλύπτει η χαροκαμένη μάνα.

Σήμερα παρακολουθείς το βιντεάκι στο οποίο ο Παύλος Ασλανίδης πατέρας του αδικοχαμένου Δημήτρη στο έγκλημα των Τεμπών, καταγγέλλει ότι η ίδια εισαγγελέας θεώρησε “μικρό ηθικό θέμα” τη συγκάλυψη που επιχειρείτε για να βγουν πεντακαθαρίδηδες αυτοί που έβαψαν τα χέρια τους με το αίμα 57 ανθρώπων.

“Η Αδειλίνη παίρνει από πάνω εντολές να έχει το θέμα χαμηλά. Δεν υπάρχει δικαιοσύνη στην Ελλάδα, την έχουν ελεγχόμενη … Σαν σκουπίδια μας βλέπουν αυτοί”. Μας λέει με οργισμένη φωνή ο κ. Ασλανίδης και κάνει μια ανατριχιαστική τοποθέτηση ο άνθρωπος, που είδε το παιδί του να δολοφονείται στο έγκλημα των Τεμπών: “Εμείς έχουμε πάρει σαν οικογένεια μια απόφαση για τον γιο μου. Μνημόσυνο δεν θα κάνουμε αν δεν κάνουμε μνημόσυνο σ’ αυτούς που δολοφόνησαν το παιδί μας”.

Πολλά θα μπορούσες να σχολιάσεις μπροστά σ’ αυτό το σκηνικό. Το κυριότερο είναι ότι δεν βρέθηκε ούτε ένας δικαστής να ασκήσει δίωξη για περιύβρισης αρχής ένα αδίκημα που διώκεται μόνον κατ’ έγκλιση; Δηλαδή να υποθέσουμε ότι όλοι οι “λειτουργοί” της Θέμιδας παραδέχονται ότι η “δικαιοσύνη” στην Ελλάδα είναι ελεγχόμενη και βγάζει αποφάσεις κατά παραγγελία;