Δεν κατανοεί ο πρωθυπουργός ότι το άνοιγμα αυτών των φακέλων δεν πλήττει μόνο τον Κασσελάκη αλλά και τους υπολοίπους και στέλνει και άλλο κόσμο στην παραλία;

Πηγή: Μανώλης Κοττάκης – newsbreak.gr

Πρώτα ολίγο ρεπορτάζ και έπειτα ανάλυση των επιπτώσεων των γεγονότων στους τρέχοντες συσχετισμούς. Το Μέγαρο Μαξίμου έχει εδώ και καιρό μια πληροφορία. Αμέσως μετά την επικράτησή του στις εσωκομματικές εκλογές του περασμένου Σεπτεμβρίου ο Στέφανος Κασσελάκης ενημέρωσε τους τρεις εσωκομματικούς καμπαλέρος που τον στήριξαν σε εκείνη την κάλπη (δεν τον στηρίζουν πλέον τινές εξ αυτών), και μεταξύ άλλων φέρεται ότι τους είπε ότι η επιχειρηματική του δραστηριότητα στις ΗΠΑ τού απέφερε περιουσία της τάξεως των 67 εκατομμυρίων ευρώ.

Αλήθεια, ψέμα, δεν είμαστε σε θέση να το γνωρίζουμε. Μπορεί να εννοούσε περιουσία, μπορεί κέρδη. Αλλά οι αριθμοί αυτοί άρχισαν να κυκλοφορούν ψιθυριστά στον ΣΥΡΙΖΑ, ίσως και ψευδώς, για να πλήξουν τον νέο αρχηγό μετά το αποτυχημένο προεδρικό πραξικόπημα για μεταβατική προεδρία Γεροβασίλη, το οποίο κατεστάλη επειδή ένας τέως συνοδοιπόρος του κυρίου Τσίπρα το «κατέδωσε» στεγνά στον νέο πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ.

Η κυβέρνηση έμαθε τις πληροφορίες αυτές, ακριβέστερα τις διαδόσεις, αλλά σ’ εκείνη τη φάση υποτιμούσε τον Κασσελάκη και υπερεκτιμούσε τις δυνάμεις της. Σε κάποια φάση τον «έβλεπε» να κατρακυλά τρίτος. Ο ακριβοπληρωμένος «Enterprise Greece» Σταν Γκρίνμπεργκ συμβούλευσε τον πρωθυπουργό να μην ασχολείται με τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης και να τον αγνοεί, να μην αναφέρει καν το όνομά του, κάτι που επιβεβαίωσε ο ίδιος ο κύριος Μητσοτάκης σε συνέντευξή του σε τηλεοπτικό σταθμό. Δημοσίως. Στην πολύ αρχή της εκστρατείας.

Τώρα όμως που βρισκόμαστε στην τελευταία στροφή και «τα γάλατα έσφιξαν» λόγω προβλημάτων που παρουσιάστηκαν στη συσπείρωση της Ν.Δ. αλλά και της δυναμικής επιρροής του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ στα μαρμαρένια αλώνια του TikTok (οι αναρτήσεις του, στο 1,5 εκατομμύριο θεάσεις, είναι πάντοτε δημοφιλέστερες του πρωθυπουργού ακόμη και βραχεία κεφαλή), η στρατηγική της Ν.Δ. άλλαξε. Αίφνης ο κύριος Μητσοτάκης άρχισε να ασχολείται προσωπικά με τον κύριο Κασσελάκη και να του ζητά επιτακτικά το «πόθεν έσχες» του, ελπίζοντας ότι θα αναγκαστεί να αποκαλύψει την κατά τις διαδόσεις των συντρόφων του αμύθητη περιουσία του. Ο αρχηγός της αντιπολίτευσης, που θα έπρεπε να είχε υποβάλει «πόθεν έσχες» από τον πρώτο μήνα μετά την εκλογή του, σύμφωνα με τη νομοθεσία, σήκωσε μεν το γάντι -πολύ Μάρθα Βούρτση ο τύπος στο πάλκο της παραλίας Θεσσαλονίκης-, αλλά η δήλωσή του απογοήτευσε το Μαξίμου που περίμενε περισσότερα.

Με συνέπεια οι υποψήφιοι της Ν.Δ. να κλαυθμηρίζουν χθες στα πάνελ ότι το Excel δεν είναι δήλωση και ότι ο Κασσελάκης διέπραξε ποινικό αδίκημα που δεν πούλησε την εταιρία του στην αλλοδαπή εγκαίρως. Χωρίς όμως να τολμούν να υποβάλουν μηνυτήρια αναφορά εναντίον του. Βεβαίως, ο δαιμόνιος Κασσελάκης, για να έχει καλυμμένα τα νώτα του, είπε στην ομιλία του, χωρίς να το καταγράψει στη δήλωσή του, ότι διαχειρίστηκε χρήματα επενδυτών που απέφεραν κέρδη 48,9 εκατομμυρίων ευρώ.

Εποικοδομητική ασάφεια λέγεται αυτό, μην τύχει καμία στραβή. Πονηρός. Αλλά η Ν.Δ. έκανε πως δεν το άκουσε, μάλλον γιατί αυτοί οι δρόμοι, αν ανοίξουν, είναι ολισθηροί και διπλής κατευθύνσεως. Θα ακουμπήσουν και άλλους. Και ως γνωστόν, κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει.

Πάμε τώρα στη ανάλυση. Ερώτηση: Το σκέφθηκαν, άραγε, πολύ στην κυβέρνηση για να ανοίξουν θέμα «πόθεν έσχες» και να το εντάξουν στην ατζέντα την τελευταία εβδομάδα της προεκλογικής εκστρατείας; Με την απογοήτευση για την πολιτική να απλώνεται, με την αίσθηση ότι η μισή πολιτική μας τάξη μπήκε στη Βουλή ξυπόλυτη και έγινε τώρα ζάπλουτη με τον… μισθό του βουλευτή (κανείς δεν το πιστεύει!) και με τις διαθέσεις του εκλογικού σώματος για αποχή αυξημένες, ποιος φωστήρας εισηγήθηκε, αλήθεια, στον πρωθυπουργό μας, έναν από τους πλέον πλούσιους πολιτικούς, να ανοίξει θέμα «πόθεν έσχες» για τον αντίπαλό του;

Δεν καταλαβαίνει, άραγε, ότι το καλώς έχειν στις δηλώσεις όλων από την αρμόδια επιτροπή της Βουλής δεν λέει και πολλά στον κόσμο, ο οποίος μετρά καταθέσεις, θυρίδες, αυτοκίνητα, ακίνητα αμοιβαία και εξάγει τα συμπεράσματά του; Δεν κατανοεί ότι το άνοιγμα αυτών των φακέλων δεν πλήττει μόνο τον Κασσελάκη αλλά και τους υπολοίπους και στέλνει και άλλο κόσμο στην παραλία, για να μην πω στην αντιπολιτική ψήφο; Τόσο δύσκολο είναι να γίνει αντιληπτό αυτό; Προφανώς και πρέπει ο Κασσελάκης να απαντήσει στις ερωτήσεις.

Εννοείται! Ηδη κατάλαβε πόσο βαθιά αντιλαϊκό και ρατσιστικό είναι να ζητάς τη λαϊκή ψήφο και να επιδεικνύεις αλαζονικά στην τηλεόραση το αξίας 1,7 εκατομμυρίων ευρώ σπίτι σου στο Κολωνάκι, το σπίτι σου στις Σπέτσες, το πανάκριβο ενοικιαζόμενό σου στην Αρδηττού. Αλλά οι ίδιες ακριβώς ερωτήσεις πρέπει να υποβληθούν και στους άλλους, οι οποίοι βεβαίως πρέπει να δώσουν απαντήσεις, σαν πολύ επιλεκτικοί δεν έχουμε γίνει οι δημοσιογράφοι, δεν νομίζετε;

Γιατί, πράγματι, δεν είναι μόνο ο Κασσελάκης. Πρέπει το σύστημα να είναι… Πάτση. Γιατί, πράγματι, μόνο με τον μισθό του βουλευτή ζάπλουτος δεν γίνεσαι. Γιατί είναι πραγματικά να απορεί κανείς για την έλλειψη ενσυναίσθησης της πολιτικής μας τάξης, για να χρησιμοποιήσω μια λέξη του συρμού. Είναι να απορεί κανείς με την παντελή αποξένωση από το δημόσιο αίσθημα. Με την ισχυρή διάθεση της πολιτικής να παράγει αστάθεια, να γιγαντώνει τα αντισυστημικά «άκρα» και να σπέρνει την απαξίωση για τον εαυτό της σε μια περίοδο που διεκδικεί τη σταθερότητα. Ιδανικοί αυτόχειρες! Πραγματικά.

Υστερόγραφο. Κατά την πρόσφατη αναθεώρηση του νόμου για το «πόθεν έσχες» ο πρόεδρος της Βουλής Κώστας Τασούλας πρότεινε να αναρτάται κάθε χρόνο με την ετήσια δήλωση των πολιτικών μας και η αρχική, πρώτη τους δήλωση περιουσιακής κατάστασης, για να συγκρίνει ο κόσμος πώς μπήκες στην πολιτική και πώς θα βγεις. Η ιδέα αυτή σιωπηρώς απερρίφθη μετ’ επαίνων. Θα μας πει κανείς ποτέ γιατί απερρίφθη; Και ένα καταληκτικό σχόλιο: Ο Ευάγγελος Αβέρωφ μπήκε πλούσιος στην πολιτική και πούλησε τους αμυγδαλεώνες του στη Θεσσαλία για να σώσει τη Ν.Δ. από τη χρεοκοπία το 1981. Ευπατρίδης. Ο Γιάννης Αλευράς και ο Αναστάσης Πεπονής πέθαναν στην ψάθα. Διαμάντια εντιμότητας. Αυτά για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης με τους πολιτικούς τιτάνες του τρυφηλού βίου της εποχής μας.