Γράφει ο Συνεργάτης

Το αστικό πολιτικό σύστημα στη Γερμανία δονείται συθέμελα από το αποτέλεσμα της κρατιδιακής κάλπης στο μικρό πληθυσμιακά ομοσπονδιακό κρατίδιο της Σαξονίας-Άνχαλτ. Τα συστημικά μέσα ενημέρωσης και οι πολιτικοί αναλυτές «πέφτουν από τα σύννεφα», θρηνώντας υποκριτικά πάνω από τα ερείπια της κυβερνητικής πολιτικής του Χριστιανοδημοκράτη καγκελάριου Φρίντριχ Μερτς. Η σαρωτική άνοδος της ακροδεξιάς «Εναλλακτικής για τη Γερμανία» (AfD), που άγγιξε το 43,8%, και η ιστορική συντριβή του CDU που κατακρημνίστηκε στο 17,2%, δεν αποτελούν κεραυνό εν αιθρία. Είναι το νομοτελειακό προϊόν της μακροχρόνιας κοινωνικής λεηλασίας, της φτώχειας και της περιθωριοποίησης των εργαζομένων στην Ανατολική Γερμανία.

Για άλλη μια φορά, αποδεικνύεται πως το αυγό του φιδιού εκκολάπτεται στα εκτεταμένα κοινωνικά συντρίμμια που αφήνει πίσω της η νεοφιλελεύθερη λαίλαπα και η πολεμική εμπλοκή του γερμανικού ιμπεριαλισμού. Η Σαξονία-Άνχαλτ, μια περιοχή με βαθιές πληγές από τη βιομηχανική αποδιάρθρωση και την καπιταλιστική παλινόρθρωση, βιώνει σήμερα μια εκρηκτική πραγματικότητα. Με την ανεργία να καλπάζει στο 8,2%, τις εταιρικές πτωχεύσεις να σημειώνουν άλμα της τάξης του 23,9% και το ενεργειακό κόστος να στραγγαλίζει την εργατική τάξη στο ιστορικό «Χημικό Τρίγωνο» της περιοχής, το έδαφος ήταν παραπάνω από γόνιμο για την καλλιέργεια της απόγνωσης.

Η AfD, μια δύναμη βαθύτατα αντιδραστική, συστημική και εχθρική προς τα εργατικά συμφέροντα, κατάφερε να εγκλωβίσει την κοινωνική οργή. Εκμεταλλεύτηκε τη δικαιολογημένη αγανάκτηση των λαϊκών στρωμάτων απέναντι στις ελίτ του Βερολίνου και των Βρυξελλών, μετατρέποντάς τη σε ρατσιστικό δηλητήριο, ξενοφοβία και κοινωνικό αυτοματισμό. Παρουσιάζεται ψευδεπίγραφα ως «αντισυστημική» επιλογή, την ώρα που η πολιτική της ατζέντα αφήνει στο απυρόβλητο την κυριαρχία του κεφαλαίου, των μονοπωλίων και της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας.

Η χρεοκοπία των λεγόμενων προοδευτικών και συντηρητικών διαχειριστών του συστήματος είναι ολοκληρωτική. Τα περίφημα «τείχη προστασίας» (firewalls) και τα θεσμικά αναχώματα, στα οποία ομνύουν το CDU, το SPD, οι Πράσινοι και η σοσιαλρεφορμιστική Die Linke, αποδεικνύονται χάρτινοι πύργοι. Δεν μπορείς να πολεμήσεις το τέρας του φασισμού και της ακροδεξιάς όταν εσύ ο ίδιος τροφοδοτείς τις αιτίες που το γεννούν. Οι αντιλαϊκές πολιτικές λιτότητας, η διάλυση του κοινωνικού κράτους, η ακρίβεια και η υποταγή στις νατοϊκές επιταγές, που εφαρμόστηκαν απαρέγκλιτα από όλες τις αστικές κυβερνήσεις, έστρωσαν το χαλί στην AfD. Ακόμα και η ανάδυση σχηματισμών όπως το BSW της Σάρα Βάγκενκνεχτ, που κινήθηκε στο 5,3%, αντανακλά τη σύγχυση και τον κατακερματισμό, χωρίς να προσφέρει μια αυθεντική ταξική διέξοδο.

Όπως επισημαίνουν οι αναλύσεις της κρατικής τηλεόρασης και τα ρεπορτάζ του ERT News, το αποτέλεσμα στη Σαξονία-Άνχαλτ στέλνει ένα ξεκάθαρο μήνυμα που ξεπερνά τα στενά όρια του κρατιδίου και κλονίζει την ίδια την ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Η αστική δημοκρατία αδυνατεί να κρύψει τις αντιφάσεις της.

Για την εργατική τάξη και τα καταπιεσμένα λαϊκά στρώματα στη Γερμανία και σε ολόκληρη την Ευρώπη, ο δρόμος της σωτηρίας δεν βρίσκεται ούτε στην ανακύκλωση της αστικής διαχείρισης ούτε στο αντιδραστικό σκοτάδι του εθνικισμού και του φασισμού. Βρίσκεται στην ανασυγκρότηση του ταξικού κινήματος, στην οργάνωση της πάλης στους χώρους δουλειάς και στις γειτονιές. Η απάντηση στο μαύρο που απλώνεται πάνω από την Ευρώπη μπορεί να δοθεί μόνο από ένα ισχυρό, αυτόνομο, ανατρεπτικό κίνημα που θα βάλει στο στόχαστρο την ίδια τη ρίζα του κακού: το καπιταλιστικό σύστημα που γεννά την κρίση, τη φτώχεια και τον εκφασισμό.