Γράφει ο mitsos175
Μην επιμένεις σύντροφε, δε λέω για ρεφόρμες, μυαλό δεν έχουνε αυτοί, οπότε τι να λέμε; Μα αφού πιέζεις, θα σου πω και άκου δίχως γκρίνια.
Αν η Αχτσιόγλου έμενε στο ΣΥΡΙΖΑ σαν πρώτα, διπλό το κέρδος θα ’τανε, διπλή και η χαρά της. Αν Κασσελάκης κέρδιζε Κυριάκο Μητσοτάκη, σε υπουργείο θα ’τανε, διαταγές να δίνει. Κι αν έχανε ο Στέφανος, τότε η Έφη πάλι την αρχηγία θα παίρνε, για μόνη, για με άλλον.
Όμως την κέντρισε κι αυτή οχιά αλαζονείας και έτσι αποφάσισε το ΣΥΡΙΖΑ να αφήσει. Πήρε μια πέτρα στρογγυλή, την έβαψε στα μαύρα, κι ευθύς πίσω την έριξε και έλεγε κατάρες.
«Ανάθεμα σε Στέφανε, που μου ’φαγες τη θέση, τι τόσο κόπο έκανα να ρίξω ’γω τον Τσίπρα και μόνη μου να κυβερνώ του ΣΥΡΙΖΑ τη στάνη. Ήρθες εσύ, βρε πουθενά, και σ’ έκαναν τσοπάνη!»
Αυτά και άλλα έλεγε, πως ήταν κουρασμένη απ’ το πολύ το φαγητό και την πολλή την ξάπλα.
Δεν έφυγε μονάχη της, αλλά ήθελε παρέα. Σακελλαρίδης έτρεξε, Χαρίτσης και Σταθάκης. Μα πάνω από όλους ήτανε ο Φίλης, ο στρατάρχης. Που άνοιγε το στόμα του και λάκιζαν χιλιάδες! Από κοντά ο Κούλογλου κι Ευκλείδης Τσακαλώτος. Όλοι τους ήταν διαλεχτοί, όλοι ήταν ένας κι ένας.
Κι ο Στέφανος σαν τ’ άκουσε, ευθύς έγινε… θρήσκος!
«Θεούλη μου, σ’ ευχαριστώ, τάμα θα στο χρωστάω, τι όλοι αυτοί που έφυγαν τον ρίξανε τον Τσίπρα, το ΣΥΡΙΖΑ στα Τάρταρα, φύγανε τα βαρίδια»!
Κι ευθύς στη μάχη τράβηξε να πάρει την κουτάλα.
Πλακώσανε οι εκλογές κι η αποχή μεγάλη. Ο Μητσοτάκης κέρδισε βαριά όμως λαβωμένος. Στον Κασσελάκη έτρεξε επίσης κι άλλο αίμα. Μα οι τρανοί Αριστεροί, μεγάλοι επαναστάτες, που όταν ήταν υπουργοί, ψηφίζανε μνημόνια, έπαθαν τέτοια συμφορά, τέτοια μεγάλη νίλα!
Ο κόσμος δεν εκτίμησε μούφα αριστεροσύνη, στο διάολο τους έστειλε κι ακόμα παραπέρα!
Κι οι Συριζαίοι σκούξανε στους πρώην τους συντρόφους.
«Τις έδρες τώρα δώστε μας, σας μαύρισε ο κόσμος»!
« – Τις έδρες δεν τις δίνουμε, που να χτυπιέστε κάτω»!
Όσο μπορούνε θα μασάν, κι όσα προλάβουν, τρώνε.
Για το ΠΑΣΟΚ λεν πως τραβάν, μα γω δεν το πιστεύω. Ο Ανδρουλάκης έπαθε να φύγει ο Λοβέρδος και τώρα άλλους σαν αυτόν θα βάλει στο μαντρί του; Πάνε τα πρόβατα μετά, ουτ’ ένα δε θα μείνει! Γιατί ήσυχοι δεν κάθονται, δεν σκέφτονται διόλου. Μες τη μανούρα όλοι τους και η ζημιά περίσσια.
Ο Κασσελάκης, δεξιός, παλιός νεοδημοκράτης, ξέρω πως είναι, μα αυτό λιγότερο βαρύ, πιο λίγο με πειράζει, από τον άθλιο υποκριτή, του κώλου επαναστάτη, που έκανε το ΟΧΙ – ναι και πήρε στο λαιμό του τον κόσμο όπου ήλπιζε να αλλάξει τη ζωή του…
0 Comments