Με μία προκλητική ετυμηγορία του Πενταμελούς Εφετείου της Αθήνας επιστρέφονται, και με τόκο, τα περιουσιακά στοιχεία των εμπλεκομένων που θεωρήθηκαν αποκτηθέντα από δωροδοκίες.

Πηγή: Της Μαίρης Μπενέα – Δημοκρατία

Στο μεγαλύτερο δικαστικό φιάσκο όλων των εποχών εξελίχτηκε η υπόθεση του σκανδάλου των «μαύρων ταμείων» της Siemens, που όχι μόνον έκλεισε με παραγραφή και αθωώσεις των 20 κατηγορουμένων, αλλά χθες είχε ακόμα μία εξέλιξη, εξόχως ταπεινωτική για τη Δικαιοσύνη!

Η πικρή γεύση που άφησε η απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου της Αθήνας για τη Siemens, η οποία έκλεισε με παραγραφή και αθώωση των 20 κατηγορουμένων, έφτασε στην κορύφωσή της.

Η Δικαιοσύνη, που επικρίθηκε σφόδρα για την αδυναμία της να ολοκληρώσει με επιτυχία τη διερεύνηση του σκανδάλου των «μαύρων ταμείων» οδηγήθηκε σε ακόμα μία απόφαση, που όχι μόνον έβαλε διπλή ταφόπλακα στην υπόθεση, αλλά προκάλεσε σειρά… υπαρξιακών ερωτημάτων, για το εάν τελικά δόθηκαν ή δεν δόθηκαν οι χρυσές μίζες από τη Siemens. Παρότι η ίδια η εταιρία τις έχει παραδεχθεί!

Τι άλλο να πει κανείς, όταν μετά 20 και πλέον χρόνια και αφού έχει γίνει σωρεία ανακρίσεων και δικών, κατηγορούμενοι προφυλακίστηκαν, καταδικάστηκαν και κάποιοι οδηγήθηκαν στη φυλακή, το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων της Αθήνας με τη χθεσινή απόφασή του όχι μόνον έδωσε συγχωροχάρτι σε όλους τους κατηγορουμένους, ακόμα και σε αυτούς που δεν είχαν αθωωθεί, αλλά είχαν απαλλαγεί λόγω παραγραφής των αδικημάτων τους, αφού αποφάσισε να επιστρέψει, και εντόκως, ακόμα και σε αυτούς όλα τα περιουσιακά στοιχεία τα οποία είχαν δεσμευτεί ως προϊόντα ξεπλύματος μαύρου χρήματος, προερχόμενου από δωροδοκίες!

Εκεί κατέληξε η δικαστική πορεία ενός από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα της Μεταπολίτευσης, καθώς και το τελευταίο απομεινάρι Δικαιοσύνης που είχε μείνει ανοιχτό έκλεισε χθες παταγωδώς ακόμα και την τελευταία χαραμάδα του. Η δίκη αφορούσε ένα σημαντικό κομμάτι της υπόθεσης, το οποίο παρέμενε σε εκκρεμότητα και αφορούσε το εάν θα δημευθούν ή θα επιστραφούν περιουσιακά στοιχεία κατηγορουμένων που είχαν κατασχεθεί ως προϊόντα εγκληματικών πράξεων.

Το θέμα της δήμευσης των κατασχεθέντων θα έπρεπε κανονικά να έχει ήδη κριθεί από το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων της Αθήνας, που απάλλαξε από όλες τις κατηγορίες όλα τα μεγαλοστελέχη του γερμανικού κολοσσού, Γερμανούς αλλά και Ελληνες, μεταξύ των οποίων και τον Μιχάλη Χριστοφοράκο. Μία αστοχία (;), ωστόσο, του Εφετείου είχε γίνει αιτία να παραμείνει σε εκκρεμότητα το θέμα των κατασχεθέντων περιουσιακών στοιχείων, την απόδοση των οποίων, και με τόκους, διεκδικούσαν όλοι οι αθωωθέντες.

Το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, που απάλλαξε και τους 20 κατηγορουμένους, θα έπρεπε να έχει ήδη αποφασίσει εάν θα αποδοθούν τα κατασχεθέντα περιουσιακά στοιχεία στους κατηγορουμένους που είτε αθωώθηκαν είτε απαλλάχτηκαν λόγω παραγραφής. Το ίδιο δικαστήριο θα μπορούσε, επίσης, να αποφασίσει ότι τα κατασχεθέντα των κατηγορουμένων που απαλλάχτηκαν λόγω παραγραφής θα δημευθούν και θα αποδοθούν στο Δημόσιο ή στον ΟΤΕ, που επίσης τα διεκδικούσαν.

Η απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων ξεπέρασε κάθε προσδοκία, καθώς έκρινε κατ’ αρχήν ότι πρέπει να αποδοθούν όλα τα κατασχεθέντα στους κατηγορουμένους της Siemens που αθωώθηκαν, όπως άλλωστε υποχρεώνει και ο νόμος.

Δεν αρκέστηκε, όμως, μόνο σε αυτό η Δικαιοσύνη, καθώς το δικαστήριο αποφάσισε να επιστρέψει τα κατασχεθέντα ακόμα και στους κατηγορουμένους που απαλλάχτηκαν λόγω παραγραφής και όχι για λόγους ουσίας. Το Εφετείο έκανε δεκτή την πρόταση του εισαγγελέα της έδρας, που πρότεινε να κηρυχθούν αθώοι και οι κατηγορούμενοι που είχαν απαλλαγεί λόγω παραγραφής, στους οποίους επεστράφησαν τα περιουσιακά τους στοιχεία που είχαν κατασχεθεί ως αποκτηθέντα με μαύρο χρήμα από μίζες.

Συγχωροχάρτι και για όσους είχαν απαλλαγεί λόγω παραγραφής!

Το δικαστήριο υιοθέτησε την εισαγγελική πρόταση και εμμέσως έκρινε αθώους και τους κατηγορουμένους που είχαν απαλλαγεί λόγω παραγραφής. Μάλιστα, το δικαστήριο ήρθη στην απόφασή του αυτή, βασιζόμενο στο περιεχόμενο της δικογραφίας και στα πρακτικά των προηγούμενων δικών.

Δεν αμφισβητεί κανένας τη νομιμότητα της δικαστικής απόφασης. Απλώς, ύστερα από όλα αυτά, διερωτάται: Ο,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό;