Λάβαμε και παραθέτουμε:

Για ακόμη μια φορά γινόμαστε θεατές του ίδιου καταστροφικού έργου, αυτή τη φορά στη γειτονική Τουρκία. Η μεγάλη πυρκαγιά που έφτασε στη Σμύρνη και μπήκε μέσα στον αστικό ιστό, υποχρέωσε εκατοντάδες ανθρώπους να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, πολλά από τα οποία κάηκαν, ενώ δεκάδες μεταφέρθηκαν σε νοσοκομεία. Μεγάλες δασικές εκτάσεις καταστράφηκαν, αφήνοντας άλλη μια μεγάλη πόλη της Μεσογείου ακόμη πιο εκτεθειμένη στις υψηλές θερμοκρασίες, στην επιδείνωση της ποιότητας του αέρα, αλλά και συνολικά της ζωής των κατοίκων της.

Λίγες μέρες νωρίτερα, είδαμε μια πολύ παρόμοια ιστορία να εκτυλίσσεται έξω από την Αθήνα, με τις φλόγες να φτάνουν μέσα στην πόλη, αφού είχαν πρώτα εξαφανίσει κοντά στα 100.000 στρέμματα δάσους.

Και στις δύο περιπτώσεις, όπως και σε άλλες περιοχές της Ευρώπης και του κόσμου, η άνοδος της θερμοκρασίας και τα ακραία καιρικά φαινόμενα που συνοδεύουν την κλιματική αλλαγή συμβάλλουν στη γρηγορότερη εξάπλωση και τη δυσκολότερη αντιμετώπιση των δασικών πυρκαγιών. Ωστόσο, δεν υπάρχει καμιά φωτιά που να μην μπορεί να αντιμετωπιστεί στα αρχικά της στάδια, πριν προλάβει να πάρει μεγάλες διαστάσεις. Αυτό όμως απαιτεί άμεση κινητοποίηση των πυροσβεστικών δυνάμεων, που πρέπει να επαρκούν για να μπορούν να αντιμετωπίσουν τις πυρκαγιές έγκαιρα, πριν γίνουν ανεξέλεγκτες.

Όλες τις τελευταίες δεκαετίες, τόσο στην Τουρκία όσο και στην Ελλάδα, οι περικοπές σε όλα όσα έχουν να κάνουν με το κοινωνικό κράτος, από την υγεία και την παιδεία, μέχρι την προστασία των δασών και του περιβάλλοντος, έχουν τραγικά αποτελέσματα. Η πιο τρανταχτή απόδειξη της αδιαφορίας τους για το περιβάλλον είναι η αποψίλωση τόσο της Δασικής Υπηρεσίας για την πρόληψη, όσο και της Πυροσβεστικής για την αντιμετώπιση των πυρκαγιών. Στο μεταξύ, οι κυβερνήσεις που εφαρμόζουν αυτές τις πολιτικές, κατηγορούν τους πάντες και τα πάντα εκτός από τον εαυτό τους. Φταίνε οι δύσκολες συνθήκες, οι άνεμοι, η ξηρασία, οι αδιάφοροι πολίτες που βάζουν φωτιές, αλλά ποτέ οι ίδιες.

Στην πραγματικότητα βέβαια οι ίδιες, όχι μόνο προκαλούν μεγάλες περιβαλλοντικές καταστροφές, όχι μόνο ενισχύουν το φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής επιμένοντας στα ορυκτά καύσιμα, αλλά τολμάνε και να την χρησιμοποιούν σαν άλλοθι, όταν οι τραγικές ελλείψεις στον τομέα της προστασίας των δασών απειλούν τον φυσικό μας πλούτο, ή πλέον ακόμη και τις πόλεις και τις ζωές μας!

Απέναντι σε αυτές τις πολιτικές, τα περιβαλλοντικά κινήματα και οργανώσεις σε Ελλάδα, Τουρκία, Κύπρο, πρέπει να συντονίσουμε τους αγώνες μας ενάντια στην καταστροφή του περιβάλλοντος και τις εθνικιστικές συγκρούσεις, που είναι η πολιτική και των δύο κυβερνήσεων!

Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στον δοκιμαζόμενο λαό της Τουρκίας για τις καταστροφές που αντιμετωπίζει!

Πηγή