Το έχουμε ξαναγράψει. Ο διευθυντής της “Εστίας” Μανώλης Κοττάκης στην γνωστή τακτική που εφαρμόζει ο όμιλος ΜΜΕ του Φιλιππάκη όπου εργάζεται καθημερινά με εύστοχα άρθρα περνάει πριονοκορδέλα την κυβέρνηση.
Ετσι και σήμερα. Εστιάζεται στην τακτική που ακολουθούν τα ΜΜΕ αβαντάροντας την κυβέρνηση και φέρνει σαν παράδειγμα το πόσο προβάλλεται το δυστύχημα με ένα νεκρό στο λούνα πάρκα και πόσο θάβουν συστηματικά την τραγωδία των Τεμπών με τους δεκάδες νεκρούς.
Απευθυνόμενος, λοιπόν, ο κ. Κοττάκης στους συναδέλφους του δημοσιογράφους αναφέρει:
Γιατί ποτέ δεν κάνατε ρεπορτάζ σε βάθος για τις βίδες κάθε μοιραίου βαγονιού του τρένου; Γιατί ποτέ δεν δώσατε τον λόγο στην πρόεδρο του Συλλόγου Θυμάτων Μαρία Καρυστιανού, η οποία είναι αποκλεισμένη με εντολή άνωθεν από όλα τα μεγάλα κανάλια;
Γιατί ποτέ δεν κάνατε μια έρευνα να γίνει πρώτο θέμα στα δελτία για το μπάζωμα και για το βενζόλιο;
Γιατί δεν πήγατε να ψάξετε ποτέ της καταγγελίες της Ευρωπαίας εισαγγελέως Λάουρας Κοβέτσι, εσείς οι διαπρύσιοι κήρυκες του «Μένουμε Ευρώπη»;
Γιατί ποτέ δεν κυνηγήσατε έστω έναν κρατικό αξιωματούχο, γιατί δεν τον πιάσατε από τα αυτιά και να τον ρωτήσετε συγκεκριμένα πράγματα; Οπως, για παράδειγμα, εκείνο τον υφυπουργό που ετοίμαζε φιέστα για την τηλεδιοίκηση με ομιλητή τον πρωθυπουργό μία εβδομάδα πριν από το δυστύχημα;
Μόνο τη δήμαρχο Κασσάνδρας, που είναι εύκολος στόχος, γιατί δεν έχει νταβατζήδες για προστάτες, ώστε να καλύψουν τα λάθη της, ξέρετε να παίρνετε από πίσω;
Μόνο για τους σιδεράδες που κάνουν πιστοποίηση αφήνετε ν’ ακούγονται στον αέρα καταγγελίες από τις συχνότητές σας ότι «τα παίρνουν»; Μέχρι εκεί φθάνει η τόλμη σας; Εκτός από αυτούς, δεν τα «παίρνει» κανείς άλλος σε αυτή τη χώρα; Μέχρι εκεί φθάνει το… μαχαίρι στο κόκαλο;
Αλήθεια, αυτοί οι γονείς που έχασαν τα βλαστάρια τους μέσα στα χωράφια του Κάμπου δεν αξίζουν την ίδια προσοχή; Αυτά τα παιδιά που μας κοιτούν από εκεί ψηλά δεν αξίζουν σεβασμό στη μνήμη τους;
Για να μην έχουμε αυταπάτες: Νομίζω ότι το ευρύτερο σύστημα ενοχλείται από την ανακίνηση των Τεμπών επειδή το θεωρεί πολιτικό θέμα που φθείρει την κυβέρνηση, ενώ πρωτίστως είναι ζήτημα ανθρωπισμού και Δικαιοσύνης. Δεν έχει σχέση με τις ψήφους, αλλά με τις ψυχές. Καλά θα κάνει, όμως, ν’ αφήσει στην άκρη το σύστημα αυτό την «ενόχλησή» του και να ασχοληθεί λίγο με τη σωτηρία της ψυχής του. Εχει μια τελευταία ευκαιρία το φθινόπωρο, οπότε θ’ αρχίσει η δίκη, να δείξει ότι νοιάζεται και αυτούς τους γονείς…
Μην έχει κανείς την ψευδαίσθηση ότι δεν «ζουν» αυτά τα παιδιά. Ζουν. Δανείζονται τις φωνές των άλλων και ζουν. Καμία φορά δανείζονται και τα πληκτρολόγιά μας. Δικές τους είναι οι λέξεις που διαβάζετε. Οχι δικές μας.
0 Comments