Κάποτε ο Νιόνιος έγραφε: «Η ζωή αλλάζει δίχως να κοιτάζει τη δική σου μελαγχολία κι έρχεται η στιγμή για ν’ αποφασίσεις με ποιους θα πας και ποιους θ’ αφήσεις».
Δεν μπορείς να κάνεις και διαφορετικά. Πάντα η ουδετερότητα και η σιωπή είναι συνενοχή και δειλία. Ανέκαθεν ο “κυρ Παντελισμός” ήταν ότι πιο αντιδραστικό και συντηρητικό μπορεί να υπάρξει. Εχει αποδειχθεί διαχρονικά ότι αν παραδίδεσαι “στους νόμους των κλεφτών και στο έλεος του θεού” -που έγραφε και ο δικός μας μπάρμπα Κώστας- το παρών θα είναι συννεφιασμένο και το μέλλον μαύρο κι άραχνο. Οπότε … διάλεξε πλευρά.
Στην «Πολιτεία» του Πλάτωνα τίθεται το ερώτημα: “Γιατί να παραμείνει κάποιος ηθικός όταν μπορεί να ικανοποιεί όλες τις επιθυμίες του χωρίς να τιμωρείται;”. Κι αυτό το βλέπουμε από κάποιες αντιδράσεις που εκδηλώθηκαν, κύρια στο διαδίκτυο μετά το γεγονός της Τήλου με πρωταγωνίστρια την “πιστή χριστιανή”.
Ο θεσμικός ρατσισμός του κράτους φρόντισε εδώ και δεκαετίες να καλλιεργήσει την ξενοφοβία και την πατριδοκαπηλία, με φασιστικά χαρακτηριστικά σε μια όχι αμελητέα μερίδα του πληθυσμού μας. Και αυτή η τακτική με διάφορους τρόπους συνεχίζεται και σήμερα. Το παρακάτω δημοσίευμα από την φυλλάδα “Πρώτο Θέμα” είναι χαρακτηριστικό:
Η φυσιολογική και αυτονόητη αντίδραση της Δημάρχου Τήλου απέναντι σε έναν λεκτικό δολοφονικό τραμπουκισμό, ονομάστηκε επίθεση, ενώ το φασιστόμουτρο που ζητούσε από τους λιμενικούς να πετάξουν προσφυγοπουλα στη θάλασσα και να πνιγούν ονομάστηκε απλή “αντίδραση” μιας γυναίκας!
Τώρα να επαναλάβουμε ότι αυτό το φασιστόμουτρο, που δημιούργησε αυτό το επεισόδιο θα έπρεπε να έχει συλληφθεί με βάση τον δικό σας αντιρατσιστικό νόμο, δεν έχει κανένα νόημα. Σεν είναι άλλωστε κανένα μέλος του Ρουβίκωνα που έγραψε “μη κόσμια” κατά την άποψη τους, ανάρτηση στο f/b.
0 Comments