Γράφει ο Βελισσάριος Κοσσυβάκης

“Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΕ ΤΟ ΧΡΥΣΟ ΧΕΡΙ” του OTTO PREMINGER σε DIGITAL RESTORATION από τις 19/9 στους κινηματογράφους σε διανομή New Star

To “Trainspotting” της δεκαετίας του ’50.

Ο Frank Sinatra στον καλύτερο ρόλο της καριέρας του.

Με τη μοναδική μουσική του  Elmer Bernstein

“Η σκηνή στην οποία ο Σινάτρα τσακίζεται και ουρλιάζει από πόνο και παραλήρημα είναι από τις πιο συγκλονιστικές που έχω δει ποτέ στην οθόνη.”

Marjory Adams- Boston Globe

“Το “The Man With the Golden Arm”  δεν φείδεται των συναισθημάτων του κοινού, και εκεί βρίσκεται η δύναμή του — σκοπεύει να σοκάρει το καταφέρνει.”- Τimes UK

“Είναι η πρώτη αμερικανική ταινία που με τόλμη και ειλικρίνεια αναφέρθηκε άκρως ρεαλιστικά στα ναρκωτικά και στην εξάρτηση, χάρη στη δύναμη του ευρωπαϊκής καταγωγής Πρέμινγκερ.” –Αλέξης Δερμεντζόγλου

Υποψήφιο για 3  Όσκαρ:

‘Α Αντρικού ρόλου – Frank Sinatra

Art Direction

Καλύτερης Μουσικής – Elmer Bernstein

Βραβείο Σκηνοθεσίας του Κύκλου Κριτικών Νέας Υόρκης

Βασισμένη στο μυθιστόρημα του  Nelson Algren.

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΕ ΤΟ ΧΡΥΣΟ ΧΕΡΙ (1955)

The Man with the Golden Arm

Σκηνοθεσία:  Otto Preminger

Σενάριο: Walter Newman, Lewis Meltzer, βασισμένο στο μυθιστόρημα του Nelson Algren

Φωτογραφία: Sam Leavitt 

Μουσική: Elmer Bernstein

Πρωταγωνιστούν: Frank Sinatra, Eleanor Parker, Kim Novak, Arnold Stang, Darren McGavin, Robert Strauss

Χώρα/Έτος: USA, 1955

Διάρκεια: 119’

ΣΥΝΟΨΗ

Ο Φράνκι Μασίν είναι ικανός ντίλερ του πόκερ, μουσικός και εξαρτημένος από τα ναρκωτικά. Βγαίνοντας από την φυλακή, προσπαθεί να κάνει μια νέα αρχή ως μουσικός, αλλά οι δύο άλλες του ιδιότητες δεν του αφήνουν περιθώρια.

 Συγκλονιστική «νυχτερινή» κοινωνική περιπέτεια της δεκαετίας του ’50 με ρεαλισμό και ατμοσφαιρική σκηνοθεσία από τον Otto Preminger που είναι εκπληκτικά εύστοχη πάνω στην καταστροφή της ζωής από τον εθισμό (στα ναρκωτικά, στο ποτό, στα χαρτιά και αλλού) παρουσιάζοντας με ανθρωπιά έναν άνθρωπο που ονειρεύεται να ξεφύγει και να ζήσει μια φυσιολογική ζωή.

Αυτή η αναπαράσταση της αδυναμίας του ανθρώπου και η αμεσότητα της αγωνιστικής της διάστασής της, δίνουν μια δύναμη και μια επικαιρότητα που συνεχίζει να γράφει επί της οθόνης.

Ο Πρέμινγκερ ήταν ένας άνθρωπος μπροστά από την εποχή του. Αυτή ήταν κυριολεκτικά η πρώτη ταινία που υπογράμμισε τους κινδύνους της χρήσης ναρκωτικών, και το κάνει χωρίς φόβο, δείχνει απλώς τις ρεαλιστικές συνέπειες

των σκληρών ναρκωτικών. Ο Sinatra είναι εξαιρετικός πρωταγωνιστής, εξαιρετικά κουλ και κομψός μέχρι που δεν είναι πια, και αυτό γίνεται μια μαχαιριά στην καρδιά του κοινού.

Παλιός, κορυφαίος Ότο Πρέμινγκερ Του Αλέξη Δερμέντζόγλου

Η  ΚΟΡΥΦΑΙΑ ΠΑΡΑΙΣΘΗΣΗ ΣΤΟΝ “ΑΝΘΡΩΠΟ ΜΕ ΤΟ ΧΡΥΣΟ ΧΕΡΙ”      

 Η οπτική δύναμη

Ο «Ανθρωπος με το χρυσό χέρι», επιτομή του κοινωνικού μελοδράματος, έρχεται σε επαφή με το νουάρ. Ο Πρέμινγκερ ήταν από τους πρώτους που τίναξαν στον αέρα τον κώδικα Χέιζ και κατ’ επέκταση περιφρόνησαν τον μακαρθισμό. Στον «Ανθρωπο με το χρυσό χέρι» κατασκευάζει μέσα σε μια πολυκατοικία τον μικρόκοσμο της αμερικανικής κοινωνίας του ’50. Χωρίς όνειρα, με έλλειψη συναισθήματος, ναρκωτικά και αναπηρία (σήμανση ευνουχισμού). Ελπίδες χωρίς αύριο και αύριο με προσμονές. Ολοι ψάχνουν μια βοήθεια, ένα στήριγμα, ένα δεκανίκι. Οι περισσότεροι αποτυγχάνουν, ενώ αυτοί που τα ανακαλύπτουν είναι τυχεροί και πολύ λίγοι. Απαισιόδοξη αισιοδοξία (!), τι ακριβώς είναι αυτή η ομιχλώδης κατάσταση, η αναμονή μέσα στη δυστοπία; Ισως η ζωή, μας λέει ο μοναδικός Οτο, η ζωή και τίποτ’ άλλο. Ένα μεγαλειώδες έργο, ένα αυτοκρατορικό στιλ και ένας αξέχαστος δημιουργός συνθέτουν την εικόνα ενός μοναδικού καλλιτέχνη.

Η μουσική είναι του Ελμερ Μπερνστάιν (προτάθηκε για Όσκαρ), η έξοχη φωτογραφία του Σαμ Λίβιτ και τα μοναδικής αξίας ζενερίκ του Σολ Μπας, ενώ εντυπωσιάζει η καλλιτεχνική διεύθυνση, που επίσης προτάθηκε για Όσκαρ.

Είναι η πρώτη αμερικανική ταινία που με τόλμη και ειλικρίνεια αναφέρθηκε άκρως ρεαλιστικά στα ναρκωτικά και στην εξάρτηση, χάρη στη δύναμη του ευρωπαϊκής καταγωγής Πρέμινγκερ. Ένας εθισμένος στα ναρκωτικά άντρας, πρώην μουσικός, αποφυλακίζεται, αντιμετωπίζει πρόβλημα με την ανάπηρη γυναίκα του και έχει τη συμπαράσταση μιας γειτόνισσας. Υπάρχει κι ένα καλά κρυμμένο μυστικό.