Την ώρα που η κυβέρνηση Νετανιάχου συνεχίζει να επενδύει στη στρατιωτική κλιμάκωση και στη διαρκή πολεμική κινητοποίηση, μια άλλη τραγωδία εξελίσσεται μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας: μέσα στις ίδιες τις τάξεις του ισραηλινού στρατού.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της ισραηλινής εφημερίδας Haaretz, δύο γυναίκες στρατιωτικοί αυτοκτόνησαν μέσα σε λίγες ημέρες, με τη Στρατιωτική Αστυνομία να διερευνά τις συνθήκες των θανάτων τους. Η μία υπηρετούσε στο τάγμα Bardelas, ενώ η άλλη ήταν αξιωματικός των υπηρεσιών πληροφοριών. Με τους δύο αυτούς θανάτους, οι αυτοκτονίες εν ενεργεία στρατιωτικών στις ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις έφτασαν τις 16 μόνο από την αρχή του 2026, αριθμός που αποτυπώνει το βάθος της ψυχολογικής κρίσης που διαπερνά τον στρατό μετά από σχεδόν τρία χρόνια αδιάκοπων πολεμικών επιχειρήσεων.

Το ίδιο δημοσίευμα επισημαίνει ότι τουλάχιστον εννέα ακόμη πρώην στρατιωτικοί έχουν επίσης βάλει τέλος στη ζωή τους μέσα στο ίδιο χρονικό διάστημα, αφού είχαν ολοκληρώσει τη θητεία τους, στοιχείο που δείχνει ότι οι συνέπειες του πολέμου δεν σταματούν όταν ένας στρατιώτης βγάζει τη στολή του.

Η εικόνα αυτή δεν αποτελεί κεραυνό εν αιθρία.

Ήδη από το 2025 είχαν καταγραφεί 22 αυτοκτονίες στρατιωτών, ο υψηλότερος αριθμός των τελευταίων δεκαπέντε ετών, ενώ προηγούμενες αποκαλύψεις έκαναν λόγο για εκατοντάδες απόπειρες αυτοκτονίας και για εκρηκτική αύξηση των περιστατικών μετατραυματικού στρες μεταξύ όσων επέστρεφαν από τη Γάζα.

Η ισραηλινή στρατιωτική ηγεσία αποδίδει την κατάσταση στις πρωτοφανείς ψυχολογικές πιέσεις του πολέμου. Είναι μια εξήγηση που ασφαλώς φωτίζει μια πλευρά της πραγματικότητας. Όμως η πραγματικότητα είναι βαθύτερη και πιο σύνθετη.

Οι πόλεμοι δεν αφήνουν πίσω τους μόνο νεκρούς, τραυματίες και κατεστραμμένες πόλεις. Αφήνουν και ανθρώπους που κουβαλούν για χρόνια τις εικόνες, τις εμπειρίες και τα ψυχικά τραύματα της βίας. Οι συνέπειες δεν σταματούν στα πεδία των μαχών· μεταφέρονται στα σπίτια, στις οικογένειες και στις ίδιες τις κοινωνίες.

Η δραματική αύξηση των αυτοκτονιών στον ισραηλινό στρατό αποτελεί ακόμη μία υπενθύμιση ότι ο πόλεμος δεν καταστρέφει μόνο τα θύματά του στην άλλη πλευρά των συνόρων. Διαβρώνει και όσους καλούνται να τον διεξαγάγουν, μετατρέποντας τη βία σε μια διαρκή ψυχική πληγή.

Κάθε νέα πολεμική επιχείρηση γεννά νέους νεκρούς, νέους τραυματίες και νέα τραύματα που θα συνοδεύουν μια ολόκληρη γενιά για δεκαετίες. Και αυτό είναι ίσως το πιο σκληρό αποτύπωμα κάθε πολέμου: ότι οι πραγματικές του συνέπειες δεν τελειώνουν όταν σιγήσουν τα όπλα.