Της Τ. Γ
“Δεν είμαστε όλοι ίδιοι, δεν είμαστε όλοι ίσοι, και δεν θα γίνουμε ποτέ” είχε αναφέρει ο Κ. Μητσοτάκης, σε παλιότερη συνέντευξη του. Και είναι η μόνη αλήθεια που ειπώθηκε ποτέ από τα πρωθυπουργικά χείλη….
Μέρος του λαού, ανάμεσα τους άνθρωποι του μόχθου και της βιοπάλης, έδωσαν την εξουσία στην Νέα Δημοκρατία, που ο τίτλος της μόνο ως ανέκδοτο πια, φαντάζει. Μια κυβέρνηση που φόρεσε το προσωπείο της αριστείας, της ανωτερότητας και του πατριωτισμού, και ευθύς μόλις ανέλαβε, επιδόθηκε στο μεγάλο φαγοπότι του δημόσιου χρήματος, του πλούτου δηλαδή που ο λαός παράγει.
Οικονομικά σκάνδαλα, αντεργατικοί νόμοι, διατάγματα που ισοπεδώνουν την παιδεία και την υγεία, αστυνομική βία και αυταρχισμός, ανηθικότητα σε κάθε επίπεδο, τερατώδη ψέματα και Πετσωμένη προπαγάνδα, ανοιχτομάτα δικαιοσύνη που “σαν φίδι δαγκώνει μόνο τους ξυπόλυτους” και χαϊδεύει στοργικά, Παπαντωνίου, Φλώρους, Λιγνάδηδες, Γεωργιάδηδες, Φουρθιώτηδες, μπάτσους δολοφόνους και βιαστές.
Αποστρέφει δε διακριτικά το βλέμμα όταν καλύπτονται προκλητικότατα σκάνδαλα, όπως των υποκλοπών και εργαζόμενοι νιώθουν την άγρια καταστολή, όπως χτες οι εποχικοί πυροσβέστες.
Οχι, δεν είμαστε ίδιοι μ΄ αυτούς που κυλιούνται στο βούρκο και στη λάσπη της διαφθοράς. Και δεν θα γίνουμε ποτέ. Οχι, δεν είμαστε ούτε ίσοι απέναντι στην δική τους άδικη ”δικαιοσύνη” τους. Μα φτάνει πια. Κάποια στιγμή πρέπει δυναμικά να αντισταθούμε ενάντια στη φτωχοποίηση και την εξαθλίωση που μας επιβάλλουν “όσοι μας κλέβουν το ψωμί απ΄ το τραπέζι”, διεκδικώντας Ζωή, Αξιοπρέπεια, Δικαιοσύνη.
0 Comments