Γράφει ο mitsos175
Ο Νίκος, ο ανεψιός της Καλλιόπης, έχει ένα πρόβλημα: Είναι κοιμήσης. Μόνο η ωραία κοιμωμένη έχει κοιμηθεί όσο ο Νικολάκης.
Μικρός στο σχολείο περνούσε τις τάξεις, γιατί ήταν το πιο ήσυχο παιδί. Δε ροχάλιζε, όταν τον έπαιρνε ο ύπνος στο θρανίο, κι αυτό ήταν κάτι που το εκτιμούσε πάρα πολύ ο δάσκαλός του.
Όταν ενηλικιώθηκε, ο πατέρας του τον πήγε σε μπουρδέλο. Μη βγει ο γιος gay. Χουζούρης ας είναι, τον έγραψε στο ΠΑΣΟΚ και πρόκοψε επαγγελματικά. Δεν κάνει απολύτως τίποτε και πληρώνεται. Μη με ρωτήσετε που δουλεύει, δε δουλεύει. Απλά παίρνει λεφτά.
Που λέτε, στο μπουρδέλο εκείνο, έτυχε να εργάζεται η καλύτερη. Μια επαγγελματίας που είχε κάνει άνδρες ολάκερο σώμα στρατού. Ήταν εγγύηση. Έλα όμως που ο Νίκος κοιμήθηκε πάλι! Βρε τι να τον σκουντάει, τι να τον προκαλεί, τι να του φωνάζει, τίποτα ο Νίκος, άλλαζε πλευρό και τον έπαιρνε ξανά ο ύπνος.
Τι να κάνει η κοπέλα; Είπε στον πατέρα του πως ο Νίκος ήταν αγιάτρευτη περίπτωση και πως την πρόσβαλε ως επαγγελματία. Μόλις το άκουσε ο πατέρας του κοκκίνισε, κόντεψε να σκάσει ο άνθρωπος! Παρακάλεσε μήπως (τέλος πάντων) υπάρχει κάποια άλλη να δοκιμάσει μπας και ξυπνήσει ο Νικολάκης και το πουλάκι του. Όλες όμως αρνήθηκαν. Αφού δεν τα κατάφερε η καλύτερη, τι τύχη θα είχαν αυτές; Περίμενε η άλλη να ξυπνήσει, κι έχασε μια διμοιρία λοκατζήδων, δε συνέφερε.
Έτσι λοιπόν ο Νίκος έμεινε παρθένος. Καμία δεν ήθελε να πάει μαζί του. Γιατί και να πήγαινε, τι θα γίνονταν; Τίποτε απολύτως! Δεν ξέρω πως τα καταφέρνει ο Νίκος σε αυτό τον τομέα, η Καλλιόπη λέει πως οι γονείς του έχουν μεγάλο καημό, γιατί όταν μισοκοιμάται, (αφού δεν ξυπνάει ποτέ), παίζει λίγο με τη χείρα και τα πέντε ορφανά και πάλι κοιμάται του καλού καιρού!
Φυσικά τον πήγαν σε γιατρούς, τον έταξαν, αλλά ο Νίκος εξακολουθεί να κοιμάται και θα κοιμάται συνέχεια. Γιατί ο Νίκος ξέρει πως, όσο αυτός κοιμάται, η τύχη του δουλεύει. Μόνο μην τον αφήσουμε ποτέ να οδηγήσει οτιδήποτε, γιατί έτσι γίνονται τα δυστυχήματα: Όταν σε παίρνει ο ύπνος στο τιμόνι, είτε οδηγείς αμάξι, είτε χώρα.
Νικολάκη, καληνύχτα αγορίνα μου, όνειρα γλυκά. Όσα ονειρευόμαστε, δεν τα παρακολουθεί κανείς άλλος.
0 Comments