Πηγή: Δρόμος της Αριστεράς

Μετά τη συγκλονιστική κινητοποίηση της 26ης Ιανουαρίου για το συστημικό έγκλημα στα Τέμπη, οι Αποκριές επισπεύστηκαν κατά 10 μέρες. Αντί να αρχίσει το Τριώδιο στις 9 Φεβρουαρίου, κυβέρνηση και ΜΜΕ ξεκίνησαν ήδη ένα πρωτοφανές κρατικό-πολιτικό μασκάρεμα:

– Η κυβέρνηση, όλοι οι βουλευτές, υπουργοί, εκπρόσωποι κ.λπ., με πρωτοστατούντα τον πρωθυπουργό, φόρεσαν τη στολή «σκύβουμε το κεφάλι, οι συγγενείς των θυμάτων μπορούν να λένε ό,τι νομίζουν, τι λόγο είχα να συγκαλύψω».

– Τα ΜΜΕ μεταμφιέστηκαν κι αυτά, αρχίζοντας να «διαρρέουν» μαρτυρίες, βρίσκοντας ότι υπάρχουν κενά που πρέπει να διερευνηθούν, κάνοντας λόγο για νέα στοιχεία, βάζοντας στο μπλέντερ πληροφορίες και δηλώσεις.

Επί δύο περίπου χρόνια η κυβέρνηση, ο πρωθυπουργός προσωπικά και σχεδόν όλα τα επίσημα μεγάλα ΜΜΕ υπηρέτησαν τη γραμμή της συγκάλυψης και της λοιδορίας όσων κατάγγελλαν μεθοδεύσεις. Ξανάκαναν λόγο για ψεκασμένους και συνωμοσιολόγους. Δεν έδωσαν ούτε λίγο χρόνο στους συγγενείς των θυμάτων και στους εμπειρογνώμονες να εκφράσουν τις απόψεις τους. Οι επιτροπές της Βουλής λειτούργησαν απολύτως αυταρχικά, η δικαιοσύνη αδρανούσε, οι εισαγγελείς σαν να μην άκουσαν τίποτα. Όλες οι υπηρεσίες είχαν εναρμονιστεί στη γραμμή του «μπαζώματος» της υπόθεσης.

Τώρα, μετά την ηχηρή κραυγή της κοινωνίας που ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα του συλλόγου για τα Τέμπη, μετά την αποκάλυψη τόσων στοιχείων που αποδεικνύουν όσα υποστηρίζουν εδώ και καιρό συγγενείς και εμπειρογνώμονες, γίνεται μια στροφή από τον Μητσοτάκη, την κυβέρνηση και τα ΜΜΕ, ώστε να κατευνάσουν κάπως τα πράγματα. Στρίβουν όμως με πολύ θεατρινίστικο τρόπο, «ξεχνώντας» την προηγούμενη στάση, δικαιολογώντας τα αδικαιολόγητα και ψάχνοντας πάλι οδό διαφυγής με την επίρριψη ευθυνών σε «ενδιάμεσους». Καταλαβαίνουν πως «το πουλόβερ άρχισε να ξηλώνεται», άρα πρέπει να αλλάξει ρότα η «άμυνα» για να βγουν λάδι οι πραγματικοί υπεύθυνοι. Αυτοί που διέλυσαν τον σιδηρόδρομο γενικώς, αυτοί που δεν πήραν υπόψη τους τις προειδοποιήσεις των εργαζομένων, αυτοί που αποφάσισαν τη συγκάλυψη και το μπάζωμα. Αλλά κανένας δεν πιστεύει ότι το Μαξίμου και προσωπικά ο πρωθυπουργός δεν φέρουν τη βασική ευθύνη.

Τώρα γίνεται λόγος για «τρένο φάντασμα», για «βαγόνι φάντασμα», για ευθύνες της Hellenic Train, για το αναμενόμενο πόρισμα του Πολυτεχνείου, για παράνομο φορτίο που ίσως υπήρχε κ.ο.κ. – χωρίς καθόλου να εντοπίζονται οι άμεσες πολιτικές ευθύνες και η γενική εγκληματική αδράνεια του πολιτικού, διοικητικού και δικαστικού μηχανισμού, η συνέργειά του κάτω από κεντρική κυβερνητική εντολή στο «μπάζωμα». Μέχρι προχτές ο απίστευτος υπουργός Δικαιοσύνης κ. Φλωρίδης έλεγε ότι «όσοι μιλούν για μπάζωμα είναι για τα μπάζα»! Και δύο 24ωρα πριν την κινητοποίηση μεθόδευσε τροπολογία που επιτρέπει να επεμβαίνουν στις ιατροδικαστικές εκθέσεις! Τώρα (;) μαθαίνουμε πως καταστράφηκε με εντολή το βιολογικό υλικό των θυμάτων, και ότι οι ιατροδικαστικές εκθέσεις ήταν ίδιες για όλα τα θύματα…

Όμως υπάρχει το μείζον πολιτικό ζήτημα: Ο πρωθυπουργός φέρει την πλήρη ευθύνη όλων των μεθοδεύσεων της συγκάλυψης. Ο ίδιος διαβεβαίωσε ψευδώς τον ελληνικό λαό πως δεν υπήρχε παράνομο φορτίο· ο ίδιος πίστευε ότι σε 45 μέρες το θέμα θα είχε ξεχαστεί, όπως του εισηγούνταν ο Αμερικάνος σύμβουλος επικοινωνίας· ο ίδιος συμπεριέλαβε στα ψηφοδέλτια της Ν.Δ. τον πρώην υπουργό Μεταφορών κ. Καραμανλή· ο ίδιος έθεσε τον απαράδεκτο Μαρκόπουλο επικεφαλής της επιτροπής της Βουλής. Πού τρέχει τώρα να κρυφτεί;

Σε κάθε ευνομούμενη χώρα, ο πρωθυπουργός έπρεπε να παραιτηθεί μετά από τέτοιο έγκλημα, πόσο μάλλον μετά το ξεσκέπασμα της επιχείρησης συγκάλυψης. Όμως εδώ δεν υπάρχει ούτε αντιπολίτευση. Υπάρχει μια συστημική συμπολίτευση με διαφορετικούς ρόλους. Επί δύο χρόνια η λεγόμενη αντιπολίτευση ασχολούνταν με τις δικές της «σκοτούρες»…

Οι συγγενείς των θυμάτων και ένα μεγάλο μαζικό κίνημα υπήρξαν οι πρωταγωνιστές και οι βασικοί φορείς ενός πάνδημου αιτήματος Αλήθειας και Δικαιοσύνης. Χωρίς αυτούς δεν θα είχε γίνει τίποτα ουσιαστικό, και η συγκάλυψη θα ήταν γεγονός.

Το πολιτικό σύστημα (πρωθυπουργός, κυβέρνηση, συστημικά κόμματα, δικαιοσύνη, διοικητικός μηχανισμός, ΜΜΕ) έχουν τεράστιες ευθύνες για το έγκλημα των Τεμπών. Έχουν λερωθεί από αίμα, αποκαΐδια, μπάζα, σκοτεινότατες μηχανορραφίες, καταστροφή αποδεικτικών υλικών, κλείσιμο στομάτων, συκοφάντηση συγγενών. Μπροστά στην υπόθεση αυτή ωχριούν μεγάλα σκάνδαλα που οδήγησαν σε γκρέμισμα κυβερνήσεων (Γουοτεργκέιτ στις ΗΠΑ, παιδοφιλία στο Βέλγιο κ.ά.).

Τα Τέμπη είναι ένα βαθύ και ενεργό ρήγμα στην ελληνική κοινωνία που θα παράγει εξελίξεις, γεγονότα, αποτελέσματα.

Η χώρα χρειάζεται μια βαθιά δημοκρατική νέα μεταπολίτευση!