Πηγή: Reuters μέσω “Το Ποντίκι”

Η Μερβάτ Χιτζάζι και τα εννέα παιδιά της την περασμένη Πέμπτη δεν έφαγαν τίποτα – εκτός από το λιποβαρές μωρό της που έφαγε ένα φακελάκι πάστα φιστικιού.

«Ντρέπομαι τόσο πολύ που δεν μπορώ να ταΐσω τα παιδιά μου», δήλωσε η Χιτζάζι στο Reuters από τη σκηνή τους που έχει στηθεί ανάμεσα στα ερείπια της πόλης της Γάζας. «Κλαίω τη νύχτα όταν κλαίει το μωρό μου και πονάει το στομάχι του από την πείνα».

Η 38χρονη Χιτζάζι αφηγήθηκε στο πρακτορείο ειδήσεων μια τυπική τρομερή εβδομάδα για την ίδια και τα παιδιά της:

Κυριακή, 18 Μαΐου: Στην οικογένειά της δόθηκε περίπου μισό κιλό μαγειρεμένες φακές από μια κοινοτική κουζίνα που διαχειρίζεται μια φιλανθρωπική οργάνωση. Είναι η μισή ποσότητα από αυτήν που θα χρησιμοποιούσε κανονικά για ένα μόνο γεύμα.

Δευτέρα: Μια τοπική ομάδα βοήθειας μοίραζε λαχανικά στον καταυλισμό, αλλά δεν υπήρχαν αρκετά και η οικογένεια της Χιτζάζι δεν πρόλαβε να πάρει καθόλου. Η 14χρονη κόρη της, η Μένα, πήγε στην κουζίνα της κοινότητας και επέστρεψε με μια πενιχρή ποσότητα βραστής πατάτας. Όλοι πεινούσαν και προσπάθησαν να ξεγελάσουν την πείνα τους πίνοντας νερό.

Τρίτη: Η οικογένεια έλαβε περίπου μισό κιλό μαγειρεμένα ζυμαρικά από την κοινοτική κουζίνα. Σε μια κόρη έδωσε επίσης φαλάφελ ένας θείος που έμενε κοντά.

Τετάρτη: Αναλογικά, μια καλή μέρα. Έλαβαν ένα μπολ ρύζι με φακές από την κοινοτική κουζίνα. Δεν ήταν αρκετό, αλλά η Μένα γύρισε πίσω και τους παρακάλεσε και τελικά της έδωσαν άλλα δύο μικρά πιάτα.

Πέμπτη: Η κουζίνα ήταν κλειστή και η οικογένεια δεν μπορούσε να καταλάβει το γιατί. Δεν είχαν τίποτα να φάνε εκτός από το φακελάκι με τα φιστίκια για την 11μηνη Λάμα, το οποίο είχαν πάρει από μια κλινική ως συμπλήρωμα διατροφής, καθώς το βρεφικό γάλα σε σκόνη είχε σχεδόν εξαφανιστεί.

«Δεν έχω αρκετό γάλα στο στήθος για να την ταΐσω επειδή μετά βίας τρώω κάτι για να συντηρώ τον εαυτό μου», είπε η Χιτζάζι, της οποίας ο σύζυγος σκοτώθηκε στις αρχές του πολέμου καθώς πήγαινε με το ποδήλατο για να πάρει φαγητό από μια φιλανθρωπική κουζίνα.

Η δεινή θέση της οικογένειας είναι χαρακτηριστική της δυστυχίας που μαστίζει τον παλαιστινιακό θύλακα της Γάζας. Ανθρωπιστικές προειδοποιούν ότι αυτόν τον μήνα μισό εκατομμύριο άνθρωποι θα αντιμετωπίσουν λιμό.

Το Ισραήλ βομβαρδίζει και πολιορκεί τη Γάζα από τότε που η Χαμάς εξαπέλυσε αιφνιδιαστική επίθεση εναντίον ισραηλινών παραμεθόριων κοινοτήτων στις 7 Οκτωβρίου 2023. Η επίθεση της Χαμάς σκότωσε 1.200 ανθρώπους, σύμφωνα με το Ισραήλ, ενώ οι αρχές της Γάζας λένε ότι η επακόλουθη ισραηλινή επίθεση έχει σκοτώσει περισσότερους από 53.000 ανθρώπους.

Οι ισραηλινές αρχές έχουν επανειλημμένα δηλώσει ότι υπάρχει αρκετό φαγητό στη Γάζα για να θρέψει τον πληθυσμό και κατηγορούν τη Χαμάς ότι κλέβει την ανθρωπιστική βοήθεια προκειμένου να θρέψει τους μαχητές της και να διατηρήσει τον έλεγχο της περιοχής, μια κατηγορία που η οργάνωση αρνείται.

Αυτή την εβδομάδα το Ισραήλ άρχισε να επιτρέπει την είσοδο ορισμένων τροφίμων στην περιοχή για πρώτη φορά από τις 2 Μαρτίου, συμπεριλαμβανομένων αλευριού και παιδικών τροφών. Όμως ο επικεφαλής της ανθρωπιστικής βοήθειας του ΟΗΕ, Τομ Φλέτσερ, δήλωσε ότι οι ποσότητες που το Ισραήλ προτίθεται να επιτρέψει στη Γάζα είναι «μια σταγόνα στον ωκεανό» σε σχέση με αυτό που χρειάζεται.

Επίσης, ανακοινώθηκε ότι σύντομα θα αρχίσει να λειτουργεί ένα νέο σύστημα που χρηματοδοτείται από τις ΗΠΑ και θα λειτουργεί από ιδιώτες εργολάβους. Το σχέδιο θα περιλαμβάνει κέντρα διανομής σε περιοχές που ελέγχονται από ισραηλινά στρατεύματα. Ο ΟΗΕ και οργανισμοί βοήθειας το έχουν επικρίνει, λέγοντας ότι θα οδηγήσει σε περαιτέρω εκτοπισμό του πληθυσμού και ότι η βοήθεια θα πρέπει να διοχετεύεται μέσω των υφιστάμενων δικτύων.

Η Χιτζάζι είπε ότι η οικογένειά της δεν έχει δει ακόμη κανένα σημάδι για τη νέα βοήθεια και ανησυχεί έντονα για το μωρό της, τη Λάμα, το οποίο ζύγιζε 5 κιλά όταν ζυγίστηκε την περασμένη εβδομάδα. Αυτό είναι περίπου το μισό του μέσου όρου για ένα υγιές κορίτσι ενός έτους σύμφωνα με τα διαγράμματα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.

Όλη την εβδομάδα η οικογένεια είχε, το πολύ, ένα γεύμα την ημέρα για να μοιραστεί, πρόσθεσε η μητέρα.

Τραγικές συνθήκες διαβίωσης

Η σκηνή που μοιράζονται η Χιτζάζι και τα παιδιά της είναι μεγάλη και ορθογώνια με ένα πορτρέτο του νεκρού συζύγου και πατέρα τους, Μοχάμεντ, να κρέμεται στη μία πλευρά πάνω από ένα λεπτό στρώμα και μερικά κυρίως άδεια βάζα και στοιβαγμένα πλαστικά μπολ.

Η οικογένεια κατάγεται από την περιοχή Σάμπρα της πόλης της Γάζας, στα βόρεια του θύλακα, όπου επικεντρώθηκε η πρώτη επίθεση του Ισραήλ. Αποφάσισαν να εγκαταλείψουν την περιοχή την ημέρα που σκοτώθηκε ο Μοχάμεντ, στις 17 Νοεμβρίου 2023.

Πήγαν νότια, στην κεντρική περιοχή της Λωρίδας της Γάζας, στο Ντέιρ αλ-Μπαλά, αρχικά διαμένοντας με σε συγγενείς  και στη συνέχεια μετακομίζοντας σε έναν καταυλισμό για εκτοπισμένους. Επέστρεψαν στην πόλη της Γάζας μετά την συμφωνία κατάπαυσης του πυρός τον Ιανουάριο, αλλά το σπίτι τους είχε υποστεί ζημιές και τώρα ζουν σε έναν καταυλισμό για εκτοπισμένους.

Η πείνα τους έχει κάνει να φαίνονται όλοι νωθροί και συχνά δεν έχουν αρκετή ενέργεια ούτε καν για να καθαρίσουν τη σκηνή τους. Όταν το συνεργείο του Reuters επισκέφθηκε τη σκηνή, μερικά από τα παιδιά ήταν ξαπλωμένα σιωπηλά στο πάτωμα.

Η Μένα συχνά πάει και στέκεται στην ουρά για την κουζίνα. Φτάνει περισσότερο από μία ώρα πριν ανοίξει, γνωρίζοντας ότι διαφορετικά δεν θα έχει καμία πιθανότητα να πάρει φαγητό και συχνά περιμένει άλλη μια ώρα μέχρι να καταφέρει να πάρει κάτι.

Τις μέρες που το βυτιοφόρο δεν φέρνει νερό στο δικό τους μέρος του καταυλισμού, ο Μουσταφά, 15 ετών, και ο Άλι, 13 ετών, πρέπει να περπατήσουν μέχρι έναν αγωγό σε μια άλλη περιοχή και να κουβαλήσουν βαριά πλαστικά μπιτόνια πίσω στη σκηνή – μια αγγαρεία που γίνεται ακόμη πιο δύσκολη λόγω της ασιτίας.

Όλοι θυμούνται τη ζωή πριν από τον πόλεμο και μιλούν για τα γεύματα που απολάμβαναν. Ο Μοχάμεντ Χιτζάζι ήταν υδραυλικός και έβγαζε έναν καλό μισθό.

«Οι άνθρωποι μας ζήλευαν για την ποικιλία του φαγητού που τρώγαμε», είπε η σύζυγός του, θυμούμενη πρωινά με αυγά, φασόλια, φαλάφελ, τυρί, γιαούρτι και ψωμί, και μεσημεριανά γεύματα και δείπνα με κρέας, ρύζι, κοτόπουλο και λαχανικά.

«Είμαστε άμαχοι. Δεν έχουμε λόγο σε αυτόν τον πόλεμο. Το μόνο που θέλουμε είναι να τελειώσει ο πόλεμος», λέει η Χιτζάζι.