Πηγή: Του Λεωνίδα Βατικιώτη

Σημείο αφετηρίας ήταν για τον Αλέξη Τσίπρα και τα οικονομικά κέντρα που τον στηρίζουν η ομιλία που εκφώνησε στην δεύτερη διεθνή διάσκεψη του ινστιτούτου του, στις 10 Ιουνίου 2025. Ήταν μια ομιλία που ξεχείλιζε από υποκρισία.

Αναφέρθηκε κατ’ επανάληψη στην δημοκρατία, επαναλαμβάνοντας κοινοτοπίες επιπέδου δημοτικού σχολείου, με απαίδευτους μάλιστα δασκάλους, ότι η δημοκρατία γεννήθηκε στην Ελλάδα, καίτοι είναι γνωστό πλέον ότι γεννήθηκε στην Περσία. Κι αν δεν ξέρει την γενέτειρα όφειλε να γνωρίζει ότι μια από τις κορυφαίες ταφές της έγινε στην Ελλάδα, το καλοκαίρι του 2015. Όταν ο ίδιος ο Τσίπρας έπαιξε σαν κακός μπλοφαδόρος ένα στοίχημα, που ήλπιζε να χάσει, για να ξελασπώσει. Κι όταν το «όχι» κέρδισε με σαρωτική πλειοψηφία, ανέλαβε ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας την ακύρωσή του, δηλαδή να γράψει στα παλαιότερα των υποδημάτων του τη βούληση του λαού. Ο Αλ. Τσίπρας λοιπόν δεν δικαιούται να εμφανίζεται ως εγγυητής της δημοκρατίας, γιατί διετέλεσε νεκροθάφτης της.

Για το θέμα της Παλαιστίνης, ο πρώην πρωθυπουργός βράβευσε τους δημιουργούς της ταινίας No other land που αναφέρεται στον εποικισμό της Δυτικής Όχθης τα χρόνια μάλιστα κατά τα οποία ο Τσίπρας κέρδισε τον τίτλο του πιο φιλο-ισραηλινού πρωθυπουργού της Ελλάδας. Μίλησε για όσα δραματικά συμβαίνουν σήμερα στην Γάζα αλλά δεν τόλμησε να πει καν την λέξη γενοκτονία. Αναφέρθηκε στην ίδρυση δύο κρατών, αλλά δεν είπε καν ότι η πρωτεύουσα του νέου παλαιστινιακού κράτους θα είναι η ανατολική Ιερουσαλήμ, όπως αναφέρουν δεκάδες αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας και της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ. Προσαρμογή του λοιπόν στα επεκτατικά σιωνιστικά σχέδια που επιδιώκουν να κατακτήσουν ολόκληρη την Ιερουσαλήμ!

Ο Αλέξης Τσίπρας καταδίκασε την άνοδο της Άκρας Δεξιάς και κάλεσε σε συστράτευση για την αντιμετώπισή της. Ο ίδιος όμως την περίοδο 2015-2019 συγκυβέρνησε με τον Π. Καμμένο και τους Ανεξάρτητους Έλληνες. Κι αν η συνεργασία τους προετοιμαζόταν από καιρό πριν υπό την επίκληση της υπέρτατης ανάγκης ανατροπής του καθεστώτος των μνημονίων, πώς δικαιολογείται η υπογραφή του τρίτου και επαχθέστερου μνημονίου από την συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ; Τίποτε άλλο πέρα από μια άνευ όρων και αρχών νομή της εξουσίας δεν δικαιολογούσε την συνεργασία τους. Ακατάλληλος επομένως ο Αλ. Τσίπρας για να βάλει φρένο στην άνοδο της Άκρας Δεξιάς.

Ο πρώην πρωθυπουργός αναφέρθηκε εκτενώς σε έναν νέο πατριωτισμό, καβαλώντας το κύμα του ανερχόμενου εθνικισμού και επιδιώκοντας να διεισδύσει σε πιο συντηρητικά ακροατήρια. Αν ο Αλ. Τσίπρας ήθελε πράγματι να εκπροσωπήσει ένα νέο πατριωτισμό, ανάλογο του πατριωτισμού που εξέφρασε το ΕΑΜ και η αριστερή σοσιαλδημοκρατία στην Ελλάδα την μεταπολίτευση, όφειλε να συγκρουστεί με ΗΠΑ και ΝΑΤΟ. Αλλά επί δικής του πρωθυπουργίας δημιουργήθηκε η αμερικανική βάση στην Αλεξανδρούπολη για να γιγαντωθεί στη συνέχεια σε σημείο σήμερα να αποτελεί μία από τις βασικές οδούς μεταφοράς πολεμικού υλικού στην Ουκρανία. Ο Αλ. Τσίπρας επομένως είναι εκφραστής της πιο παρωχημένης δουλικότητας και υποτέλειας απέναντι στις ΗΠΑ.

Ο Αλέξης Τσίπρας καλώντας ως ομιλητή τον ιταλό Ενρίκο Λέτα, που έγραψε μια από τις δύο εκθέσεις για την μελλοντική πορεία της ΕΕ, συναίνεσε στις αντιδραστικές αλλαγές που περιγράφονται στις σελίδες της. Η έκθεση Λέττα συνηγορεί υπέρ της κατάργησης του δικαιώματος βέτο των κρατών μελών. Η επιστροφή της αρχής της πλειοψηφίας στη λήψη αποφάσεων σε επίπεδο ΕΕ θα έχει ως μόνιμους χαμένους τις μικρές χώρες, που στο εξής ούτε καν θα τις ρωτούν. Η ΕΕ θα γίνει ακόμη πιο αντιδραστική μιας και θα δημιουργηθούν στο εσωτερικό της δύο ταχύτητες, προς όφελος των μεγάλων, ιδρυτικών κρατών.

Ο Αλέξης Τσίπρας (που κατάργησε το ΕΚΑΣ και αύξησε τον φόρο ακόμη και στον καφέ!) επαναλάμβανε τον όρο κοινωνική δικαιοσύνη, αλλά δεν καταδίκασε το σχέδιο επανεξοπλισμού της ΕΕ, Rearm Europe, που θα απορροφήσει 800 δισ. ευρώ. Είναι κονδύλια που θα κοπούν από την υγεία, την παιδεία, την κοινωνική πολιτική και τις υποδομές, μιας και τα 650 δισ. ευρώ θα προέλθουν από περικοπές υπαρχουσών δαπανών και τα 150 από νέο δανεισμό. Η ανάπτυξή του θα σημάνει την ραγδαία επιδείνωση της κοινωνικής δικαιοσύνης τα επόμενα χρόνια, μόνο και μόνο για να χρηματοδοτηθούν οι βιομηχανίες του πολέμου, που σε λίγα χρόνια θα ζητούν το άνοιγμα νέων πολεμικών μετώπων για να ξεστοκάρουν το εμπόρευμα.

Τέλος, ακόμη και η ίδια η θεματολογία της διάσκεψης αφορούσε μια ελίτ και όχι τη πλειοψηφία. Έλειπαν παντελώς θέματα συζήτησης για τη φτώχεια, την ανάγκη αναβάθμισης του ΕΣΥ ώστε να συμπεριλαμβάνει αυξημένη φροντίδα για την τρίτη ηλικία, την ανεργία, τις ογκούμενες περιφερειακές ανισότητες, την ανάγκη δημιουργίας δημόσιων χώρων, μέτρα αντιμετώπισης της στεγαστικής κρίσης όπως εκδηλώνεται με την έκρηξη των ενοικίων λόγω υπερτουρισμού και της «χρυσής βίζας», τον αυταρχισμό στους χώρους εργασίας κ.α. Μάλλον όλα αυτά είναι λεπτομέρειες μπροστά στον «ψηφιακό μετασχηματισμό» που ήταν θέμα συζήτησης, όπως πριν λίγα χρόνια στα συνέδρια του ΓΑΠ ήταν η «παγκόσμια διακυβέρνηση». Κουβέντα να γίνεται, για θέματα μάλιστα που κανείς ακόμη κι εκ των διοργανωτών δεν αποφασίζει, ούτε καν έχει βαρύνουσα άποψη. Το θέμα επιλέγεται μόνο και μόνο επειδή είναι της μόδας και προσδίδει στον φορέα μια εσάνς κοσμοπολιτισμού…

Η επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα στην πολιτική ζωή πραγματοποιείται σε βάρος του ΣΥΡΙΖΑ. Ακόμη και η ημέρα που επέλεξε για την διεθνή διάσκεψη του Ινστιτούτου του, δύο ημέρες πριν το συνέδριο του κόμματος, δείχνουν τον ανταγωνισμό. Το σχέδιο επανόδου του Τσίπρα αν δεν καταστρώθηκε, συμφωνήθηκε στα γραφεία ολιγάρχη που υποσχέθηκε πλήρη πολιτική και μιντιακή κάλυψη. Η συνέχεια μένει να κριθεί και οπωσδήποτε δεν είναι προβλέψιμη. Οι βαθιά εχθρικές σχέσεις και οι ποικίλες εξαρτήσεις όλων των κομμάτων της κεντροαριστεράς από την μια και η τεράστια ανυποληψία που χαίρει ο Τσίπρας (ως κωλοτούμπας) στην κοινωνία, αποκλείουν το σενάριο συνεργασίας ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛ, ΝΕΑΡ, ΚΙΔΗ κ.α. υπό την σκέπη του Τσίπρα. Από την άλλη το χαμηλό ποσοστό που συγκεντρώνει στις δημοσκοπήσεις η πρόθεση ψήφου σε κόμμα Τσίπρα (80% όχι/μάλλον όχι και 15% ναι/μάλλον ναι) οδηγούν σε πάγωμα σχέδια δημιουργίας νέου κόμματος. Τούτων δοθέντων δεν αποκλείεται και το νέο σχέδιο να έχει την τύχη της μετεγγραφής Κασσελάκη, μια τρύπα στο νερό… 

Όποιο σενάριο πάντως και να προκριθεί, το σίγουρο είναι ότι θα πρόκειται για ένα αντιλαϊκό σχέδιο, με απώτερο ζητούμενο την χειραγώγηση και τον αφοπλισμό του λαϊκού παράγοντα και την εξυπηρέτηση ολιγαρχών, που ήδη έχουν στρατευθεί με τον Τσίπρα, προετοιμάζοντας την επόμενη μέρα των κυβερνήσεων Μητσοτάκη…