Πηγή: Θανάσης Καραμπάτσος – Documento

Είναι πλέον ξεκάθαρο ότι το μεγαλύτερο μέρος της παγκόσμιας κοινής γνώμης έχει στραφεί εναντίον των Ισραηλινών λόγω της γενοκτονικής επιχείρησης που εφαρμόζουν χωρίς καμία τύψη, χωρίς οι Ερινύες να τους επισκέπτονται για να ταράξουν τον ήσυχο ύπνο τους. Η κοινωνία του Ισραήλ ζει ευτυχισμένη διαμελίζοντας παιδιά στη Γάζα που περιμένουν για πολύτιμο φαγητό, σκοτώνοντας γιατρούς που επουλώνουν όπως όπως τραύματα από τις βόμβες.

Η εν ψυχρώ εκτέλεση πληρωμάτων ασθενοφόρων εδώ και καιρό προκάλεσε την κοινή γνώμη. Ο Ερρίκος Ντυνάν θα έφριττε αν ζούσε που ο Ερυθρός Σταυρός (Ημισέληνος εν προκειμένω) έγινε στόχος. Η μεθοδευμένη πείνα επίσης είναι έγκλημα πολέμου και εν τέλει η ισραηλινή κοινωνία δεν έχει ηθική υπεροχή στη Μέση Ανατολή αλλά ήδη έχει σαπίσει και τα εγκλήματα είναι τα αποτελέσματα της σήψης. Το 82% εμφανίζεται υπέρ της εθνοκάθαρσης στη Γάζα.

Την περασμένη εβδομάδα βλέπαμε τον θρήνο μιας οικογένειας που έχασε στον πόλεμο τον Αβραάμ. Θύμα της παλαιστινιακής αντίστασης, η χήρα μιλούσε για την καθημερινότητά τους. Επέστρεφε ο σύζυγος στο σπίτι κομπάζοντας πόσα σπίτια κατεδάφισε με την μπουλντόζα του. Κι αυτή έκλαιγε γοερά. 

Για τον Αβραάμ θα πάρουν εκδίκηση οι φίλοι του, οι συγχωριανοί του, οι άλλοι έποικοι. Το είπαν στους επικήδειους. Το έγκλημα θα συνεχιστεί με ακόμη πιο ωμά επεισόδια. Ο κύκλος θανάτου στον οποίο έχουν μπει με ενθάρρυνση και σχεδιασμό της ακροδεξιάς κυβέρνησης δεν θα κλείσει. Η συμπόνια απουσιάζει. Τάγματα ολόκληρα συμμετέχουν στον γενοκτόνο πόλεμο. Ελεύθεροι σκοπευτές εξασκούνται στο πεδίο της αναμονής για νερό ή φαγητό έχοντας τον πιο καθαρό στόχο που είχαν ποτέ.

Η εν ψυχρώ δολοφονία της αμερικανίδας δημοσιογράφου παλαιστινιακής καταγωγής Σιρίιν Αμπού Άκλεχ στη Δυτική Όχθη το 2022 δεν ήταν η παρέκβαση στον κανόνα, αλλά ο ίδιος ο κανόνας.

Οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις (IDF) δεν βρίσκουν πλέον ούτε φτηνές δικαιολογίες για το κομμάτιασμα των αμάχων. «Στρατηγεία» δεν υπάρχουν στα νοσοκομεία γιατί τα κατεδάφισαν, ούτε χαμασίτες στα σχολεία επειδή τα ισοπέδωσαν. Η παλαιστινιακή αντίσταση είναι ενεργή και στέλνει στα μετόπισθεν πλαστικές σακούλες με γενοκτόνους. Οι λιγοστοί μαχητές πληθαίνουν ενόσω οι έφεδροι του Ισραήλ πολλαπλασιάζονται και αδυνατούν να τα βγάλουν πέρα στον ανταρτοπόλεμο και με τη Λωρίδα της Γάζας σεληνιακό τοπίο.

Η έλλειψη ανθρωπιάς φάνηκε και από τη διαφήμιση της κρατικής πολεμικής βιομηχανίας που έδειξε πώς «εξόντωσε» έναν άμαχο κυνηγημένο από drone το οποίο με ελιγμούς τον πέτυχε στη χαραμάδα που προσπάθησε να κρυφτεί. Η διαφήμιση και η ανάπτυξη νέων οπλικών συστημάτων με πειραματόζωα τους παλαιστίνιους είναι ρουτίνα πλέον στη Γάζα. Όπως και οι μέθοδοι που σκαρφίζονται οι ρατσιστές έποικοι για την εκδίωξη παλαιστινίων από τις πατρογονικές εστίες τους στη Δυτική Όχθη. Τώρα στέλνουν και κοπάδια να βοσκήσουν στις καλλιέργειες για να τους στερήσουν τα βασικά στη διατροφή.

Ο Νετανιάχου συντηρεί τον πόλεμο για να μην πάει στο δικαστήριο. Ακόμη και οι «New York Times» το γράφουν ανοιχτά πλέον. Μπορεί τώρα να τρεκλίζει με την κυβέρνησή σου να είναι μειοψηφίας, έφτιαξε όμως πρώτα αυτή την κοινωνία που του έδωσε την πρωθυπουργία με τη στήριξη ακροδεξιών,  ρατσιστών, εγκληματικών μούτρων. Τους εκπαίδευσε στη μεγάλη ιδέα της επέκτασης σε όλη τη Μέση Ανατολή, σε ένα μεσσιανικό μοντέλο επιβολής της ειρήνης αφανίζοντας τον αντίπαλο και πληρώνοντας ζωτικούς χώρους για την ανάπτυξη του ισραηλινού κράτους.

Έχουν αρωγούς το ίδρυμα του Τόνι Μπλερ στη διαμόρφωση μιας πόλης-γκέτο και τις αμερικανικές βόμβες. Και πολύ χρήμα από τις ΗΠΑ με όλες τις κυβερνήσεις. Ο Τραμπ υλοποιεί το σχέδιο μιας Ριβιέρας στη Μέση Ανατολή.

Το ταμπού του αντισημιτισμού έχει πέσει. Στην πράξη έχουν διαμορφωθεί δύο κοινωνίες ισραηλινών. Η σαπισμένη στη Μέση Ανατολή και η φιλελεύθερη της διασποράς που εμφανίζεται όλο και πιο δυναμικά να διατρανώνει «όχι στο όνομά μου».

Ο ηθοποιός του Χόλιγουντ Μάντι Παντίκιν ήταν η πιο ηχηρή διαφοροποίηση πρόσφατα ενώ και ο Ομέρ Μπάρτοφ, καθηγητής σπουδών για το Ολοκαύτωμα και τις γενοκτονίες στο πανεπιστήμιο Μπράουν, μίλησε ανοιχτά για γενοκτονία με τίτλο του άρθρου του «Ποτέ ξανά» που χρησιμοποιείται για τη Σοά: 

«Αυτό που φοβάμαι είναι ότι μετά τη γενοκτονία στη Γάζα δεν θα είναι πλέον δυνατόν να συνεχίσουμε να διδάσκουμε και να ερευνούμε το Ολοκαύτωμα με τον ίδιο τρόπο που το κάναμε μέχρι τώρα. Επειδή το Ολοκαύτωμα έχει χρησιμοποιηθεί τόσο αδυσώπητα από το κράτος του Ισραήλ και τους υπερασπιστές του ως κάλυψη για τα εγκλήματα του ισραηλινού στρατού, η μελέτη και η μνήμη του Ολοκαυτώματος θα μπορούσαν να χάσουν τον χαρακτήρα τους ως ενδιαφέρον και ανησυχία για την παγκόσμια δικαιοσύνη και να υποχωρήσουν στο ίδιο εθνοτικό γκέτο στο οποίο ξεκίνησαν τη ζωή τους στο τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου – ως περιθωριοποιημένη απασχόληση των απομειναριών ενός περιθωριοποιημένου λαού, ένα εθνοτικά συγκεκριμένο γεγονός, προτού καταφέρει, δεκαετίες αργότερα, να βρει τη θέση που του αξίζει ως μάθημα και προειδοποίηση για την ανθρωπότητα στο σύνολό της».

Και οι δύο παρεμβάσεις έγιναν στους «New York Times», μια εφημερίδα του αμερικανικού κατεστημένου με εβραϊκής καταγωγής ιδιοκτήτες οι οποίοι μάλιστα δεν έκαναν καμία αναφορά στις διώξεις των εβραίων στη ναζιστική Γερμανία παρά τα τηλεγραφήματα του Εβραϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων (περισσότερα στο κατατοπιστικό βιβλίο του Ντανιέλ Σνεντερμάν «Βερολίνο 1933. Η στάση του διεθνούς Τύπου μπροστά στον Χίτλερ», εκδ. Πόλις). Και οι εβραίοι της διασποράς που μεγάλωσαν σε δυτικού τύπου δημοκρατίες αποστασιοποιούνται σταδιακά από το εθνικιστικό, φονταμενταλιστικό, αυταρχικό και μεσσιανικό καθεστώς του Ισραήλ.

Τα μακριά χέρια αυτού του κράτους έφτασαν έως την Ελλάδα. Απαντώντας σε ερώτηση της βουλεύτριας της Νέας Αριστεράς Σίας Αναγνωστοπούλου, ο υφυπουργός Παιδείας Κωνσταντίνος Βλάσης αποκάλυψε ότι η αφαίρεση κειμένου του δημοσιογράφου της «Καθημερινής» Πέτρου Παπακωνσταντίνου για τα παιδιά της Γάζας από αναγνωστικό βιβλίο της Γ΄ Γυμνασίου έγινε ύστερα από παρέμβαση του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου (ΚΙΣ). Ισχυρίστηκε την αθλιότητα ότι το κείμενο εμπίπτει στην κατηγορία του αντισημιτισμού επειδή αναφέρεται σε «εβραίους» και να εξαπολύσει κατηγορίες για «ρητορική μίσους». Επικαλέστηκε την αναφορά ότι τα παιδιά της Γάζας έπαιζαν πριν από 23 χρόνια «άραβες και εβραίοι» κατά το «κλέφτες κι αστυνόμοι».

Ο Π. Παπακωνσταντίνου διερωτάται αν «αγνοεί άραγε ο υφυπουργός Παιδείας, ο οποίος μάλιστα έχει διατελέσει και υφυπουργός Εξωτερικών, ότι το ίδιο το Ισραήλ έχει αυτοανακηρυχτεί με νόμο ως “εβραϊκό κράτος”».

Οι εποχές είναι πολύ δύσκολες. Το νέο δεν έχει εμφανιστεί και οι δυνάμεις του τέρατος οργανώνονται και παράγουν κόλαση – και στην Ελλάδα του Λουδοβίκου Βοναπάρτη. Την Τρίτη το bitcoin, ο κύριος εκπρόσωπος των ψηφιακών νομισμάτων, έφθασε στην υψηλότερη τιμή του: 123.000 δολάρια. Συγχρόνως και ο χρυσός άγγιξε νέα επίπεδα ρεκόρ. Μπορεί το bitcoin, που έχει μεγάλη μεταβλητότητα, να μην το λάβουμε ιδιαίτερα σοβαρά ως καταφύγιο σε δύσκολες εποχές, αν και το έχει αποδεχτεί ως νόμισμα ο Τραμπ. Η τεράστια άνοδος του χρυσού όμως επειδή γίνεται από θεσμικούς παράγοντες υποδηλώνει ανησυχία. Αβέβαιο το μέλλον και οι εξελίξεις ενδέχεται να αποβούν ραγδαίες.