Όταν η απανθρωπιά ντύνεται με πανεπιστημιακή έδρα

Με την πρόεδρο του Τμήματος Φιλοσοφίας του ΕΚΠΑ Βάνα Νικολαΐδου-Κυριανίδου, το ακαδημαϊκό “ανάλογο” του Άρη Πορτοσάλτε, όπως εύστοχα την χαρακτήρισε αρθρογράφος της “ΕφΣυν”, όταν είχε επιτεθεί κατάφωρα στους φοιτητές της που κατέβηκαν στον δρόμο για να ζητήσουν δικαιοσύνη για τα θύματα στα Τέμπη και ασφάλεια στις μεταφορές για όλο τον κόσμο, είχαμε ασχοληθεί και στο παρελθόν.

Η Βάνα Νικολαΐδου-Κυριανίδου, πανεπιστημιακή διδάσκουσα, πάλι προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων με μια χυδαία, απάνθρωπη και σαφώς εμπαθή ανάρτηση, όπου ειρωνευόταν τους λιμοκτονούντες Παλαιστίνιους στη Γάζα. Αντί για αλληλεγγύη στα θύματα της γενοκτονίας, η καθηγήτρια της Παιδαγωγικής επιλέγει να σχολιάσει το σωματικό βάρος των μανάδων που κρατούν τα παιδιά τους αγκαλιά κάτω από τις βόμβες. «Μόνο τα παιδάκια λιμοκτονούν», μας λέει, «οι άλλοι χρειάζονται επειγόντως διαιτολόγο». Ένα “αστείο” που στάζει δηλητήριο.

Όμως, αυτή η φωνή δεν είναι περιθωριακή. Είναι μια φωνή που προβάλλεται, στηρίζεται και φιλοξενείται από το ίδιο το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο Ελλάδος, το οποίο δημοσίευσε στα «Χρονικά» του την παρουσίασή της στο διεθνές περιοδικό Justice της International Association of Jewish Lawyers. Με άλλα λόγια, η εκπρόσωπος ενός δημόσιου πανεπιστημίου, η οποία ειρωνεύεται τα θύματα ενός διαρκούς εγκλήματος κατά της ανθρωπότητας, προβάλλεται από τον επίσημο θεσμικό εκφραστή του σιωνιστικού λόμπι στην Ελλάδα.

Πρόκειται για μια βαθιά πολιτική πράξη. Δεν έχουμε να κάνουμε με μια “ιδιωτική άποψη”. Έχουμε μπροστά μας μια συνειδητή επιλογή στρατοπέδου: με την αποικιοκρατία, με τον ρατσισμό, με την εθνοκάθαρση, με την ισραηλινή κατοχή. Είναι η διανοούμενη που δίνει το ιδεολογικό άλλοθι στους σφαγείς. Που «επιστημονικοποιεί» την απανθρωπιά.

Αυτή είναι η Ελλάδα που θέλουν να διαμορφώσουν. Μια χώρα που θα γελάει με την εξόντωση των Παλαιστινίων και θα προβάλλει τους ανθρώπους που την εξωραΐζουν. Πανεπιστημιακούς που αντί να στέκονται στο πλευρό των καταπιεσμένων, επιλέγουν τον ρόλο της πολιτισμένης συνείδησης του καταπιεστή.

Απέναντι σ’ αυτή την ιδεολογική βαρβαρότητα, ο λαός έχει μόνο μία απάντηση: Καμία ανοχή στον εκφασισμό της σκέψης, καμία συγκάλυψη του εγκλήματος στη Γάζα. Με τη Γάζα, όχι με τον ισραηλινό στρατό κατοχής.

Δεν θα τους περάσει. Ούτε η σιωπή ούτε η προσβολή απέναντι στους δολοφονημένους. Ο λαός της Παλαιστίνης έχει την ιστορία και το δίκιο με το μέρος του. Και κάθε τέτοια δήλωση δεν κάνει τίποτε άλλο παρά να δείχνει πόσο ξεγυμνωμένος είναι ο πολιτισμός των «εκπροσώπων» της Δύσης.