Του Γ. Γ.

Οι μέρες που ζούμε βρωμάνε. Η λάσπη, τα «τρολ» και τα ψευτοδημοσιεύματα δεν είναι ατυχήματα· είναι κομμάτι μιας βιομηχανίας που στήνεται για να χτυπήσει όσους δεν σκύβουν το κεφάλι. Κι αυτό το ξέρει πολύ καλά κάθε αγωνιστής που στοχοποιείται από τους μηχανισμούς προπαγάνδας του συστήματος.

Πρόσφατα είδαμε χυδαίες αναρτήσεις που «έδεναν» τον δήμαρχο Πατρέων Κώστα Πελετίδη, το ΚΚΕ και τον Ρουβίκωνα με δήθεν εμπρησμούς. Μια καραμπινάτη συκοφαντία, ποινικά κολάσιμη, που θα μπορούσε να πάει κατευθείαν στα δικαστήρια. Κι όμως: ούτε ο Πελετίδης, ούτε ο Ρουβίκωνας μπήκαν στον πειρασμό να τρέξουν στην «αστική Δικαιοσύνη» για να ζητήσουν την «προστασία» της. Γιατί ξέρουν καλά ότι τα ίδια δικαστήρια που σήμερα θα έκριναν μια ανώνυμη ανάρτηση, αύριο θα τους καταδικάσουν για την ίδια τους τη δράση.

Αντίθετα, η σύζυγος του πρωθυπουργού, η κ. Μαρέβα Γκραμπόφσκι – Μητσοτάκη, με το που διάβασε ένα δημοσίευμα που δεν της άρεσε, έστειλε εξώδικα και απειλές για προσφυγή «στα αρμόδια δικαστήρια». Να κινηθεί δηλαδή όλος ο κατασταλτικός μηχανισμός για να προφυλάξει την «τιμή και το κύρος» της. Έτσι είναι: οι από πάνω έχουν πάντα τα όπλα της τάξης τους διαθέσιμα.

Εδώ φαίνεται η διαφορά δύο κόσμων:

➤ Ο κόσμος της εξουσίας, που επιστρατεύει δικαστές, νόμους και αστυνομίες για να καθαρίσει κάθε κηλίδα στην εικόνα του.

➤ Και ο κόσμος του κινήματος, που ξέρει πως η αλήθεια δεν κρίνεται σε δικαστικές αίθουσες, αλλά στους δρόμους, στις γειτονιές, στους αγώνες.

Η συκοφαντία δεν μένει αναπάντητη – αυτό είναι ξεκάθαρο. Οφείλουμε να τη διαλύουμε δημόσια, να ξεγυμνώνουμε τους συκοφάντες, να δείχνουμε σε όλους ποιοι ρίχνουν τη λάσπη και γιατί. Αλλά άλλο αυτό, κι άλλο να γινόμαστε ουρές της «αστικής δικαιοσύνης», να νομιμοποιούμε τον ίδιο μηχανισμό που καθημερινά ποινικοποιεί απεργίες, δικάζει φοιτητές, καταδικάζει αγωνιστές, χαρίζει ασυλία σε εργοδότες και φασίστες.

Η ουσία είναι μία: οι δικοί μας αγώνες δεν προστατεύονται με εξώδικα και μηνύσεις, αλλά με αλληλεγγύη, πολιτική αντεπίθεση και ανυποχώρητη δράση.

Όσο για τα «fake news», ας μη γελιόμαστε: αυτά που πραγματικά πρέπει να μας ανησυχούν δεν είναι τα τρολ του διαδικτύου, αλλά οι επίσημες ψευτιές που εκτοξεύουν καθημερινά τα κυβερνητικά φερέφωνα και τα καθεστωτικά ΜΜΕ για να ξεπλύνουν εγκλήματα και να σπείρουν φόβο.

Η απάντηση του κινήματος δεν είναι η ποινικοποίηση του δημόσιου λόγου, αλλά η αντίσταση στον βούρκο της συκοφαντίας. Όχι στα δικαστήριά τους – ναι στη μαζική αντεπίθεση.