Στις 3 Σεπτέμβρη του 1941, στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Άουσβιτς, σημειώθηκε ένα από τα πιο σκοτεινά ορόσημα στην ιστορία του 20ού αιώνα: η πρώτη μαζική χρήση του δηλητηριώδους αερίου Zyklon B για την εξόντωση κρατουμένων. Το γεγονός αυτό σηματοδότησε την απαρχή της βιομηχανοποιημένης γενοκτονίας που έμεινε γνωστή ως το Ολοκαύτωμα.
Το Άουσβιτς, που ιδρύθηκε από τους Ναζί το 1940 στην κατεχόμενη Πολωνία, ξεκίνησε ως στρατόπεδο για Πολωνούς πολιτικούς κρατούμενους. Ωστόσο, πολύ γρήγορα εντάχθηκε στον πυρήνα της ναζιστικής πολιτικής της «Τελικής Λύσης», δηλαδή του σχεδίου για την εξόντωση των Εβραίων της Ευρώπης.
Μέχρι το καλοκαίρι του 1941, οι εκτελέσεις γίνονταν με τουφεκισμούς ή άλλες μεθόδους, οι οποίες όμως θεωρούνταν «αναποτελεσματικές» από τους ναζί ηγέτες. Αναζητούσαν τρόπους πιο «γρήγορους» και «ανώνυμους» για να υλοποιήσουν τη μαζική εξόντωση.
Το πείραμα του Zyklon B
Το Zyklon B ήταν ένα φυτοφάρμακο που περιείχε υδροκυάνιο. Στις 3 Σεπτεμβρίου 1941, οι SS το χρησιμοποίησαν για πρώτη φορά στο υπόγειο του μπλοκ 11 στο Άουσβιτς. Θύματα ήταν περίπου 600 Σοβιετικοί αιχμάλωτοι πολέμου και 250 άρρωστοι Πολωνοί κρατούμενοι.
Η «δοκιμή» θεωρήθηκε από τους Ναζί «επιτυχής», και έτσι το Zyklon B καθιερώθηκε σύντομα ως το κύριο μέσο εξόντωσης στα κρεματόρια του Άουσβιτς-Μπίρκεναου και άλλων στρατοπέδων θανάτου.
Θερμός υποστηρικτής αυτού του τρόπου μαζικών δολοφονιών υπήρξε ο διεστραμένος »γιατρός» του Άουσβιτς Γιόζεφ Μένγκελε γνωστός και ως «Άγγελος του θανάτου».
Από το 1942 και μετά, το Άουσβιτς-Μπίρκεναου έγινε το κέντρο της εξόντωσης εκατομμυρίων ανθρώπων, κυρίως Εβραίων, αλλά και Ρομά, Σλάβων, πολιτικών αντιφρονούντων, ομοφυλόφιλων και άλλων ομάδων που διώκονταν από το ναζιστικό καθεστώς. Υπολογίζεται ότι μόνο στο Άουσβιτς περισσότεροι από 1,1 εκατομμύρια άνθρωποι δολοφονήθηκαν.
0 Comments