Όταν ακόμα και ο αστικός τύπος αναγκάζεται να «ξεγυμνώσει» την αστική δικαιοσύνη και να ξεμπροστιάσει έναν από τους πιο στενούς συνεργάτες του Μητσοτάκη, τότε καταλαβαίνουμε ότι το σύστημα έχει φτάσει στο έσχατο σημείο της σήψης του. Η περίπτωση Μυλωνάκη και η εμπλοκή του στο σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ δεν είναι μια απλή «παρέκκλιση». Είναι η ίδια η κανονικότητα του καθεστώτος Μητσοτάκη.

Ο εκδότης του Documento Κώστας Βαξεβάνης κατέθεσε χθες στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και στον Άρειο Πάγο φάκελο με όλα τα στοιχεία και τα δημοσιεύματα για τον ρόλο του Γ. Μυλωνάκη. Και ποιο είναι το καίριο ερώτημα; Με ποια ιδιότητα είχε στα χέρια του ο «αντ’ αυτού» του πρωθυπουργού υπόμνημα που αποκάλυπτε την ύπαρξη κοριού; Ποιος του το έδωσε; Και πώς χρησιμοποιήθηκε; Για να προστατευτούν οι υπουργοί και τα πολιτικά τσιράκια που λυμαίνονται τον δημόσιο πλούτο;

Δεν είναι τυχαίο ότι τον Ιούνιο του 2024, δυο υφυπουργοί που περίμεναν υπουργοποίηση «κόπηκαν» και πληροφορήθηκαν από τον ίδιο τον Μυλωνάκη ότι ο κοριός τους «έπιασε» να εμπλέκονται στο σκάνδαλο. Την ίδια στιγμή, ο Μπουκώρος βγήκε και παραδέχτηκε πως ήξερε ότι τον παρακολουθούσαν. Και όταν το θέμα έφτασε στη Βουλή, ο ίδιος ο Μυλωνάκης το επιβεβαίωσε. Καθόλου τυχαία η καυστική επισήμανση της Ζωής Κωνσταντοπούλου: «Ο κ. Μυλωνάκης χρειάζεται έναν πολύ καλό δικηγόρο».

Όλα αυτά δεν είναι «παραφωνίες». Είναι ο ίδιος ο μηχανισμός εξουσίας, ο τρόπος που λειτουργεί το κράτος της δεξιάς. Με διαπλοκή, με «κοριούς», με φακέλους που κυκλοφορούν σε χέρια «αντ’ αυτού» και με ανοιχτή συγκάλυψη σκανδάλων. Και τώρα, ο Γιώργος Μυλωνάκης βρίσκεται ένα βήμα πριν από την πόρτα της Κοβέσι. Αλλά δεν είναι μόνος. Πίσω του στέκεται ολόκληρο το καθεστώς Μητσοτάκη.

Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ δεν είναι μια «μαύρη σελίδα». Είναι η ίδια η ιστορία της διακυβέρνησης της ΝΔ: διαφθορά, ρουσφέτια, πλιάτσικο στον δημόσιο πλούτο και πλήρης απαξίωση κάθε έννοιας δικαιοσύνης. Όταν το ίδιο το σύστημα τρώει τις σάρκες του και δεν μπορεί πια να συγκρατήσει τα ξεφτίδια του, αυτό σημαίνει ότι πλησιάζει η ώρα της λογοδοσίας.