Σήμερα δόθηκαν στη δημοσιότητα τα «πόθεν έσχες» των βουλευτών και, όπως ήταν αναμενόμενο, η είδηση που ξεχώρισε ήταν η εκτόξευση της περιουσίας του Παύλου Σαράκη. Από τις 179.000 ευρώ που είχε δηλώσει το 2023, φτάσαμε στο αστρονομικό ποσό των 18,4 εκατομμυρίων ευρώ για το 2024.

Η εξήγηση για αυτή την εκρηκτική αύξηση βρίσκεται στην αμοιβή ύψους 18.442.402 ευρώ, που εισέπραξε ο δικηγόρος Παύλος Σαράκης από την αμερικανική κυβέρνηση για την εκπροσώπησή του ως συνήγορος των προστατευόμενων μαρτύρων στην υπόθεση Novartis στις ΗΠΑ. Με λίγα λόγια, οι αποκαλύψεις και οι καταθέσεις που συγκλόνισαν το αμερικανικό σύστημα υγείας και ανάγκασαν τη Novartis να πληρώσει εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια σε πρόστιμα, έφεραν τεράστια αμοιβή στον Έλληνα δικηγόρο.

«Η αλήθεια είναι επαναστατική», έλεγε ο Λένιν, και στην υπόθεση Novartis η αλήθεια μοιάζει να κρύβεται πίσω από έναν ιστό συμφερόντων, πολιτικών σκοπιμοτήτων και δικαστικών αποφάσεων που εγείρουν ερωτήματα.

Οι ανώνυμοι μάρτυρες που εκπροσώπησε ο Σαράκης αποκάλυψαν το 2016 το σκάνδαλο δωροδοκιών της Novartis στην Ελλάδα (2006-2015), οδηγώντας σε πρόστιμο 345 εκατ. δολαρίων το 2020. Από αυτό το ποσό, ένα μέρος κατέληξε ως νόμιμη αμοιβή στους μάρτυρες και τον δικηγόρο τους, όπως προβλέπει ο νόμος False Claims Act και το πρόγραμμα για παραβάσεις του FCPA.

Αυτή η αμοιβή, που δηλώθηκε και φορολογήθηκε πλήρως στην Ελλάδα, δεν είναι παρά ένα μικρό κομμάτι του παζλ. Η Novartis παραδέχτηκε τη δωροδοκία Ελλήνων γιατρών και δημοσίων λειτουργών στις ΗΠΑ, αλλά στην Ελλάδα η υπόθεση πήρε άλλη τροπή. Εδώ, αντί να διερευνηθεί η ουσία του σκανδάλου, το πολιτικό σύστημα έστρεψε το βλέμμα στους μάρτυρες και τις καταθέσεις τους, με αποτέλεσμα να φτάσουμε σε μια δικαστική απόφαση που μυρίζει «σκευωρία» από μακριά.

Ετσι, λοιπόν, Στις 15 Σεπτέμβρη φέτος, το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών καταδίκασε τους δύο πρώην προστατευόμενους μάρτυρες, τον Φιλίστωρα Δεστεμπασίδη («Μάξιμος Σαράφης») και τη Μαρία Μαραγγέλη («Αικατερίνη Κελέση»), για ψευδή κατάθεση και ψευδή καταμήνυση κατ’ εξακολούθηση σε βάρος “αξιότιμων” πολιτικών προσώπων όπως ο Άδωνις Γεωργιάδης και ο Ανδρέας Λοβέρδος. 25 μήνες φυλάκιση για τον Δεστεμπασίδη και 33 για τη Μαραγγέλη, με τριετή αναστολή μέχρι το Εφετείο.

Το γεγονός δηλαδή είναι το εξής: Οι Αμερικανοί whistleblowers παραμένουν ανώνυμοι, προστατευμένοι από το αμερικανικό σύστημα, ενώ οι Δεστεμπασίδης και Μαραγγέλη καταδικάστηκαν.

Και εδώ προκύπτει ένα ερώτημα: Πώς γίνεται η ίδια υπόθεση που οδήγησε σε πρόστιμα εκατομμυρίων στις ΗΠΑ, να καταλήγει σε καταδίκες μαρτύρων στην Ελλάδα; Μήπως η ελληνική δικαιοσύνη λειτουργεί ως «πλυντήριο» για να προστατεύσει το πολιτικό κατεστημένο;

Εν κατακλείδι: Οι μηνυτές, των προστατευόμενων μαρτύρων, Γεωργιάδης και Λοβέρδος, πανηγυρίζουν για την καταδίκη τους, ενώ προαναγγέλλουν αγωγές αποζημίωσης. Την ίδια στιγμή, η ουσία του σκανδάλου –οι δωροδοκίες γιατρών, νοσοκομείων και δημοσίων λειτουργών– παραμένει στο περιθώριο. Κανένα στέλεχος της Novartis δεν έχει καταδικαστεί στην Ελλάδα, ενώ στις ΗΠΑ η εταιρεία πλήρωσε αδρά για τις παρανομίες της.

Υ.Γ: Και αν αναρωτηθεί κανείς πώς γίνεται στη μητρόπολη του καπιταλισμού να τιμωρείται η διαφθορά και να επιβραβεύονται επιβραβεύει όσοι την αποκαλύπτουν και από την άλλη, η ελληνική “δικαιοσύνη” να στοχοποιεί τους μάρτυρες αντί για τους υπεύθυνους, να πούμε ότι εκεί έχουμε ένα αστικό πολίτευμα, ενώ εδώ ένα αστικό καθεστώς Μητσοτάκη.

Και φυσικά το ελληνικό λαϊκό νοικοκυριό συνεχίζει να πληρώνει το κόστος ενός συστήματος υγείας που λεηλατήθηκε από φαρμακευτικές και πολιτικούς.

Η υπόθεση Novartis παραμένει ένας καθρέφτης της ελληνικής πολιτικοδικαστικής πραγματικότητας: εκεί που το διεθνές καπιταλιστικό σύστημα αποδίδει ευθύνες σε μια πολυεθνική για βρόμικες πρακτικές, στην Ελλάδα το αφήγημα αντιστρέφεται και οι μάρτυρες γίνονται ένοχοι.