Του Γ.Γ.
Η “Ιθάκη” του Τσίπρα, δεν είναι ένα απλό βιβλίο. Είναι πολιτική επιχείρηση. Στόχος: να ξεπλύνει το τρίτο μνημόνιο, να βαφτίσει την ταξική ήττα «τραγικό λάθος», και να σπείρει ξανά την ίδια αυταπάτη που καλλιεργούσε από το 2012: «Εμπιστευτείτε με, αυτή τη φορά θα τα καταφέρω».
Η “Ιθάκη” του Τσίπρα έρχεται σε μια στιγμή που ο αριστερός χώρος -εκτός απ’ το ΚΚΕ που είναι η μόνη οργανωμένη πολιτική αριστερή δύναμη- είναι κατακερματισμένος, η κοινωνία απογοητευμένη κι η πολιτική εκπροσώπηση σε ιστορικό χαμηλό. Δεν είναι απλώς ένα βιβλίο· είναι κίνηση στο σκάκι της μεταμνημονιακής αριστεράς. Δεν έρχεται ως λογοτεχνικό γεγονός ούτε ως μια κίνηση εξομολόγησης ενός πρώην πρωθυπουργού. Έρχεται μέσα σε μια περίοδο έντονης πολιτικής ρευστότητας, και χρεοκοπίας όλου του αστικού σκηνικού.
Ο Τσίπρας λέει: «Κάναμε λάθη», «υπήρξε αλαζονεία», «κάποιοι σύντροφοι ήταν νάρκισσοι». Δεν λέει ποτέ: «Εγώ υπέγραψα το τρίτο και σκληρότερο μνημόνιο της μεταπολίτευσης». «Εγώ μετέτρεψα το ΟΧΙ του 61,3% σε ΝΑΙ μέσα σε 72 ώρες».
«Εγώ έβαλα την εργατική τάξη να πληρώσει 86 δισ. ευρώ για να σωθούν οι τράπεζες και οι δανειστές».
Η «αυτοκριτική» του είναι εξ απαλών ονύχων: αγγίζει πρόσωπα (Πολάκης, Βαρουφάκης, Αχτσιόγλου), ποτέ δομές. Αγγίζει «συμπεριφορές», ποτέ την ταξική επιλογή που έγινε το καλοκαίρι του 2015: να σωθεί το ευρώ και η ΕΕ με κάθε κόστος – και το δυσβάσταχτο κόστος το πλήρωσε η τάξη μας.
Ο Τσίπρας επιχειρεί με το βιβλίο να ξαναγράψει την ιστορία της διακυβέρνησής του και να παρουσιαστεί ως ο μόνος που μπορεί να “ξαναμαζέψει τα κομμάτια”. Το αν θα πείσει, είναι άλλο ζήτημα.
Η νέα αυταπάτη στήνεται ήδη. Το μήνυμα του βιβλίου είναι ξεκάθαρο: «Αν με είχατε ακούσει περισσότερο, αν δεν υπήρχαν οι “νάρκισσοι”, αν… αν… αν… τότε θα τα είχαμε καταφέρει». Δηλαδή ακριβώς το ίδιο παραμύθι που μας έλεγε το 2014: «Αν με ψηφίσετε, θα σκίσω τα μνημόνια».
Και το 2019: «Αν με ξαναψηφίσετε, θα διορθώσουμε τα λάθη».
Τώρα, το 2025, το παραμύθι γίνεται: «Αν με ακολουθήσετε στο νέο κόμμα, αυτή τη φορά θα τα καταφέρουμε – γιατί τώρα ξέρω τι δεν πρέπει να κάνω». Είναι η ίδια συνταγή: προσωποκεντρική πολιτική, χωρίς πρόγραμμα ρήξης, χωρίς εθνικοποιήσεις, χωρίς εργατικό έλεγχο. Μόνο «καλύτερος διαχειριστής» μέσα στο ίδιο σάπιο σύστημα.
Υ.Γ: Προφανώς μπορείτε να μας στείλετε και να φιλοξενήσουμε στην ιστοσελίδα μας κάθε αντίθετη άποψη.
Θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι ο εν λόγω, αν κι όταν κάνει κόμμα, θα πάρει (λίγο) περισσότερες ψήφους από τον αριθμό των αντιτύπων που θα πουλήσει το “best seller” του.
Εντωμεταξύ, μέσα στην βιβλιοφαγική (sic) μας φρενίτιδα, ξεχάσαμε και Predator και Τέμπη και ΟΠΕΚΕΠΕδες και Ζελενσκιάδες και τα πάντα όλα!
Εικόνισμα θα πρέπει να τον κάνει (ξανά) ο Μητσοτάκης, τον μικρότατο Τιμονιέρη Αλέξη!
Με όλα τα πετσωμένα βοθροκάναλα να παίζουν απο το πρωί μέχρι το βράδυ Ν.Δ. και θα πιάσει η αυταπάτη του Τσίπρα; Χώρια που με αυτά που γράφει μάλλον δεν έχει “σώας τας φρένας”. Το μόνο που καταφέρνει είναι να ισχυροποιεί την δεξιά, για αυτό και προβάλλεται το βιβλίο του.
Ο Τσιπρας μπορει να εκανε 1000 λαθη αλλά τα εκανε προσπαθωντας να κανει τα πραγματα εστω καλυτερα. Ρηξη δεν μπορουσε να κανει και κακως εδωσε την εντυπωση πως θα εκανε. Βελτιωσε ομως τα πραγματα και εδωσε μαθηματα τιμιας και αποτελεσματικης διακυβερνησης δειχνοντας εμπρακτα οτι η Αριστερα εκφραζει τον σκεπτομενο και τιμια εργαζομενο Κοσμο στην Ελλαδα. Και το εκανε κολυμπωντας μες στα σκατα -συγγνωμη για τον όρο-, κατι που αρνειται πεισματικα να κανει η “οριτζιναλ” Αριστερα της κερκιδας και οχι του στιβου. Με εξαιρεση τον Πελετιδη στην Πατρα με αξιοθαυμαστα αποτελεσματα. Εχοντας ομως και αυτος βουτηξει στον βουρκο. Γιατι μονο αυτός κυριοι του ΚΚΕ? Εσεις τι κανετε?
Ε ρα μάγκα, αν έχεις καλές προθέσεις και κάνεις 1000 λάθη, κάπου πρέπει να ξαναϋπολογίσεις τη στρατηγική σου και την τακτική σου, έτσι δεν είναι; Με χίλια λάθη; Ένα λάθος, λες πάει στο διάολο, αλλα χίλια; Χίλια σημαίνει ότι από την πρώτη στιγμή ξεκίνησες στραβά.
Δεν πρόκειται όμως για λάθη, χαριτολογώ. Το λάθος είναι ότι ψηφίσαμε, είναι δικό μας το λάθος. Είναι οι αυταπάτες που τρέφουμε, και που τρέφουν κι εσάς σαν κομματικά όργανα.
Το να γινουμε πολιτισμενοι ανθρωποι – κοινωνια δεν μπορει να ειναι αυταπατη. Ειναι εφικτο και το απεδειξαν οι κυβερνησεις Ανδρεα Παπανδρεου και Τσιπρα. Εαν δεν πιστευουμε στον εαυτο μας σαν ανθρωποι και κοινωνια,θα μεινουμε με τη νεα τσελικοκρατια. Ο Τσιπρας δεν ειναι το απολυτο καλο, ειναι ενα βημα προς το καλυτερο.
Κι όμως, αυτός ο ικανός διαχειριστής της …(ξε)πωλητικής και άριστος γνώστης της νησιωτικής γεωγραφίας της χώρας μας, μετά την πολύ πετυχημένη εμπορικά έκδοση της Ιθάκης, ήδη ετοιμάζει οκτώ (8) νέα βιβλία από ισάριθμες επισκέψεις του σε άλλα οκτώ (8) νησιά του Αιγαίου και του Ιονίου: «Λέσβος», «Μυτιλήνη», «Κέα», «Τζια», «Κύθηρα», «Τσιρίγο», «Ζάκυνθος» και «Τζάντε»