Το πολιτικό παρασκήνιο οργιάζει. Πολιτικά φαντάσματα του παρελθόντος επιχειρούν να αποκτήσουν ξανά ουσιαστική παρουσία στο προσκήνιο. Το διαπιστώνουμε μέσα από αλλεπάλληλα δημοσιεύματα που είτε μας ενημερώνουν για «συναντήσεις κορυφής σε καλύβα», είτε μεταφέρουν διαρροές από το Μαξίμου ότι «βλέπουν τον Αντώνη στο πλάι της Μαρίας», όπως χαρακτηριστικά σημειώνει ο σημερινός Βηματοδότης.

Και εδώ αρχίζουν τα ερωτηματικά. Ο Μανώλης Κοττάκης είναι γνωστός συντηρητικός δημοσιογράφος, με οξυδερκή πολιτική αντίληψη. Σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ανεύθυνος ο βιογράφος του Κώστα Καραμανλή. Όταν λοιπόν, μέσω της Εστίας, παρατίθεται ένας πολιτικός συλλογισμός που –κατά την εκτίμησή του– θα μπορούσε να οδηγήσει ακόμη και σε πρόωρες εκλογές, με συγκεκριμένη μάλιστα ημερομηνία (13 Μαρτίου), πρόκειται για κάτι που δεν μπορεί να προσπεραστεί αδιάφορα.

Αν σε αυτό προστεθεί και το πρωτοσέλιδο «καρεδάκι» της Κυριακάτικης Δημοκρατίας, που επικαλείται δημοσκόπηση με ευρήματα Νέα Δημοκρατία 23% και κόμμα Καρυστιανού 21%, τότε σχηματίζεται μια εικόνα που δείχνει ότι μεγάλα τμήματα της κοινωνίας απομακρύνονται από τα καθεστωτικά κόμματα. (Θα προκαλούσε, βέβαια, τεράστια έκπληξη αν το συγκεκριμένο γκάλοπ είχε διεξαχθεί πολύ πρόσφατα, δηλαδή μετά τις τελευταίες δημόσιες παρεμβάσεις της κ. Καρυστιανού.)

Σε κάθε περίπτωση, το γεγονός ότι υπήρξαν μετρήσεις οι οποίες εμφάνιζαν την πιθανή εκλογική στήριξη για ένα νέο κόμμα υπό την Καρυστιανού σε ποσοστά άνω του 20% στην εκτίμηση ψήφου, είναι εξαιρετικά δύσκολο να ερμηνευτεί με συμβατικούς κοινωνικούς όρους. Αυτό που αναδύεται είναι μια δυσαρέσκεια που, τουλάχιστον εκ πρώτης όψεως, εμφανίζεται αποπολιτικοποιημένη.

Όταν όμως αυτή η δυσαρέσκεια αρχίζει να κινείται έξω από το κομματικό σύστημα, όταν υπάρχουν μετρήσεις που δείχνουν ότι οι πολίτες –πλειοψηφικά– δηλώνουν πως προτιμούν το χάος από τη συνέχιση της διακυβέρνησης Μητσοτάκη, τότε δεν χτυπούν καμπάνες μόνο για την κυβέρνηση. Χτυπούν για ολόκληρο το πολιτικό σύστημα.