Σήμερα, 16 Φλεβάρη 2026, συμπληρώνονται 58 χρόνια από την εκτέλεση του Αριστείδη Παγκρατίδη (1940-1968) στο δάσος του Σέιχ Σου, εκεί όπου υποτίθεται ότι είχε διαπράξει τα εγκλήματα για τα οποία καταδικάστηκε.

Ο 27χρονος τότε Παγκρατίδης, γνωστός από τον Τύπο ως «Δράκος του Σέιχ Σου», συνελήφθη το 1963, «ομολόγησε» μετά από σκληρές ανακρίσεις, δικάστηκε το 1966 και καταδικάστηκε τετράκις εις θάνατον «ως επικίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια».

Εκτελέστηκε φωνάζοντας μέχρι τέλους: «Μανούλα μου γλυκιά, είμαι αθώος!» και «Δεν είμαι ο Δράκος!».

Η υπόθεση αυτή παραμένει μία από τις πιο αμφιλεγόμενες στην ελληνική δικαστική ιστορία. Από την εποχή της δίκης μέχρι σήμερα, πολλοί ερευνητές, ιστορικοί (π.χ. Θωμάς Κοροβίνης), δημοσιογράφοι και πρώην αστυνομικοί έχουν εκφράσει σοβαρές αμφιβολίες για την ενοχή του:

⧭ Ασυνέπειες στις περιγραφές μαρτύρων (σωματότυπος, ηλικία).

⧭ Ομολογία υπό πιέσεις και βασανιστήρια (όπως ισχυρίστηκε ο ίδιος).

⧭ Πιθανές πολιτικές σκοπιμότητες (π.χ. αποπροσανατολισμός από τη δολοφονία Λαμπράκη).

⧭ Μεταγενέστερες μαρτυρίες (π.χ. από Βασίλη Κομνηνό) που υποστηρίζουν ότι ο πραγματικός δράστης ήταν άλλος και η υπόθεση «έκλεισε» βιαστικά.

Δεν υπάρχει απόλυτη βεβαιότητα – αλλά η πλειοψηφία των ερευνών δείχνει ότι ο Παγκρατίδης, ένας περιθωριακός νέος από φτωχή οικογένεια, έγινε βολικός ύποπτος για να κλείσει μια υπόθεση που τρομοκρατούσε τη Θεσσαλονίκη.

Αυτή η ιστορία μας θυμίζει πώς το κράτος μπορεί να συνθλίβει τους αδύναμους, να χρησιμοποιεί τη βία και να κρύβει αλήθειες πίσω από «νίκες» κατά του εγκλήματος.