Κάπως ετεροχρονισμένα εντοπίσαμε την είδηση. Κι αυτή μας γνωστοποιεί ότι λίγες ώρες μετά την εισβολή-σόου στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Νίκαιας, όπου ο Άδωνις Γεωργιάδης εμφανίστηκε περιτριγυρισμένος από μπουλούκι ενστόλων σαν να πήγαινε να ανοίξει πολυκατάστημα σε εχθρικό έδαφος, βγήκε στην τηλεόραση να μας διηγηθεί τις ηρωικές του περιπέτειες.
Πρώτα μας είπε ότι κινδύνευσε η σωματική του ακεραιότητα (ναι, καλά, από γιατρούς και νοσηλευτές που διαμαρτύρονταν για τις πολιτικές του). Μετά, με την αφέλεια του μικρού παιδιού που μόλις ανακάλυψε τον καθρέφτη, αποκάλυψε το μεγάλο μυστικό της «προστασίας» του. Δεν ήταν σταυρός, δεν ήταν φυλαχτό της Παναγίας, ούτε καν το Ευαγγέλιο του Αγίου Ματθαίου. Ήταν τα μανικετόκουμπα με το εθνόσημο των ΗΠΑ.
«Όταν πας να συναντήσεις τον Δράκουλα, δεν βάζεις σταυρό;» ρώτησε ρητορικά ο υπουργός μας. «Εκεί θα είχε πολλούς κομμουνιστές, οπότε φόρεσα τα μανικετόκουμπα των ΗΠΑ για προστασία».
Καταλάβατε; Ο υπουργός Υγείας πήγε σε ελληνικό δημόσιο νοσοκομείο σαν να εισέβαλε σε εχθρικό στρατόπεδο, φορώντας αμερικανικά εμβλήματα σαν φυλαχτό κατά των «κομμουνιστών-βαμπίρ». Όχι για να συζητήσει, όχι για να ακούσει, αλλά για να επιβάλει – και μάλιστα με πολεμική εξάρτυση κοσμικού επιπέδου.
Εδώ δεν έχουμε απλώς έναν υπουργό που κάνει πλάκα (ή νομίζει ότι κάνει). Έχουμε την πλήρη αποκάλυψη της νοοτροπίας: η Αριστερά, οι εργαζόμενοι, οι γιατροί που αντιστέκονται στις ιδιωτικοποιήσεις και τις περικοπές, είναι για τον Άδωνη «Δράκουλες». Και το αντίδοτο δεν είναι ο διάλογος, ούτε η δημόσια υγεία – είναι το αμερικανικό εθνόσημο στα μανίκια, σαν τάληρο από το Κογκρέσο.
Αν ο υπουργός Υγείας χρειάζεται εισαγόμενα φυλαχτά για να μπει σε ελληνικό νοσοκομείο, τότε ίσως να μην είναι οι «κομμουνιστές» το πρόβλημα. Ίσως το πρόβλημα να είναι ένα σύστημα που βλέπει τους εργαζόμενους σαν εχθρούς και την υγεία σαν πεδίο μάχης.
0 Comments