Η Μέση Ανατολή βρίσκεται ξανά στο χείλος της καταστροφής. Η πολεμική μηχανή του Ισραήλ, με την πλήρη πολιτική και στρατιωτική στήριξη των ΗΠΑ, συνεχίζει την κλιμάκωση της σύγκρουσης με το Ιράν, απειλώντας να μετατρέψει ολόκληρη την περιοχή σε ένα απέραντο πεδίο μάχης.

Οι δηλώσεις των ηγετών αποκαλύπτουν με ωμό τρόπο τη λογική που κυριαρχεί. Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου διακηρύσσει ότι το Ισραήλ «σπάει τα κόκαλα» του ιρανικού καθεστώτος και ότι «δεν έχει τελειώσει ακόμα». Με άλλα λόγια προαναγγέλλει τη συνέχιση των βομβαρδισμών και της πολεμικής κλιμάκωσης.

Από την άλλη πλευρά, ο πρόεδρος των ΗΠΑ αντιμετωπίζει τον πόλεμο σαν προσωπική υπόθεση ισχύος. Δηλώνει ότι θα ξέρει πότε θα τελειώσει όταν το «νιώσει στα κόκαλά του», ενώ η φράση «τους σκοτώνω – τι μεγάλη τιμή» αποτυπώνει με κυνισμό την αλαζονεία της υπερδύναμης που θεωρεί ότι έχει δικαίωμα ζωής και θανάτου πάνω σε ολόκληρους λαούς.

Βόμβες, πύραυλοι και χιλιάδες νεκροί

Στο μεταξύ, πίσω από τα μεγάλα λόγια και τις πολεμικές ιαχές, ο λογαριασμός πληρώνεται – όπως πάντα – από τους λαούς.

Αεροπορικές επιδρομές, πυραυλικά πλήγματα και επιθέσεις με drones έχουν μετατρέψει περιοχές του Ιράν σε πεδίο καταστροφής. Ενεργειακές εγκαταστάσεις, στρατιωτικές βάσεις αλλά και αστικές περιοχές έχουν δεχτεί χτυπήματα, ενώ οι απώλειες αμάχων αυξάνονται δραματικά.

Χιλιάδες άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους και δεκάδες χιλιάδες εγκαταλείπουν τις πόλεις τους για να γλιτώσουν από τους βομβαρδισμούς. Η τραγική ειρωνεία είναι ότι οι ίδιοι οι λαοί που δεν έχουν καμία σχέση με τις γεωπολιτικές συγκρούσεις είναι αυτοί που πληρώνουν το τίμημα της «στρατηγικής ισχύος» και των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.

Κίνδυνος γενικευμένης ανάφλεξης

Η σύγκρουση δεν περιορίζεται πλέον σε ένα διμερές μέτωπο. Οι εντάσεις επεκτείνονται σε ολόκληρη την περιοχή, με επιθέσεις και αντεπιθέσεις να απειλούν να ανοίξουν πολλαπλά μέτωπα.

Στον Λίβανο, στη Συρία και στον Περσικό Κόλπο η κατάσταση είναι εκρηκτική, ενώ οποιαδήποτε νέα στρατιωτική κίνηση μπορεί να οδηγήσει σε ανεξέλεγκτη κλιμάκωση.

Ταυτόχρονα, η παγκόσμια οικονομία ήδη αισθάνεται τις συνέπειες. Η ένταση στο Στενό του Ορμούζ – από όπου περνά μεγάλο μέρος του παγκόσμιου πετρελαίου – προκαλεί αναταράξεις στις διεθνείς αγορές και ανεβάζει τις τιμές της ενέργειας.

Ο κόσμος σε επικίνδυνη καμπή

Η πραγματικότητα είναι απλή και ταυτόχρονα τρομακτική: μια χούφτα ηγετών και στρατιωτικών επιτελείων αποφασίζει για πολέμους που μπορεί να τινάξουν στον αέρα ολόκληρες περιοχές του πλανήτη.

Οι δηλώσεις περί «σπασμένων κοκάλων» και «πολέμων που τελειώνουν όταν το νιώσουν» δεν είναι απλώς πολιτική ρητορική. Είναι η γλώσσα ενός συστήματος εξουσίας που θεωρεί τον πόλεμο εργαλείο επιβολής και γεωπολιτικής κυριαρχίας.

Και όσο αυτή η λογική κυριαρχεί, ο κίνδυνος ενός ακόμα μεγαλύτερου πολέμου – με ανυπολόγιστες συνέπειες – θα παραμένει πάνω από τους λαούς σαν σκοτεινό σύννεφο.