Δεν είναι πια ένας «πόλεμος Ιράν–Ισραήλ».
Αυτό που εξελίσσεται μπροστά στα μάτια μας είναι ένας πολυμέτωπος περιφερειακός πόλεμος, που απειλεί να παρασύρει ολόκληρη τη Μέση Ανατολή σε μια νέα εποχή καταστροφής.

Η σύγκρουση άναψε στις 28 Φλεβάρη 2026, όταν ξεκίνησαν οι μαζικές αμερικανοϊσραηλινές επιδρομές με την επιχείρηση Operation Epic Fury / Roaring Lion. Από εκείνη τη στιγμή, η περιοχή μπήκε σε μια επικίνδυνη τροχιά κλιμάκωσης που σήμερα –στην τρίτη εβδομάδα των συγκρούσεων– δεν δείχνει κανένα σημάδι αποκλιμάκωσης.

Το Ιράν, που δέχτηκε σφοδρά πλήγματα, απαντά με διαδοχικές αντεπιθέσεις. Το αποτέλεσμα είναι ότι ολόκληρη η Μέση Ανατολή μετατρέπεται σε ενιαίο πολεμικό θέατρο, από τον νότιο Λίβανο μέχρι τον Περσικό Κόλπο.

Νότιος Λίβανος: η φωτιά ξαναφουντώνει

Η Χεζμπολάχ, πλήρως ενταγμένη στον λεγόμενο «Άξονα της Αντίστασης», επανεκκίνησε από τις 2 Μαρτίου μαζικές επιθέσεις με ρουκέτες κατά ισραηλινών στόχων.

Η απάντηση του Ισραήλ ήταν άμεση και σαρωτική.

• Η 91η Μεραρχία “Γαλιλαία” πραγματοποίησε χερσαίες επιδρομές στη νότια και ανατολική πλευρά του Λιβάνου.

• Πάνω από 500 στόχοι βομβαρδίστηκαν μέσα σε λίγες ημέρες.

• Δεκάδες χωριά έλαβαν εντολές εκκένωσης.

Ο απολογισμός είναι ήδη τραγικός:

• Πάνω από 850 νεκροί στον Λίβανο, ανάμεσά τους περισσότερα από 100 παιδιά.

• Χιλιάδες εκτοπισμένοι.

• Καταστροφές σε προάστια της Βηρυτού όπως το Dahiyeh.

• Γέφυρες, δρόμοι, ακόμα και νοσοκομεία χτυπήθηκαν – με τουλάχιστον 12 υγειονομικούς νεκρούς.

Το λιβανέζικο κράτος εμφανίζεται ουσιαστικά παράλυτο. Η κυβέρνηση δεν έχει τη δύναμη να επιβάλει έλεγχο στη Χεζμπολάχ, ενώ στο παρασκήνιο συζητούνται απελπισμένες προσπάθειες εκεχειρίας. Όμως οι βομβαρδισμοί συνεχίζονται.

Περσικός Κόλπος: όταν το πετρέλαιο γίνεται όπλο

Η Τεχεράνη επέλεξε να απαντήσει ανοίγοντας ένα δεύτερο μέτωπο.

Δεκάδες κύματα πυραύλων και drones εξαπολύθηκαν εναντίον αμερικανικών βάσεων και στρατηγικών υποδομών στον Κόλπο:
Σαουδική Αραβία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Μπαχρέιν, Κατάρ και Κουβέιτ βρέθηκαν στο στόχαστρο.

Οι επιθέσεις έπληξαν:

• αεροδρόμια

• λιμάνια

• ενεργειακές εγκαταστάσεις

Μια μεγάλη πυρκαγιά κοντά στο Ντουμπάι μετά από πλήγμα σε εγκατάσταση αεροδρομίου έγινε σύμβολο της νέας φάσης του πολέμου.

Το πιο ανησυχητικό όμως είναι αλλού.

Το Στενό του Ορμούζ, από όπου περνά σχεδόν το ένα πέμπτο της παγκόσμιας πετρελαϊκής παραγωγής, βρίσκεται ουσιαστικά σε κατάσταση παράλυσης.

• Ναυσιπλοΐα σταμάτησε.

• Δεξαμενόπλοια χτυπήθηκαν.

• Ένα πλοίο εγκαταλείφθηκε φλεγόμενο στις 11 Μαρτίου.

• Χώρες ανακοίνωσαν force majeure στις εξαγωγές.

Οι τιμές του πετρελαίου εκτοξεύθηκαν πάνω από 40%, προκαλώντας σοκ στις διεθνείς αγορές.

Και φυσικά το τίμημα θα το πληρώσουν –για άλλη μια φορά– οι λαοί.

Πόλεμος στρατηγικής κυριαρχίας

Η σύγκρουση αυτή δεν είναι απλώς μια αλληλουχία στρατιωτικών επεισοδίων. Είναι μια μεγάλη γεωπολιτική σύγκρουση.

Από τη μια πλευρά:

ΗΠΑ και Ισραήλ επιδιώκουν

• να διαλύσουν το πυρηνικό και βαλλιστικό πρόγραμμα του Ιράν

• να αποδυναμώσουν το καθεστώς

• να εξουδετερώσουν το δίκτυο περιφερειακών συμμάχων του: Χεζμπολάχ, Χούθι, ιρακινές πολιτοφυλακές.

Από την άλλη:

Το Ιράν και οι σύμμαχοί του παλεύουν για επιβίωση, προσπαθώντας να επιβάλουν υψηλό κόστος στους αντιπάλους τους και να μεταφέρουν το πεδίο της σύγκρουσης σε όλη την περιοχή.

Στο παρασκήνιο οι μεγάλες δυνάμεις κινούνται προσεκτικά.

Ο Ντόναλντ Τραμπ απειλεί το ΝΑΤΟ ότι «θα υπάρξει πολύ κακό μέλλον» αν οι σύμμαχοι δεν στηρίξουν τις επιχειρήσεις στον Ορμούζ.
Η Ευρώπη διστάζει.
Η Κίνα και η Ρωσία παρακολουθούν – και ενισχύουν έμμεσα την Τεχεράνη.

Μια περιοχή στο χείλος της καταστροφής

Ο πόλεμος μπαίνει πλέον στην τρίτη εβδομάδα χωρίς καμία ένδειξη αποκλιμάκωσης.

Βομβαρδισμοί συνεχίζονται σε πόλεις όπως Χαμαντάν, Ταμπρίζ και Τεχεράνη.
Ιρανικές αντεπιθέσεις εκδηλώνονται κάθε λίγες ώρες.
Το διαδίκτυο πλημμυρίζει από βίντεο – άλλα αληθινά, άλλα ψεύτικα.

Ο μέχρι τώρα απολογισμός είναι ήδη τρομακτικός:

• χιλιάδες νεκροί

• εκατομμύρια εκτοπισμένοι

• οικονομίες ολόκληρων χωρών σε κατάρρευση

Και το χειρότερο: ο κίνδυνος μιας ακόμη μεγαλύτερης κλιμάκωσης παραμένει ανοιχτός.

Τι σημαίνει αυτό για τους λαούς

Οι εργαζόμενοι του κόσμου πληρώνουν τον λογαριασμό:

• ακριβότερη ενέργεια

• οικονομική αστάθεια

• νέες προσφυγικές ροές

• γενικευμένη ανασφάλεια

Οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις παίζουν με τη φωτιά για τον έλεγχο πόρων, δρόμων ενέργειας και γεωπολιτικής ισχύος.

Το Ιράν –παρά τις εσωτερικές του αντιφάσεις– αντιστέκεται.
Αλλά η περιοχή φλέγεται.

Δεν υπάρχει πια καμία «σταθερότητα».

Η κατάσταση είναι ρευστή, επικίνδυνη και η κλιμάκωση μπορεί να οδηγήσει σε κάτι ακόμη χειρότερο.

Οι λαοί δεν έχουν τίποτα να κερδίσουν από ιμπεριαλιστικούς πολέμους.
Αυτό που χρειάζεται είναι διεθνιστική, ταξική αλληλεγγύη.

Η αντίσταση στην ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα δεν είναι επιλογή.
Είναι αναγκαιότητα.

Και η ιστορία δεν έχει πει ακόμη την τελευταία της λέξη.