Ο Τραμπ, ο μεγάλος «νικητής» που υποσχόταν να «τελειώσει» το Ιράν σε λίγες μέρες, εμφανίστηκε χθες και δήλωσε με το γνωστό του ύφος: «Δεχτήκαμε επίθεση. Το Ιράν εκτόξευσε 100 πυραύλους εναντίον ενός πράγματος που είναι εξαιρετικά σημαντικό για εμάς. Δεν θα σας πω ποιο ήταν αυτό το πράγμα, υπάρχουν λόγοι…»

Και ξαφνικά, το «αεροπλανοφόρο USS Abraham Lincoln» που είχε κατονομάσει την προηγούμενη μέρα… μετατράπηκε σε «ένα πράγμα».

Ένα «πράγμα» που δεν τολμά να κατονομάσει.
Ένα «πράγμα» που αποτέλεσε στόχο 100 ιρανικών πυραύλων με ταχύτητες που αγγίζουν τα 2.000 μίλια την ώρα.
Ένα «πράγμα» για το οποίο, σύμφωνα με την επίσημη αμερικανική προπαγάνδα, «όλοι οι πύραυλοι καταρρίφθηκαν».

Αν όμως «όλα αναχαιτίστηκαν» και «δεν έγινε τίποτα», γιατί αυτή η μυστικοπάθεια, κύριε Τραμπ; Γιατί το «δεν θα σας πω»;

Γιατί η πραγματικότητα είναι διαφορετική.

Στην 28η (και βάλε) μέρα του πολέμου, το Ιράν συνεχίζει να αποδεικνύει ότι η αμερικανική υπεροχή δεν είναι πια ανίκητη. Οι κατακτητικές δυνάμεις ΗΠΑ–Ισραήλ βρίσκονται αντιμέτωπες με μια κατάσταση που δεν χωρά στα powerpoint του Πενταγώνου:

• Το Στενό του Ορμούζ παραμένει υπό ιρανικό έλεγχο.
• Οι τιμές του πετρελαίου εκτοξεύονται, προκαλώντας τριγμούς στην παγκόσμια οικονομία.
• Οι «έξυπνες» βόμβες και τα drones δεν αρκούν για να κάμψουν την ιρανική ανθεκτικότητα.
• Και οι «τακτικοί ελιγμοί» του Τραμπ –«πάγωμα» επιθέσεων, παρατάσεις, «οι συνομιλίες προχωρούν»– δεν είναι τίποτε άλλο παρά η κλασική ιμπεριαλιστική υποχώρηση όταν το σχέδιο για γρήγορη νίκη καταρρέει.

Το «δεν θα σας πω ποιο ήταν αυτό το πράγμα» δεν είναι απλώς μια ατάκα ενός showman. Είναι μια έμμεση παραδοχή:

Οι ιμπεριαλιστές έχουν μπλέξει.

Η επιχείρηση –όπως κι αν την ονόμασαν– μετατρέπεται σε έναν βάλτο που καταπίνει πόρους, κύρος και, κυρίως, την ψευδαίσθηση της αμερικανικής παντοδυναμίας.

Το Ιράν δεν «κατακτήθηκε». Δεν «γονάτισε».

Στέκεται όρθιο και απαντά εκεί που πονάει: στα πανάκριβα πολεμικά μέσα, στα αεροπλανοφόρα, στις γραμμές εφοδιασμού.

Και κάθε φορά που ο Τραμπ αναγκάζεται να κρύψει την πραγματικότητα πίσω από ένα «δεν θα σας πω», η αντίσταση κερδίζει έδαφος.

Γιατί ο ιμπεριαλισμός δεν μαθαίνει από την ιστορία.

Πάντα πίστευε ότι με χρήμα και βόμβες μπορεί να υποτάξει λαούς.
Και πάντα –από το Βιετνάμ μέχρι σήμερα– βρίσκει απέναντί του λαούς που προτιμούν να πεθάνουν όρθιοι παρά να ζήσουν γονατισμένοι.

Αλληλεγγύη στην ιρανική αντίσταση.

Κάτω τα χέρια από το Ιράν.

Ο ιμπεριαλισμός θα ηττηθεί.

Β