Γράφει ο Συνεργάτης
Η κατάσταση γύρω από τα Στενά του Ορμούζ παραμένει εξαιρετικά ρευστή, με τις εξελίξεις να επιβεβαιώνουν ότι οι γεωπολιτικοί σχεδιασμοί των ΗΠΑ και των συμμάχων τους δεν εξελίσσονται όπως προσδοκούσαν. Την ίδια στιγμή, το μυστήριο που περιβάλλει την εξαφάνιση αμερικανικού αεροσκάφους ανεφοδιασμού – το οποίο φέρεται να εξέπεμψε σήμα κινδύνου (SOS) πριν χαθεί από τα ραντάρ – εντείνει την αίσθηση ότι η σύγκρουση κινείται σε αχαρτογράφητα νερά.
Σύμφωνα με πληροφορίες που επικαλείται το Reuters, το καθεστώς στην Τεχεράνη όχι μόνο δεν έχει αποσταθεροποιηθεί, αλλά συνεχίζει να διατηρεί ακέραιες τις βασικές του δυνατότητες. Παρά τις πολυήμερες επιθέσεις από τον άξονα Ηνωμένες Πολιτείες – Ισραήλ, οι εκτιμήσεις των ίδιων των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών συγκλίνουν στο ότι το Ιράν δεν έχει υποστεί ουσιαστική φθορά σε κρίσιμους τομείς.
Ιδιαίτερο βάρος έχει η διαπίστωση ότι το πυρηνικό πρόγραμμα της Ιράν παραμένει λειτουργικό και ανεπηρέαστο σε στρατηγικό επίπεδο. Όπως σημειώνεται χαρακτηριστικά, «ο χρόνος που θα χρειαζόταν το Ιράν για να κατασκευάσει πυρηνικά δεν έχει αλλάξει από το περασμένο καλοκαίρι». Πρόκειται για μια παραδοχή που ουσιαστικά ακυρώνει τον βασικό στόχο των επιθέσεων: την επιβράδυνση ή την αποδόμηση των πυρηνικών δυνατοτήτων της χώρας.
Η εξέλιξη αυτή προκαλεί έντονο προβληματισμό στα δυτικά επιτελεία. Η στρατηγική της πίεσης – στρατιωτικής και οικονομικής – φαίνεται να συναντά τα όριά της απέναντι σε ένα καθεστώς που έχει προετοιμαστεί για παρατεταμένη αντιπαράθεση. Ταυτόχρονα, αναδεικνύεται η ανθεκτικότητα ενός κράτους που, παρά τις κυρώσεις και τις επιθέσεις, εξακολουθεί να λειτουργεί με σχετική συνοχή.
Το περιστατικό με το αμερικανικό αεροσκάφος προσθέτει μια ακόμη σκοτεινή πτυχή. Αν επιβεβαιωθεί ότι σχετίζεται με εχθρική ενέργεια ή τεχνική αποτυχία εν μέσω επιχειρήσεων, τότε ενδέχεται να σηματοδοτεί μια επικίνδυνη κλιμάκωση ή, τουλάχιστον, την έκταση των κινδύνων που συνοδεύουν την παρουσία στρατιωτικών δυνάμεων σε μια τόσο εύφλεκτη περιοχή.
Σε κάθε περίπτωση, το αφήγημα περί «γρήγορης αποσταθεροποίησης» της Τεχεράνης καταρρέει. Αντίθετα, διαμορφώνεται μια πραγματικότητα όπου η σύγκρουση αποκτά χαρακτηριστικά φθοράς, με απρόβλεπτες συνέπειες για την ευρύτερη περιοχή αλλά και για την παγκόσμια ισορροπία δυνάμεων.
Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν το Ιράν αντέχει – αυτό φαίνεται να έχει ήδη απαντηθεί. Το κρίσιμο είναι μέχρι πού είναι διατεθειμένοι να φτάσουν οι αντίπαλοί του και ποιο θα είναι το τίμημα για τους λαούς της περιοχής.
0 Comments