Το μαρτύριο της σταγόνας φαίνεται ότι έχει επιλέξει ο Ταλ Ντίλιαν για την ελληνική κυβέρνηση. Ο πρώην αξιωματικός των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών και ιδιοκτήτης της Intellexa, της εταιρείας που εμπορεύεται το διαβόητο λογισμικό παρακολούθησης Predator, δείχνει να κρατά στα χέρια του έναν φάκελο ικανό να προκαλέσει πολιτικό σεισμό.

Μετά την πρωτόδικη καταδίκη του, ο Ντίλιαν εμφανίζεται να διαμηνύει προς κάθε κατεύθυνση ότι διαθέτει ντοκουμέντα τα οποία μπορούν να φωτίσουν πλευρές του σκανδάλου των υποκλοπών που μέχρι σήμερα παραμένουν σκοτεινές. Και όλα δείχνουν ότι δεν προτίθεται να τα αποκαλύψει μονομιάς, αλλά να τα χρησιμοποιήσει ως διαπραγματευτικό χαρτί ενόψει της εκδίκασης της υπόθεσής του σε δεύτερο βαθμό.

Το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ του Βασίλη Λαμπρόπουλου στο «Βήμα» περιγράφει μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα πτυχή της υπόθεσης. Σύμφωνα με όσα επικαλείται η πλευρά Ντίλιαν, υπάρχει έγγραφο συνεργασίας ανάμεσα στην Intellexa και την ΕΥΠ από το 2020, το οποίο φέρεται να φέρει τις υπογραφές των δύο πλευρών και να αφορά τη χρήση του Predator. Αν επιβεβαιωθεί η ύπαρξή του, πρόκειται για στοιχείο τεράστιας πολιτικής βαρύτητας, καθώς ουδέποτε υπήρξε σαφές νομικό πλαίσιο που να επιτρέπει την επίσημη προμήθεια και λειτουργία τέτοιου λογισμικού στην Ελλάδα.

Ακόμη πιο αποκαλυπτική είναι η αναφορά σε δεκάδες ηλεκτρονικά μηνύματα που φέρεται να αντάλλαξαν στελέχη της Intellexa με κρατικούς υπαλλήλους και κυρίως με στελέχη της ΕΥΠ. Τα μηνύματα αυτά αφορούν τεχνικές παρεμβάσεις, αναβαθμίσεις και ζητήματα λειτουργίας του λογισμικού παρακολούθησης. Εφόσον υπάρχουν και δημοσιοποιηθούν, μπορούν να καταδείξουν ποιοι ακριβώς είχαν γνώση, ποιοι συμμετείχαν και ποιοι διαχειρίζονταν το σύστημα παρακολουθήσεων που βρέθηκε στο επίκεντρο του μεγαλύτερου μεταπολιτευτικού σκανδάλου κρατικής παρακολούθησης.

Η σημασία των στοιχείων αυτών δεν αφορά μόνο το παρελθόν. Αφορά κυρίως το μέλλον της υπόθεσης. Όπως σημειώνεται στο δημοσίευμα, η πιθανή δημοσιοποίηση του υλικού που διαθέτει η πλευρά Ντίλιαν μπορεί να επανακαθορίσει συνολικά τη συζήτηση για τον ρόλο κρατικών μηχανισμών στο σκάνδαλο των υποκλοπών. Μπορεί επίσης να ρίξει φως στις συνθήκες υπό τις οποίες τέθηκαν υπό παρακολούθηση δεκάδες ή και εκατοντάδες πρόσωπα: υπουργοί, ανώτεροι κρατικοί λειτουργοί, στρατιωτικοί, επιχειρηματίες και δημοσιογράφοι.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι αναφορές στις σχέσεις που φέρεται να είχε αναπτύξει η Intellexa με τον ελληνικό κρατικό μηχανισμό. Σύμφωνα με όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας, η εταιρεία εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα απολαμβάνοντας πρωτοφανή ταχύτητα στις αδειοδοτήσεις και στις διοικητικές διευκολύνσεις. Δεν πρόκειται για μια λεπτομέρεια. Πρόκειται για το ερώτημα που συνοδεύει ολόκληρη την υπόθεση: ποιος άνοιξε τις πόρτες του κράτους στην Intellexa και για ποιο λόγο;

Χαρακτηριστικές είναι οι δηλώσεις του δικηγόρου θυμάτων των παρακολουθήσεων Ζαχαρία Κεσσέ, ο οποίος έχει επισημάνει ότι η Intellexa λειτούργησε στην Ελλάδα από το 2020 έως το 2025 έχοντας προνομιακή μεταχείριση από κρατικές υπηρεσίες, ενώ συμμετείχε σε δράσεις και δομές που συνδέονταν με κρίσιμους τομείς ασφαλείας. Κατά τον ίδιο, η πλευρά Ντίλιαν διαθέτει πληθώρα εγγράφων, ηλεκτρονικής αλληλογραφίας, προσωπικών μαρτυριών και άλλων αποδεικτικών στοιχείων που θα μπορούσαν να αποτυπώσουν με ακρίβεια τόσο τις σχέσεις της εταιρείας με το ελληνικό κράτος όσο και τη διαδρομή του χρήματος.

Κι εδώ ακριβώς βρίσκεται η ουσία. Γιατί τα πραγματικά αδιέξοδα για την κυβέρνηση δεν προκύπτουν μόνο από το ενδεχόμενο να αποκαλυφθούν νέες πτυχές των παρακολουθήσεων. Προκύπτουν κυρίως από το γεγονός ότι κάθε οικονομική συναλλαγή, κάθε αδειοδότηση, κάθε διοικητική πράξη και κάθε υπηρεσιακή επικοινωνία αφήνει αναπόφευκτα ίχνη.

Και τα ίχνη αυτά, αν ποτέ βγουν στο φως, μπορεί να αποδειχθούν πολύ πιο εκρηκτικά από όσα γνωρίζουμε μέχρι σήμερα.