Όσο περισσότερο εξελίσσεται η νέα απόπειρα αναβίωσης της υπόθεσης της Marfin, τόσο περισσότερο αποκαλύπτονται τα κενά, οι αντιφάσεις και η προχειρότητα της κατασκευής που επιχειρείται.
Μια από τις πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις είναι η δημόσια παρέμβαση του Πολύκαρπου Γεωργιάδη, γνωστού στον αναρχικό χώρο με το ψευδώνυμο Νικολάι Πολυκαρπόφ. Αξίζει να σημειωθεί ότι το συγκεκριμένο ψευδώνυμο δεν επιλέχθηκε τυχαία, αλλά ως φόρος τιμής στον Σοβιετικό αεροναυπηγό Νικολάι Πολυκαρπόφ, τον θρυλικό «Βασιλιά των Μαχητικών», έναν από τους θεμελιωτές της σοβιετικής αεροπορικής βιομηχανίας και δημιουργό του ιστορικού μαχητικού I-16.
Πέρα όμως από αυτή την ιστορική λεπτομέρεια, εκείνο που έχει πραγματική σημασία είναι ότι η δημόσια τοποθέτηση του Πολύκαρπου Γεωργιάδη συμβάλλει καθοριστικά στην αποδόμηση της νέας αφήγησης που επιχειρεί να οικοδομήσει η ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ.
Ο ίδιος υπενθυμίζει ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός: την περίοδο που, σύμφωνα με το περιβόητο ηλεκτρονικό μήνυμα το οποίο εμφανίζεται τώρα ως δήθεν «στοιχείο», φέρεται να συμμετείχε στον εμπρησμό της Marfin, ήταν ήδη κρατούμενος στις ελληνικές φυλακές, εκτίοντας ποινή για τη συμμετοχή του στην πολύκροτη απαγωγή του βιομηχάνου και τότε προέδρου του Συνδέσμου Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος, Γιώργου Μυλωνά, από την ομάδα του Βασίλη Παλαιοκώστα.
Πρόκειται για ένα αντικειμενικό και εύκολα εξακριβώσιμο γεγονός, που γεννά εύλογα ερωτήματα για την αξιοπιστία των «στοιχείων» πάνω στα οποία επιχειρείται να στηθεί μια νέα δικογραφία.
Όταν μια τόσο κραυγαλέα αντίφαση αρκεί για να καταρρεύσει ένα από τα βασικά κομμάτια της αφήγησης, τότε η υπόθεση δεν εκθέτει μόνο όσους την κατασκεύασαν. Εκθέτει συνολικά την προσπάθεια αναβίωσης μιας υπόθεσης με μέσα που θυμίζουν περισσότερο πρόχειρη σκευωρία παρά σοβαρή ποινική έρευνα.
Οι εξελίξεις δείχνουν ότι, αντί να ενισχύεται το νέο αφήγημα, αρχίζει να καταρρέει κάτω από το βάρος των ίδιων των πραγματικών γεγονότων.
0 Comments