Η απώλεια του Κωνσταντίνου Τσουκαλά, που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 89 ετών, αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό στις κοινωνικές επιστήμες, τη δημόσια σφαίρα και την κριτική σκέψη του τόπου μας.
Ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς δεν υπήρξε ποτέ ένας αποστασιοποιημένος, κλεισμένος στον ελεφαντόδοντο πύργο του ακαδημαϊκός. Αντίθετα, υπηρέτησε με συνέπεια τον ρόλο του ενεργού δημόσιου διανοούμενου, συνδέοντας άρρηκτα την επιστημονική ανάλυση με τις κοινωνικές διεργασίες, τις αγωνίες και τις μεγάλες ιδεολογικές μάχες της Αριστεράς.
Το έργο του –από τη μελέτη των εκπαιδευτικών μηχανισμών και της εξαρτημένης ανάπτυξης της ελληνικής κοινωνίας μέχρι τις αναλύσεις του για το κράτος, την παγκοσμιοποίηση και τις σύγχρονες κρίσεις του καπιταλισμού και του πολιτισμού– αποτέλεσε βασικό εργαλείο για να κατανοήσουμε πώς συγκροτήθηκε το νεοελληνικό κοινωνικό και πολιτικό οικοδόμημα.
Με βαθιά μαρξιστική και κριτική σκευή, εφοδιασμένος με την κληρονομιά της γαλλικής κοινωνιολογικής σχολής και τη στενή πνευματική του συγγένεια με μορφές όπως ο Νίκος Πουλαντζάς, έστρεφε πάντα το βλέμμα του στις ταξικές αντιθέσεις, τους μηχανισμούς εξουσίας και τη δυναμική των κοινωνικών κινημάτων.
Σε μια εποχή πνευματικής άνυδρης και κυριαρχίας του τεχνοκρατικού κομφορμισμού, η οξυδέρκεια, ο νηφάλιος αλλά ασυμβίβαστος λόγος του και η αδιάκοπη ανησυχία του για το μέλλον των κοινωνιών μας θα μας λείψουν βαθιά.
Τα θερμά μας συλλυπητήρια στη σύντροφο της ζωής του, Φωτεινή Τσαλίκογλου, και στους οικείους του.
0 Comments