Ήταν 25 Σεπτέμβρη του 1974. Μόλις δύο εικοσιτετράωρα είχαν περάσει από την επίσημη κατάργηση του φασιστικού Νόμου 509 και τη νομιμοποίηση του ΚΚΕ από την κυβέρνηση «εθνικής ενότητας».
Εκείνη τη μέρα, μέλη και φίλοι του ΚΚΕ κρατούσαν στα χέρια τους κάτι που τους είχε στερηθεί για 27 ολόκληρα χρόνια: το πρώτο νόμιμο και ελεύθερο φύλλο του «Ριζοσπάστη».
Για σχεδόν τρεις δεκαετίες, το όργανο της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ κυκλοφορούσε στην παρανομία. Τυπωνόταν σε παράνομα πιεστήρια και κρυφά τυπογραφεία, περνούσε από χέρι σε χέρι, διαβαζόταν στα κρυφά και μεταφερόταν με τον κίνδυνο της σύλληψης, των βασανιστηρίων, της εξορίας — ακόμη και του εκτελεστικού αποσπάσματος.
Γι’ αυτό και η εμφάνιση του «Ριζοσπάστη» στα περίπτερα, εκείνο το πρωινό του Σεπτέμβρη, δεν ήταν απλώς μια εκδοτική επανεμφάνιση. Ήταν ένα πολιτικό και ιστορικό γεγονός.
Ήταν η ζωντανή απόδειξη ότι ούτε η μετεμφυλιακή τρομοκρατία, ούτε το κράτος της Δεξιάς, ούτε οι διώξεις, οι φυλακές και οι εξορίες, ούτε η επτάχρονη αμερικανοκίνητη δικτατορία κατάφεραν να σβήσουν τη φωνή του ΚΚΕ.
Ο «Ριζοσπάστης» επέστρεφε στο φως ύστερα από 27 χρόνια παρανομίας. Και αυτή η επιστροφή δεν χαρίστηκε από κανέναν. Ήταν αποτέλεσμα των αγώνων και των κοινωνικών αντιστάσεων που έσπασαν στην πράξη το μετεμφυλιακό καθεστώς φόβου. Ήταν αποτέλεσμα του λαϊκού παράγοντα που, με κορυφαίο σταθμό την εξέγερση του Πολυτεχνείου, συνέβαλε αποφασιστικά στην κατάρρευση της δικτατορίας και στη μετάβαση στη μεταπολιτευτική αστική δημοκρατία.
Στις 25 Σεπτέμβρη του 1974, ο «Ριζοσπάστης» δεν επέστρεφε απλώς στα περίπτερα. Επέστρεφε από την παρανομία στην ιστορία. Και μαζί του επέστρεφε, νόμιμη πλέον, μια φωνή που για 27 χρόνια το κράτος προσπάθησε να φιμώσει – χωρίς ποτέ να τα καταφέρει.
0 Comments