Του Τάσου Σταυρόπουλου
Το δίκαιο  δεν  είναι κολοσσός της Ρόδου, για να πατάει  σε δύο όχθες.
                                                             ( Βίκτωρ Ουγκώ)

• Αν η οικονομική κρίση μπορεί να λυθεί στα πλαίσια της Ευρωζώνης με επανατοποθέτηση, αναδιαπραγμάτευση, επαναδιαπραγμάτευση, απαγκίστρωση, σταδιακή  απαγκίστρωση, μερική αποδέσμευση, μεταρρύθμιση, τροποποίηση των μνημονίων, τότε έχουν δίκιο ο Σύριζα, η ΔΗΜ.ΑΡ και ετεροχρονισμένα,  μετά το βατερλώ τους στις εκλογές, ο Σαμαράς, και  ο Βενιζέλος.

Επομένως   πρέπει όλοι να προσβλέπουμε σε μια καλύτερη  διαπραγμάτευση, για να ανακουφισθεί ο λαός από την πίεση των μνημονίων;

•  Αν όμως η οικονομική κρίση δεν μπορεί να λυθεί στα πλαίσια της ευρωζώνης, αν το κράτος δεν μπορεί να εγγυηθεί μισθούς και συντάξεις, αν δεν μπορεί καμία κυβέρνηση να καταργήσει  τους αντεργατικούς νόμους, να επαναφέρει τις συλλογικές συμβάσεις, να αποκαταστήσει τους μισθούς και συντάξεις προ μνημονίων, να κινήσει την οικονομία με γενναίες κρατικές χρηματοδοτήσεις,  να ανασυγκροτήσει την οικονομία ,χωρίς να υπερβεί τα εμπόδια της Ε.Ε, τότε οφείλουμε  σαν ΜΑΑ να πούμε την αλήθεια στους εργαζόμενους, στους  1.000.000 άνεργους, ότι η έξοδος της χώρας μας από την κρίση μέσα στα πλαίσια της Ε.Ε είναι φενάκη και, όσοι  υποστηρίζουν το αντίθετο, καλλιεργούν επικίνδυνες  αυταπάτες.

•       Είναι εύκολο να  υποστηρίξει κανείς αυτή τη θέση τόσο απλά; Όχι.  Γι’ αυτό  για τη θέση απέναντι στα μνημόνια επιστρατεύθηκε ο πλούτος της Ελληνικής γλώσσας  με αποτέλεσμα ο  λαός να μην γνωρίζει τις διαφορές των κομμάτων ή το χειρότερο να απαιτεί μια οικουμενική κυβέρνηση, αφού τα περισσότερα κόμματα  επιθυμούν «μια κάποια λύση» στα πλαίσια της Ευρωζώνης και του €.

•       Κυβέρνηση της αριστεράς ,χωρίς σύγκρουση με την Ευρωζώνη, δεν μπορεί να υπάρξει. Μέσα στην Ευρωζώνη «λύσεις» προτείνουν όλα τα αντιμνημονιακά κόμματα, αλλά τέτοιες λύσεις εξυπηρετούν την απενοχοποίηση των Παπανδρέου-Βενιζέλου  και Σαμαρά που μας οδήγησαν σε αυτό το χάλι.

•        Αν ο ΣΥΡΙΖΑ  επιλέξει την Ευρωζώνη και το €, αν στις επόμενες εκλογές στο δίλημμα Ευρωζώνη με χρέος και επαναδιαπραγμάτευση των μνημονίων ή διαγραφή του χρέους και έξοδο από Ευρωζώνη και €  ο Τσίπρας συναγωνίζεται  στο ποιος θα τα καταφέρει καλύτερα μέσα στο λάκκο των λεόντων, η αριστερά  και οι εργαζόμενοι θα είναι οι μεγάλοι χαμένοι.

•       Η αναμφισβήτητη νίκη του Σύριζα στις  εκλογές έχει δημιουργήσει προσδοκίες στο λαό. Αναπόφευκτο ήταν  ο δικομματισμός και τα ΜΜΕ  να κάνουν το παν, για να τον σπρώξουν να διολισθήσει  σε επιλογές που εξυπηρετεί το σύστημα.  Αν οι αντιστάσεις είναι μικρές ή από την αρχή  ήταν δεδομένη η υποχώρηση ή η υποταγή στις γραμμές του «εφικτού» είναι αναπόφευκτη, τότε το εργαζόμενοι να ετοιμάζονται να γευθούν ακόμη μία απογοήτευση. Παρά τις επιφυλάξεις που έχω, είναι πολύ θετικό η μέχρι τώρα αντίστασή του να μη συμμετάσχει σε κυβέρνηση  εθνικής ενότητας.

•    Στο δια ταύτα:
Το ΜΑΑ  οφείλει να πει την αλήθεια: ότι η έξοδος από την κρίση περνάει μέσα από τη σύγκρουση με την Ευρωζώνη. Ο λαός έδωσε πολλά . Σηκώνει το βάρος της κρίσης, διέλυσε το δικομματισμό, αμφισβήτησε έμπρακτα στους δρόμους και  τις πλατείες την πολιτική της τρόικας, κτυπήθηκε άγρια,  λούστηκε με τόνους δακρυγόνα, προδόθηκε από τις συνδικαλιστικές ηγεσίες, αλλά τιμώρησε αυτούς που επί δύο χρόνια του επέβαλαν τον εργασιακό Μεσαίωνα.  Έφτασε η ώρα η αριστερά να σταθεί στο ύψος της και στο πλευρό του και όχι να δίνει πιστοποιητικά νομιμοφροσύνης στην Ευρωζώνη που ευθύνεται για την εξαθλίωση του κόσμου της εργασίας.

Πηγή: το Μέτωπο