Δεν κρύβουν τον ενθουσιασμό τους οι δημοσιοκαφρικές φωνές των πλουτοκρατών για την πιο ανάλγητη νεοφιλελεύθερη πολιτική που γνώρισε ποτέ αυτός ο τόπος.
«Τέλος στα κεκτημένα από συντεχνίες», κραυγάζει πρωτοσέλιδα η «Ημερησία του Μπόμπολα. «Mε τη χθεσινή απόφασή της η κυβέρνηση στέλνει ένα ξεκάθαρο μήνυμα αποφασιστικότητας προς όλες τις συντεχνίες», τονίζει στο ρεπορτάζ της («συντεχνία» ονομάζουν κάθε φορά όποιον κλάδο κινητοποιείται).
Η «Καθημερινή» του εφοπλιστή Αλαφούζου δεν κρατάει ούτε τα προσχήματα και κάνει την αγιογραφία της κυβέρνησης του Γιωργάκη Παπανδρέου-Τσολάκογλου, γιατί απαλλάχτηκε από την «δουλεία της αντιλήψεως περί πολιτικού κόστους».
Δηλαδή, πανηγυρίζει η φυλλάδα του καπιταλιστή επειδή η «σοσιαλιστική» κυβέρνηση, για να υπηρετήσει τις εντολές ντόπιων και ξένων πλουτοκρατών, δεν διστάζει να εξαθλιώσει την κοινωνία, να γυρίζει το βιοτικό επίπεδο των λαϊκών στρωμάτων δεκαετίες πίσω.
Γράφει συγκεκριμένα: «Για πρώτη φορά από ιδρύσεως του ελληνικού κράτους, η χώρα απέκτησε κυβέρνηση φιλελευθέρων αντιλήψεων της πλέον προωθημένης ή ακραίας μορφής. Ούτε η μέντωρ του νεοφιλευθερισμού σε επίπεδο παγκόσμιο, η πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας κ. Μάργκαρετ Θάτσερ, δεν απετόλμησε τόσο δραστικές αλλαγές, σε τόσο σύντομο διάστημα, όσο ο Eλλην πρωθυπουργός και πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς κ. Γιώργος Παπανδρέου και το υπουργικό συμβούλιό του.
Εντυπωσιακή υπήρξε και η ταχύτης αποδεσμεύσεως της κυβερνήσεως του κ. Γ. Παπανδρέου από την δουλεία της αντιλήψεως περί πολιτικού κόστους. Από την ανοχή προς τους απεργούς της COSCO ή τους ναυτεργάτες στον Πειραιά, στην πολιτική επιστράτευση των ιδιοκτητών φορτηγών και βυτιοφόρων, ελάχιστος είναι ο χρόνος που έχει μεσολαβήσει».
Με το δίκιο τους είναι ενθουσιασμένα τα ΜΜΕ των καπιταλιστών. Όπως γράφει και το σημερινό «Ποντίκι»: Οι ελεγκτές της τρόικας απαιτούν: «Ξεπουλήστε αυτά που αξίζουν, λουκέτο στα υπόλοιπα», ενώ όπως αποδείχτηκε και με την επιστράτευση των φορτηγατζήδων κάθε επιθυμία που θα εκφράσει ο ΣΕΒ είναι εντολή για την κυβέρνηση.
Ο δρόμος της εξυπηρέτησης των συμφερόντων του κεφαλαίου δεν έχει τέλος.
Ο δρόμος της εξυπηρέτησης των συμφερόντων του κεφαλαίου δεν έχει τέλος.