Του askordoulakos

«Η σοβαρότητα στον νεοέλληνα διανooύμενo ήταν και είναι κάτι το σπάνιο. Οι περισσότεροι ταυτίζουν τους σκοπούς της έκφρασης, της δημιουργίας, της έρευνας, με την καλή (προίκα) παντρειά, την αργομισθία, τα διάφορα προεδριλίκια της ξεφτίλας, τα διάφορα βραβεία που συνήθως κρετίνοι δίνουν σε κρετίνους, τις χορηγίες (κρατικές, παρακρατικές, αμερικάνικες, ακαδημαϊκές, χουντικές) ».

Από τον πρόλογο του ποιητή Θωμά Γκόρμπα, στο βιβλίο «Η Τεράστια Κοινωνική Σημασία των Βλακών στο Σύγχρονο Βίο. Μελέτη Κοινωνιολογική και Ψυχολογική», (εκδόσεις Σπηλιώτη, 2003)

Δεν πρόλαβε να στεγνώσει το…ηλεκτρονικό μελάνι από τις σχετικές αναρτήσεις (εδώ και εδώ) και οι πρόσφατες εξελίξεις αρχίζουν να επιβεβαιώνουν τις εκτιμήσεις, που περιείχαν. Μιλάμε φυσικά για το ξαφνικό και συγχρόνως εξευτελιστικό “σφουγγάρισμα” απ’ τη θέση του προέδρου της Π.Α.Ε. Παναθηναικός, ενός εκ των φωστήρων της “Ανανεωτικής” Αριστεράς, Ν. Κωνσταντόπουλου.

Πρόκειται πράγματι ένα…χτύπημα αλά Σέχτας Επαναστατών: Ξαφνικό, κεραυνοβόλο και σε πρόσωπο, που κανείς δεν περίμενε! Το γεγονός αυτό είναι σίγουρο ότι βάζει και τους υπόλοιπους αριστερούς της “ανανέωσης και της υπευθυνότητας” σε μεγάλες αγωνίες. Βλέπουν σιγά σιγά, ότι το γήπεδο, στο οποίο παίζουν (δεν θα μπορούσαν -άλλωστε-να παίξουν σε άλλο) είναι απρόβλεπτο και στην ουσία, αφιλόξενο.

Κυρίως, πρόκειται για ένα πεδίο λίαν επικίνδυνο για την πραγματοποίηση του “κόλπου”, το οποίο σχεδίαζαν και πάνω στο οποίο επένδυσαν οι λογής λογής τυχοδιώκτες, αριβίστες και φαντασμένοι ηλίθιοι του πάλαι ποτέ Συνασπισμού της Αριστεράς και της προόδου (και νυν Λέσχη φίλων Σιμήτη και παρατρεχάμενων του Mega): Το κόλπο του να συμπληρώσουν το κενό του καταρρέοντος
 διεφθαρμένου αστικού πολιτικού σκηνικού, είτε ως συνεργαζόμενοι, είτε ως υπουργοί, είτε ως γραμματείς είτε ως ό,τιδήποτε, αρκεί να βρίσκονται στον “αφρό”.

Αυτή ήταν και είναι η κεντρική πολιτική φιλοσοφία και αντίληψη του “Ανανεωτικού” ρεύματος της Αριστεράς πάππου προς πάππου.

Ο τρόπος “εκτέλεσης” του κ. Εισαγγελέως στο Ειδικό Δικαστήριο του ’89, Ν. Κωνσταντόπουλου, από τους Βαρδινογιάννηδες (Κάποια στιγμή πριν 2 μήνες σε χρειαστήκαμε και σε πήραμε.. Τώρα δεν χρησιμεύεις σε τίποτε κι άντε απο κει που’ ρθες) αρχίζει να πανικοβάλλει κάποιους ομοιδεάτες συντρόφους του τέως προέδρου του Π.Α.Ο. και να τους κάνει ν’ αναρωτιούνται με αγωνία πλέον, τι τέλος επιφυλλάσσει η μοίρα γι’ αυτούς.

Κι όσο πλησιάζουν οι δημοτικές εκλογές, τόσο προχωράνε σε συνεργασίες με το πιο διεφθαρμένο και δωσίλογο πολιτικό σύστημα. Κι όσο προχωράνε σε συνεργασίες με το πιο διεφθαρμένο και δωσίλογο πολιτικό σύστημα, τόσο θ’απομονώνονται απ’ την κοινωνία. Κι όσο θ’απομονώνονται απ’ την κοινωνία, τόσο περισσότερο θα χώνονται στην αγκαλιά των αστών “δολοφόνων” τους.