Πριν από ακριβώς μια εβδομάδα θα θυμάστε ότι είχα γράψει ένα ποστ με τίτλο Τόκιο ώρα μηδέν στο οποίο ανέφερα τα τεράστια μεγέθη πληθυσμού και οικονομίας στο Τόκιο σε σχέση και με την παγκόσμια οικονομία.

Πολλοί μου είπαν τότε (με φοβερή άνεση και αυτοπεποίθηση) ότι δεν είναι σοβαρά αυτά που γράφω και ότι η Ιαπωνία δεν πρόκειται να αντιμετωπίσει σοβαρό πρόβλημα (!!!). Και μου το είπαν αυτό ενώ είχε γίνει γνωστό και το έγραφα και στο ποστ ότι εμφανίστηκε μολυσμένο νερό στο Τόκιο…

Σήμερα λοιπόν το Reuters αναφέρει την άποψη του Jesper Koll, διευθυντή αναλύσεων της JPMorgan Securities στο Τόκιο. Λέει λοιπόν ο κύριος αυτός ότι φοβάται ότι μια παρατεταμένη συνέχιση των δυσκολιών να τεθεί υπό έλεγχο η κατάσταση θα αυξήσει πολύ την αβεβαιότητα στο μέλλον και στο χειρότερο σενάριο θα οδηγήσει την Ιαπωνική οικονομία να γνωρίσει πισωγύρισμα που θα διαρκέσει όχι μόνο για μερικούς μήνες αλλά από δύο έτη έως και για πάντα , ένα σενάριο εφιαλτικό όπως λέει ο ίδιος!!!

Αυτές είναι πρωτοφανείς κουβέντες από τέτοιου είδους τμήματα αναλύσεων και μάλιστα για βιομηχανικά ανεπτυγμένες χώρες.

Αυτή όμως είναι η πραγματικότητα κύριοι. Άλλη φορά όταν φτιάχνετε πυρηνικούς αντιδραστήρες να ξέρετε ότι μπορεί να αρχίσει το πλουτώνιο και τα υπόλοιπα ραδιενεργά στοιχεία να εκλύονται στην ατμόσφαιρα και να καταστρέψετε για πάντα μια χώρα.

Ζωή σε λόγου μας, αν και δεν το βλέπω….

Σημείωση 1: Δείτε και τα καλά του πετρελαίου εδώ: Η πετρελαιοκηλίδα της ΒΡ σκότωσε τουλάχιστον 5.000 κήτη. Άντε να αρχίσουμε να ξεπερνάμε το στάδιο της υποτιθέμενης άπειρης ανθρώπινης δυνατότητας για επέκταση και ανάπτυξη.

Σημείωση 2: Θυμήθηκα τώρα τον Dr Faber που συμβουλεύει από πέρυσι τους πολύ μεγάλους πελάτες του να πάνε να αγοράσουν αγροκτήματα που να έχουν και πηγάδι με καθαρό νερό…..

Τα κανάλια μέσα από τα οποία μπορεί να διαχυθεί η κρίση της Ιαπωνίας στην παγκόσμια οικονομία είναι τα εξής:

1. Εμπόριο. Υπάρχει ο κίνδυνος να προκληθεί ζημιά στην παγκόσμια «εφοδιαστική αλυσίδα». Το κλείσιμο μονάδων παραγωγής στην Ιαπωνία θα προκαλέσει ελλείψεις ηλεκτρονικού υλικού και εξαρτημάτων σε πολλές επιχειρήσεις της Δύσης που μπορεί να είναι κατασκευαστές υπολογιστών μέχρι αυτοκινητοβιομηχανίες.

Ενδεικτικά αναφέρεται ότι στην Ιαπωνία παράγεται το 40%-50% των τσιπ που χρησιμοποιούνται στις φορητές μνήμες (flash memories), ενώ μόνο η Toshima κατέχει το 30% της παγκόσμιας παραγωγής μικροεπεξεργαστών. Ακόμα και η προσωρινή διακοπή της παραγωγής θα προκαλέσει προβλήματα στους προμηθευτές-πελάτες (από την Apple μέχρι τη Mercedes) και αύξηση των τιμών.

Επίσης, δημιουργεί πληθωριστικές πιέσεις παγκοσμίως. Ηδη, οι τιμές των τσιπ αυξήθηκαν τις πρώτες ημέρες της καταστροφής κατά περίπου 30%. Ωστόσο, τα ιαπωνικά προϊόντα -ακόμα και τα αυτοκίνητα- μπορούν να αντικατασταθούν στις διεθνείς αγορές από άλλων χωρών, δίνοντας ώθηση σε βιομηχανίες της Νότιας Κορέας κ.λπ.

2. Εξαγωγές. Η Ιαπωνία είναι κυρίως εξαγωγική οικονομία. Το 10% των εισαγόμενων προϊόντων στις ΗΠΑ από ρούχα μέχρι cd και αυτοκίνητα είναι ιαπωνικά. Τι σημαίνει αυτό; Αν προκληθεί ζημιά στις εξαγωγές, τότε η ιαπωνική οικονομία μένει χωρίς τη βασική πηγή χρηματοδότησης. Οι εξαγωγές μπορούν να βλαφθούν τόσο από τη διακοπή της παραγωγής λόγω των ζημιών, αλλά και από πιθανή μόλυνση από ραδιενέργεια. Ποιος θα αγοράσει ένα ιαπωνικό αυτοκίνητο με δερμάτινα καθίσματα, τα οποία θα ακτινοβολούν για εκατοντάδες χρόνια; Ποιος θα αγοράσει μολυσμένη με ραδιενέργεια κονσόλα παιχνιδιών στο παιδί του; Ελληνες εισαγωγείς ρωσικών προϊόντων ακόμη θυμούνται τις επιπτώσεις από το δυστύχημα στο Τσερνόμπιλ το 1986: «Δεν μπορούσαμε να πουλήσουμε ούτε ρώσικο πιάνο στην Ελλάδα για χρόνια», δηλώνει εισαγωγέας στην «Κ». (σημ.: Ήδη αυτό έχει αρχίσει να συμβαίνει, καθώς πολλές χώρες “το σκέφτονται” για το αν θα πρέπει να εισάγουν εμπορεύματα από Ιαπωνία – δείτε πχ εδώ)

3. Ενέργεια. Η Ιαπωνία είναι από τις πλέον ενεργοβόρες οικονομίες του κόσμου κυρίως λόγω της βαριάς βιομηχανίας που διαθέτει. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να αντικαταστήσει με πετρέλαιο την πρώτη ύλη για παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος, ύστερα από τη ζημιά των πυρηνικών αντιδραστήρων. Αυτό με τη σειρά του μπορεί να προκαλέσει μεγάλη άνοδο στις διεθνείς τιμές του πετρελαίου, εκτινάσσοντας τον πληθωρισμό και απειλώντας την παγκόσμια ανάπτυξη.