Έχουμε εξηγήσει πολλές φορές το τι “παίζεται” με την “αναδιάρθρωση χρέους”:

Περιληπτικά, θυμίζουμε ότι

1)Οι τράπεζες είναι χρεωκοπημένες, διότι επί χρόνια δίνουν δάνεια που πλέον δε μπορούν να αποπληρωθούν μαζί με τους τόκους τους (σε κράτη μέσω ομολόγων, αλλά και στεγαστικά, επιχειρηματικά, καταναλωτικά, κτλ, προκειμένου να εξακολουθεί να “κινείται η αγορά” – μιας και ειδικά από τη στιγμή που το βιομηχανικό κεφάλαιο άρχισε να φεύγει μαζικά προς Ασία, η “αγορά” θα είχε “παγώσει” αν δεν γιγαντωνόταν το τραπεζικό κεφάλαιο, ως ο μοναδικός “πάροχος ρευστότητας”)

2)Επειδή οι τράπεζες είναι χρεωκοπημένες, αρπάζουν με τη βοήθεια των κρατών λεφτά με τη μορφή των “πακέτων σωτηρίας” (μιλάμε για τρισεκατομμύρια δολάρια/ευρώ/γιεν, κτλ) για να αποφύγουν την επίσημη χρεωκοπία και να “διασωθούν”.

3)Επειδή οι τράπεζες είναι χρεωκοπημένες, δε θέλουν σε καμία περίπτωση τα χρεωκοπημένα κράτη (όπως η Ελλάδα) να σταματήσουν να τους πληρώνουν τόκους (τα δάνεια τα έχουν ήδη αποπληρώσει, στο πολλαπλάσιο μάλιστα). Αν δηλαδή τα κράτη αυτά προχωρήσουν σε στάση πληρωμών προς τις τράπεζες, τότε αυτό θα αποτελέσει το “τελειωτικό χτύπημα” για τις τράπεζες αυτές, διότι ήδη οι ισολογισμοί τους είναι αρνητικοί. Αν λοιπόν δεν εισπράξουν τους τόκους που έχουν υπολογίσει ότι θα εισπράξουν, θα χρεωκοπήσουν.

4)Επειδή οι τράπεζες είναι χρεωκοπήμενες, αυτή τη στιγμή όχι απλά δε θέλουν να συμβεί στάση πληρωμών προς αυτές, αλλά ούτε καν θέλουν “αναδιάρθρωση του χρέους” ή “κούρεμα”, ή έστω να τους εισπράξουν αργότερα (μέσω της “επιμήκυνσης του χρέους”).

Βέβαια, από τη στιγμή που τα κράτη αυτά είναι χρεωκοπημένα, οι τράπεζες γνωρίζουν κατά βάθος (άλλο αν δεν το λένε συχνά προς τα έξω) ότι ΔΕ θα μπορέσουν να εισπράξουν όλα όσα θα ήθελαν. Γι’ αυτό και η στρατηγική τους είναι να αρπάξουν όσα περισσότερα μπορούν (με τη βοήθεια των κρατών, αλλά και άλλων υπερεθνικών οργανισμών, που ουσιαστικά κηρύττουν στάση πληρωμών εναντία στην υπόλοιπη κοινωνία, η οποία ρημάζεται, κατευθύνοντας τα περισσότερα κέρδη προς τις τράπεζες).

Στο μέλλον, και αφού πρώτα έχουν αρπάξει τα απαιτούμενα κεφάλαια ώστε να ξαναγίνουν “οικονομικά υγιείς”, οι τράπεζες θα δεχτούν να γίνουν “κουρέματα χρέους” (δηλαδή να διαγραφεί ένα μέρος του χρέους, το οποίο δε θα εισπράξουν ποτέ, μιας και τα κράτη έτσι και αλλιώς αδυνατούν να το πληρώσουν). Και θα δεχτούν να γίνουν και “αναδιαρθρώσεις χρέους”, “επιμηκύνσεις”, κτλ (δηλαδή να πάρουν τα κράτη μια παράταση χρόνου στην αποπληρωμή των δόσεων, με το αζημίωτο συνήθως (δηλαδή θα τους ανεβάσουν το επιτόκια, ως “τιμωρία’ για την “αργοπορία” τους στην αποπληρωμή αυτή, κτλ)).

Αυτά όμως θα τα δεχτούν μόνο όταν τα ταμεία τους είναι γεμάτα με χρήμα, και άρα θα μπορούν να αντέξουν τη ζημιά που θα υποστούν. Προς το παρόν, συνεχίζουν τη λεηλασία, και λέει ο καθένας” το μακρύ και το κοντό του” για την περιβόητη “αναδιάρθρωση”, με το λαό να αδυνατεί, συγχυσμένος, φοβισμένος, απληροφόρητος και ανοργάνωτος καθώς είναι να αντιληφθεί ότι θα πρέπει να προχωρήσει το γρηγορότερο δυνατόν σε στάση πληρωμών, βάζοντας τέλος στο ρήμαγμα του.

Έως τότε, ας δούμε ένα “ποτ-πουρί” σχετικά με τα τελευταία επεισόδια στο “σίριαλ-σαπουνόπερα” της αναδιάρθρωσης χρέους:

«Οχι» από Ολι Ρεν και Τρισέ, «ναι» από το γερμανικό κλαμπ

Τι μαγειρεύεται πίσω από την πλάτη της Ελλάδας στο θέμα της αναδιάρθρωσης του χρέους; Ο εκπρόσωπος του Ολι Ρεν τα μάσησε χθες ερωτηθείς για το δημοσίευμα του γερμανικού «Der Spiegel». Ο Αμαντέο Αλταφάιγ δεν το διέψευσε, αναγνώρισε ότι ο επίτροπος συζήτησε στο άτυπο της Βουδαπέστης με υπουργούς το πρόβλημα του ελληνικού χρέους, αλλά όχι το θέμα της αναδιάρθρωσης. Είναι ενδεικτικό, όμως, ότι μίλησε για συζητήσεις που καλύπτονται από εμπιστευτικότητα. «Η αναδιάρθρωση δεν αποτελεί επιλογή, υπάρχει ένα ξεκάθαρο πρόγραμμα (Μνημόνιο) στο οποίο επιμένουμε» είπε ο Α. Αλταφάιγ, για τον οποίο «ο επίτροπος μίλησε με υπουργούς για το χρέος της Ελλάδας» στη Βουδαπέστη, «αλλά δεν συζήτησε για αναδιάρθρωση». Και παρατήρησε ότι «ο Ολι Ρεν συμμετέχει σε πολλές συζητήσεις με διάφορα σχήματα, πολλές από τις οποίες καλύπτονται από εμπιστευτικότητα»… Αυτό που ενδιαφέρει τους Ελληνες, κατέληξε, είναι να γνωρίζουν ότι «η Επιτροπή δεν σχεδιάζει σενάριο αναδιάρθρωσης». Αυτή τη στιγμή υπάρχουν δύο τάσεις. Η πρώτη, που εκπροσωπείται από τον Ολι Ρεν και τον Ζ.-Κ. Τρισέ, τάσσεται κατά της αναδιάρθρωσης του χρέους της Ελλάδας, φοβούμενοι το φαινόμενο «ντόμινο», δηλαδή να μπουν στο παιχνίδι της αναδιάρθρωσης και η Πορτογαλία με την Ιρλανδία. Στη Βουδαπέστη, ο Ολι Ρεν απέκλεισε την αναδιάρθρωση του χρέους της Ελλάδας και την ίδια άποψη έχει ο πρόεδρος της ΕΚΤ. Και για τους δύο «θεσμικούς» υπάρχει ένα πρόγραμμα το οποίο πρέπει να εφαρμοστεί κατά γράμμα από την Αθήνα. Συνεπώς, κάθε συζήτηση για αναδιάρθρωση θεωρείται πρόωρη… Η δεύτερη τάση που σχηματίζεται, εκτιμά ότι η αναδιάρθρωση είναι αναπόφευκτη. Εκτός από τη Γερμανία, τη θέση αυτή υποστηρίζουν και άλλες δύο χώρες με βαθμολογία τρία Α από τους οίκους αξιολόγησης. Φημολογείται ότι πρόκειται για τη Φινλανδία και την Ολλανδία. Το παρασκήνιο, λοιπόν, οργιάζει γύρω από το ενδεχόμενο αναδιάρθρωσης του χρέους της Ελλάδας.

Ντόμινο από αναδιαρθρώσεις αν ξεκινήσει η Ελλάδα

Νέα σενάρια για αναδιάρθρωση, με τη γερμανική έκδοση της εφημερίδας «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» να υποστηρίζει ότι «εκπρόσωποι πολλών κυβερνήσεων επιβεβαιώνουν ότι δεν αποκλείεται πλέον μια αναδιάρθρωση του χρέους της Ελλάδας». Οι γερμανικοί «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» υποστηρίζουν ότι στις τάξεις των κυβερνήσεων της Ευρωζώνης αμφισβητείται η ικανότητα της Ελλάδας να επιστρέψει μέσα στο 2012 στις αγορές, προκειμένου να αναχρηματοδοτήσει μέρος του χρέους της.

Φήμες για αναδιάρθρωση προκαλούν νευρικό κλονισμό στο ΧΑ!

Στα όρια των 1500 μονάδων διαπραγματεύεται ο γενικός δείκτης του ΧΑ, καθώς όλες οι πληροφορίες των τελευταίων ημερών κατατείνουν στο ότι η συζήτηση για την αναδιάρθρωση του χρέους έχει ξεκινήσει. Οι απώλειες για τον τραπεζικό κλάδο ανέρχονται σε 2,5%

«Κούρεμα» χρέους 50-70% «βλέπει» η S&P

Ο διεθνής οίκος αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας Standard & Poor’s εκτιμά ότι οι πιθανότητες να αναδιαρθρώσει η Ελλάδα το χρέος της είναι περίπου μία στις τρεις, όπως δήλωσε στην γερμανική Die Ziet στέλεχός του

Παπακωνσταντίνου: Η αναδιάρθρωση του χρέους δεν είναι λύση
Δεν θα υπάρξουν οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων, ούτε γενικές αυξήσεις φόρων (αχαχαχαχ)

«Η κυβέρνηση δεν συντάσσεται με τη λύση της αναδιάρθρωσης του δημοσίου χρέους», τόνισε ο υπουργός Οικονομικών κ. Γ. Παπακωνσταντίνου, μιλώντας σε συνέδριο που διοργάνωσαν οι «Financial Times» στην Αθήνα, ενώ αναφερόμενος στις αγορές είπε ότι «ανατροφοδοτούν χωρίς λόγο το κακό κλίμα».

Ολα τα κόλπα για την αναδιάρθρωση χρέους

Η δημόσια συζήτηση στην Ελλάδα στρέφεται πλέον σταδιακά γύρω από το είδος αναδιάρθρωσης που θα επιλεγεί. “Είναι αναμενόμενο οι πολιτικοί να αποκλείουν την αναδιάρθρωση του χρέους, μέχρι να φτάσει η στιγμή που θα γίνει”, σχολίασε ο Ben May, αναλυτής της Capital Economics.

Την ίδια ώα, οι τράπεζες λεηλατούν, μαζεύοντας διαρκώς ολοένα και περισσότερα κεφάλαια “στην υγειά των κορόιδων” – ιδού το πως περιγράφει τη διαδικασία το Economist σε “φρέσκο” άρθρο του, εν όψει και το νέων κανόνων που υποχρεώνουν τις τράπεζες να έχουν περισσότερα κεφάλαια σε σχέση με τώρα, αλλά και των stress tests (που βέβαια είναι παρωδία, αλλά και πάλι μερικές τράπεζες είναι τόσο χρεωκοπημένες ώστε αποτυγχάνουν):

European banks
A mini-stampede among European banks to raise capital

LIKE drinkers in an English pub who crowd the bar well before the bell is rung for last orders, Europe’s banks are jostling to get to the front of the queue to raise extra capital. Italy’s UBI Banca tapped markets for €1 billion ($1.4 billion) at the end of March. This week Intesa Sanpaolo, the country’s second-largest bank, said it would raise €5 billion. Germany’s Commerzbank has also joined the rush, announcing plans on April 6th to gather €8.3 billion by selling shares.

Some German Banks May Fall Short in Stress Tests

European banks that fail a checkup by regulators in June will be required to present a recovery plan that could force some weaker institutions, particularly in Germany, to raise more capital or even wind down their operations, according to documents released on Friday.

Κινεζική στήριξη και στην Ισπανία Η Κίνα θέλει το ευρώ, ως “αντι-δολάριο”, και το στηρίζει. Έτσι, “βάζει πόδι” και σε χώρες της Ευρώπης, αγοράζει και τα “ασημικά” τους, και βέβαια καλλιεργεί και την εκκολαπτόμενη συμμαχία Κίνας-Ρωσία-Γερμανίας

Την ώρα που η Πορτογαλία υποδεχόταν χθες τους εκπροσώπους της τρόικας, ο πρωθυπουργός της γειτονικής Ισπανίας Χοσέ Λουίς Θαπατέρο βρισκόταν στην Κίνα για συνομιλίες με τον Κινέζο ομόλογό του Γουέν Τζιαμπάο. Ο κ. Θαπατέρο έλαβε τη δέσμευση του κ. Γουέν πως η Κίνα θα εξακολουθήσει να αγοράζει ισπανικά ομόλογα, και όχι μόνον. Ο Κινέζος πρωθυπουργός υποσχέθηκε επίσης πως το Πεκίνο θα επενδύσει στο πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων της Ισπανίας και θα αυξήσει τις εισαγωγές ισπανικών προϊόντων.