Υπάρχει άλλος δρόμος

76Νέες περικοπές και πάλι. Καταργήθηκαν κατακτήσεις ενός αιώνα με εξαιρετικά βίαιο τρόπο. Τέσσερα χρόνια τώρα, οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, η νεολαία, ο λαός ζουν την επέλαση της βαρβαρότητας. Οι κυβερνήσεις, η ΕΕ, το ΔΝΤ συνθλίβουν κάθε εργατικό δικαίωμα, καταστρέφουν κάθε κοινωνικό αγαθό με ένα και μοναδικό σκοπό, να ξεπεράσουν την καπιταλιστική κρίση που μαίνεται στην καρδιά του συστήματος.

Η επίθεση ενάντια στην κοινωνία καθοδηγείται από το μεγάλο κεφάλαιο, την Ε.Ε. και το ΔΝΤ, με εργαλείο την τραπεζική κυριαρχία και το ευρώ. Ανατρέπονται οι εργασιακές σχέσεις. Καταργείται η κοινωνική ασφάλιση και το δικαίωμα στη σύνταξη. Διαλύεται η δημόσια Παιδεία, υγεία, περίθαλψη. Ιδιωτικοποιείται ή ξεπουλιέται κάθε κοινωνικός πλούτος. Η επιτήρηση και ο έλεγχος παίρνουν τη θέση των όποιων σωμάτων πολιτικής ελευθερίας.

Το καθεστώς του κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού καταλύει στοιχειώδη αστικά δικαιώματα, γίνεται όλο και πιο αυταρχικό, ανελεύθερο για να μπορέσει να επιβάλλει την πολιτική της λεηλασίας

Την ίδια στιγμή σε ολόκληρη την Ευρώπη εγκαθιδρύεται ο σύγχρονος μινώταυρος της καπιταλιστικής επιτήρησης. Η ΕΕ δείχνει το κανιβαλικό της πρόσωπο. Επιβάλλει δημοσιονομική σταθερότητα, πλεονάζοντες προϋπολογισμούς, σαρώνει δικαιώματα, λεηλατεί λαούς! Αποδείχτηκε ότι η βάρβαρη επίθεση τους ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΕΛΟΣ. ΔΕΝ πρόκειται να σταματήσουν αν ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ. Η ανατροπή της βαρβαρότητας είναι μονόδρομος για τους εργαζόμενους και το δικό μας χρέος. Την ίδια στιγμή η εκπαίδευση δέχεται την πιο βίαιη επίθεση από ποτέ:

Όλα ξεκινούν από την εφαρμογή της κινητικότητας δομών και εργαζομένων στο δημόσιο σχολείο. Το υπουργείο ξεδιπλώνει συντονισμένο σχέδιο υποβάθμισης, κατάργησης, αναστολής και μετατροπής δομών σε πιλοτικές (άρα όχι μόνιμες και σταθερές) όπως του ολοημέρου, των τμημάτων ένταξης, των ειδικών σχολείων, σταδιακά σημαντικού μέρους του ωρολογίου προγράμματος (π.χ. ευέλικτη ζώνη), του νηπιαγωγείου κ.λπ.

Καταργώντας αυτές τις θέσεις για το μόνιμο προσωπικό, δημιουργεί πλήθος πλασματικών υπεραριθμιών, οδηγώντας έτσι πολλούς εκπαιδευτικούς σε υποχρεωτικές μετακινήσεις εκτός του ΠΥΣΠΕ τοποθέτησής τους, σε κατάργηση ουσιαστικά των αποσπάσεων από ΠΥΣΠΕ σε ΠΥΣΠΕ, σε καταστρατήγηση όλων των εργασιακών δικαιωμάτων και κανόνων. Την ίδια στιγμή που καταργεί δομές, προτάσσει την αξιολόγηση και το «νέο σχολείο», τον εθελοντισμό αντί προσλήψεων. Στόχος η πλήρης εμπορευματοποίηση της δημόσιας εκπαίδευσης, η παράδοσή της στα επιχειρηματικά συμφέροντα με αποτέλεσμα την ένταση των ταξικών διαχωρισμών και αποκλεισμών.

Έτσι οι διορισμοί εκπαιδευτικών, τα λειτουργικά έξοδα των σχολείων και το περιεχόμενο σπουδών υπάγονται στην πιστή εφαρμογή των δημοσιονομικών κριτηρίων της Τρόικας και της ΕΕ. Η προσπάθεια εφαρμογής της αυτοαξιολόγησης και της αξιολόγησης από τη σημερινή πολιτική ηγεσία κινούνται στην ίδια γραμμή που έθεσαν οι προηγούμενοι υπουργοί με οδηγό το ήδη υπάρχον νομικό καθεστώς (2525/97, 2986/02, 3848/10, 4024/11). Σ’ αυτή την κατεύθυνση θεσμοθετείται η «Αρχή Διασφάλισης Ποιότητας στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Γενικεύεται η «Αυτοαξιολόγηση των σχολ. μονάδων. Οργανώνουν σώμα πραιτοριανών – εγκάθετων στα σχολεία και σε όλη τη δομή της εκπαίδευσης. Νομοθετήματα σε διασύνδεση με τους ν.4057/12 και 4093/12 με στόχο την πλήρη πειθάρχηση και εκφοβισμό των εκπ/κών ώστε να οικοδομηθεί το «νέο σχολείο» με ταμπέλα δημόσιου και όρους ιδιωτικού:
• σχολείο βασισμένο στον ανταγωνισμό, την ταξική διαφοροποίηση και τις προτεραιότητες της αγοράς.
• σχολείο της αγοράς, φθηνό, αυταρχικό, εξοντωτικό και ελιτίστικο.
• σχολείο που αντικαθιστά τη συνολική γνώση και παιδεία με τις λειτουργικές δεξιότητες.

Όμως θέλουμε να φωνάξουμε με όλη μας τη δύναμη : Πιστεύουμε ότι υπάρχει άλλος δρόμος ! Τόσο στο πεδίο των κοινωνικών αγώνων και της χειραφετημένης συλλογικής υπόστασης, τόσο στο πεδίο της πολιτικής απάντησης, όσο και στο πεδίο της οικονομικής συγκρότησης. Είναι η εργαζόμενη πλειοψηφία, όλοι εμείς, οι άνθρωποι της δουλειάς και του μόχθου που πρέπει να πάρουμε τις τύχες μας στα χέρια μας και να ανοίξουμε έναν άλλο δρόμο για μας, για τα παιδιά μας και για τη χώρα. Πρωταρχική προϋπόθεση για την επίλυση όλων των λαϊκών προβλημάτων αλλά και των προβλημάτων του δημόσιου δωρεάν σχολείου, θεωρούμε την αντιπαράθεση με μαζικούς κοινωνικούς δημοκρατικούς αγώνες του λαού μας με κάθε επίδοξο διαχειριστή της ίδιας αντιδραστικής αντιλαϊκής πολιτικής. Σε μια τέτοια ιστορική στιγμή, είναι ανάγκη να διαμορφωθεί ένα μεγάλο, μαχητικό, πανεκπαιδευτικό, λαϊκό, κοινωνικό μέτωπο σύγκρουσης και αντιπαράθεσης που θα προβάλλει στόχους και αιτήματα που θα απαντούν στην κρίση από τη σκοπιά των εκπαιδευτικών, ευρύτερα των εργαζομένων και των συλλογικών τους συμφερόντων.

Αυτό το μέτωπο πρέπει να οικοδομηθεί στη βάση των εργαζομένων.Εμείς οι εργαζόμενοι δεν χρωστάμε τίποτα και δεν πληρώνουμε τίποτα. Να πληρώσει η οικονομική ολιγαρχία που προκάλεσε την κρίση και οι πολιτικοί της εκπρόσωποι. Να φύγουν τρόικα – Δ.Ν.Τ. – Ε.Ε. από τη χώρα. Προβάλλουμε τα αιτήματα για παύση πληρωμών του χρέους, γενναία φορολόγηση του κεφαλαίου, των τραπεζών και της εκκλησιαστικής περιουσίας, εθνικοποίηση των τραπεζών και των κοινωφελών οργανισμών, κρατική φαρμακοβιομηχανία, μείωση των στρατιωτικών δαπανών, έλεγχος των τιμών των προϊόντων λαϊκής κατανάλωσης και των φαρμάκων. Κατάργηση – απόσυρση όλων των αντιλαϊκών νόμων και μέτρων για : τις περικοπές στους μισθούς την εκπαίδευση και την υγεία, τη φορολογία, την κοινωνική ασφάλιση, την εργατική νομοθεσία. Εγγυημένος κατώτατος μισθός για όλο το λαό. Όχι στη φτώχεια και στην εξαθλίωση – δουλειά, στέγη, τροφή, δημόσια και δωρεάν παιδεία και υγεία για όλους. Συσσίτια σε όλα τα σχολεία αποκλειστικά από δημόσιους φορείς και δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλους τους μαθητές.

Όχι στην πειθάρχηση του νέου ΔΥΚ. Κατάργηση των ν.4057/12 και 4093/12 για το νέο πειθαρχικό δίκαιο των Δ.Υ. Κάτω τα χέρια από τη μονιμότητα και τις σταθερές εργασιακές σχέσεις– καμία εφεδρεία/διαθεσιμότητα/αργία απόλυση, ούτε στην εκπαίδευση ούτε στον δημόσιο τομέα. Όχι στην κατάργηση του αμετάθετου και τις υποχρεωτικές μετακινήσεις/μεταθέσεις συναδέλφων.
Πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις. Ενιαία συλλογική σύμβαση. Γνήσιες συλλογικές συμβάσεις εργασίας εφ’ όλης της ύλης. Κατάργηση του νόμου για το μισθολόγιο και την εφεδρεία στο δημόσιο. Αντίσταση στην εφαρμογή του – Όχι στη μισθολογική υποβάθμιση – επαναφορά όλων των συναδέλφων στον παλαιό βαθμό και μισθολογικό τους κλιμάκιο. Ακώλυτη μισθολογική, βαθμολογική εξέλιξη. Αποκατάσταση όλων των αδικιών. Καμία έκπτωση βαθμών – καμία μείωση μισθών. Άμεση αποκατάσταση όλων των απωλειών των τελευταίων ετών. Το ποσό των δώρων που καταργήθηκε να ενταχθεί στους μηνιαίους μισθούς – μείωση των κρατήσεων στους μηνιαίους μισθούς.

Όχι στην αξιολόγηση- χειραγώγηση. Παιδαγωγική ελευθερία και δημοκρατία στα σχολεία. Συλλογικές διαδικασίες προγραμματισμού και αποτίμησης του διδακτικού έργου με πρωταγωνιστή τον Σύλλογο Διδασκόντων.
Να αποσυρθούν οι αντιασφαλιστικοί νόμοι που καταργούν την κοινωνική ασφάλιση. Υπεράσπιση και διεύρυνση των ασφαλιστικών μας δικαιωμάτων. Καθολικό-δημόσιο-κοινωνικό και όχι επαγγελματικό-ανταποδοτικό ασφαλιστικό σύστημα. Όχι στο «κούρεμα» των ασφαλιστικών ταμείων – άμεση οικονομική ενίσχυσή τους. Άμεση παροχή όλων των ιατρικών εξετάσεων και πλήρης δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε όλους –ες.

Αύξηση των δαπανών για την παιδεία στο 15% του ΓΚΠ. Άμεση χρηματοδότηση των σχολικών μονάδων – κανένα σχολείο χωρίς πετρέλαιο. Άμεση, έγκαιρη και δωρεάν χορήγηση των βιβλίων στους μαθητές. Ούτε δεκάρα από τις τσέπες των γονιών για πετρέλαιο, βιβλία, θέρμανση, λειτουργικά έξοδα. Καμία συγχώνευση σχολείου – καμιά αύξηση ωραρίου – μαζικοί διορισμοί εκπαιδευτικών – κάτω τα χέρια από τα σχολεία μας και τους μαθητές μας.

Είναι σαφές ότι η επόμενη περίοδος είναι εξαιρετικά κρίσιμη για την εκπαίδευση και τους εκπαιδευτικούς, για τα εργατικά και κοινωνικά δικαιώματα και τις διεκδικήσεις μας. Θεωρούμε ότι εμείς οι εργαζόμενοι χρειάζεται να πάρουμε την υπόθεση των αγώνων στα χέρια μας. Με αποφασιστικούς απεργιακούς αγώνες που θα συντονίζονται με τους άλλους εργαζόμενους μπορούμε να νικήσουμε. Με γενική πολιτική απεργία με διάρκεια και προοπτική σύγκρουσης και ανατροπής κυβέρνησης, ΕΕ και ΔΝΤ. Συντονιζόμαστε με άλλους συλλόγους και ΕΛΜΕ, με άλλους κλάδους εργαζομένων σε αυτή την κατεύθυνση.

Όλο το προηγούμενο διάστημα ο κυβερνητικός και εργοδοτικός συνδικαλισμός προσπάθησε να ρίξει σε ύπνο βαθύ κάθε αγωνιστικό σκίρτημα. Δεν τα κατάφερε. Όσες θέσεις πήρε στα λόγια υπέρ των εργαζομένων εκβιάστηκε από τα κάτω να τις πάρει και στην πράξη τις ναρκοθέτησε. Πρέπει να τελειώνουμε μαζί τους!

Η προώθηση της ατομικής αξιολόγησης, όπως και άλλα συναφή μέτρα (π.χ. νέο μισθολόγιο) πρέπει να αντιμετωπιστούν από τον κλάδο με αποφασιστικό πανεκπαιδευτικό αγώνα διαρκείας:

α. Με απεργιακό αγώνα διαρκείας σε όλη την εκπαίδευση που θα αποφασίζεται και θα ελέγχεται από ΓΣ και ολομέλεια προέδρων.

β. Με μαζικό κύμα ανυπακοής που θα οργανωθεί πανελλαδικά από τη ΔΟΕ και τοπικά από κάθε Σύλλογο που θα αρχίζει με συλλογή υπογραφών των εκπαιδευτικών που θα δηλώνουν ότι δεν θα συμμετέχουν σε καμιά διαδικασία αξιολόγησης και θα τελειώνει με εφαρμογή στην πράξη.

γ. Με μαζικές παραιτήσεις διευθυντών σχολικών μονάδων που θα οργανωθούν πανελλαδικά από τη ΔΟΕ και τοπικά από κάθε Σύλλογο αν θέλουν να τους αναγκάσουν να γίνουν αξιολογητές. δ) Κανένας αξιολογητής στις γραμμές των συλλόγων, θα είναι απέναντι μας, και, η ιστορία όλων θα καταγραφεί.

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ  ΚΙΝΗΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ
ΣΥΛΛΟΓΟΥ  ΥΠΑΙΘΡΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *