Ολόκληρος στόλος μικρών και μεγάλων φορτηγών, σκαπτικών και οδοστρωτήρων δουλεύουν με πυρετώδεις ρυθμούς στις Σκουριές, τον Καρατζά και το Λοτσάνικο. Το open-pit έχει ήδη σκαφτεί μέχρι βάθους 30-40 μέτρων, σύμφωνα με τις φωτογραφίες. Το εργοστάσιο εμπλουτισμού δεν έχει άδεια δόμησης αλλά μέρα-νύχτα ρίχνουν μπετόν.

Τα φρέσκοκομμένα δέντρα στην άκρη στου δρόμου δείχνουν ότι «καθαρίζονται» και νέες περιοχές. Στον Καρατζά κατασκευάζεται καινούριος δρόμος, ενώ το νερό του ρέματος έχει ένα περίεργο πράσινο χρώμα. Πριν από κάποιο καιρό ήταν κόκκινο σαν αίμα και αφρισμένο σα να είχαν βάλει μπουγάδα.

Η εταιρεία τρέχει για να δημιουρήσει τετελεσμένα στις Σκουριές. Δεν είναι τυχαία ηκαταστροφική φρενίτιδα του τελευταίου διαστήματος, όπως δεν ήταν τυχαία και η προεκλογική βιασύνη εταιρείας και προηγούμενης κυβέρνησης για την έκδοση άδειας δόμησης για το εργοστάσιο που ήδη χτίζεται (δείτε Άδεια δόμησης στην «Ελληνικός Χρυσός» διατάσσει ο υπηρεσιακός υπουργός). Τρέχουν για να μην τους προλάβει η νομιμότητα γιατί, όπως έχουμε καταδείξει και καταγγείλει, η συμβατότητα του εργοστασίου εμπλουτισμού στις Σκουριές με την πολεοδομική νομοθεσία είναι τουλάχιστον προβληματική (δείτε Η «βιομηχανία αδειών» της Hellas Gold στο ΥΠΕΚΑ και η μαϊμού «Έγκριση Δόμησης»).

Οι δηλώσεις του νέου Υπουργού Περιβάλλοντος κ. Τσιρώνη περί «επανεξέτασης των εγκρίσεων δόμησης και της τεχνικής μελέτης έδρασης μηχανολογικού εξοπλισμού»είναι ευπρόσδεκτες, στο βαθμό που αυτός ο έλεγχος νομιμότητας θα οδηγήσει σε έναάμεσο – αλλά προσωρινό – «πάγωμα» της καταστροφής του βουνού. Θα είναι μια ανάσα, μέχρι να ανακοινωθεί ο συνολικός σχεδιασμός της κυβέρνησης γι’αυτή την «επένδυση» κι αυτή την περιοχή. Είναι πολύ θετικό που και οι δυο αρμόδιοι Υπουργοί έχουν θέσει αυτό το θέμα στις προτεραιότητές τους και που φαίνεται ότι σκέφτονται να τηρήσουν τις προεκλογικές δεσμεύσεις για σταμάτημα του έργου.

Διαβάσαμε και άλλες δηλώσεις του κ. Τσιρώνη περί «επανεξέτασης των περιβαλλοντικών όρων στις Σκουριές»… Δεν ξέρουμε πόσο καλά γνωρίζει το ζήτημα ο Υπουργός αλλά θα μας επιτρέψει να πούμε ότι αυτό το έργο δεν πάσχει στους περιβαλλοντικούς όρους, πάσχει συνολικά.  Και πάσχει επειδή όλο το οικοδόμημα της Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων στηρίχθηκε σε μια επιστημονική απάτη, σε μια μέθοδο μεταλλουργίας που δεν έχει καμία πιθανότητα να εφαρμοστεί στη Χαλκιδική. Κάποιοι μέσα στο πρώην ΥΠΕΚΑ μεθόδευσαν την έγκριση κατά τις επιθυμίες της εταιρείας, παρακάμποντας την εισήγηση της αρμόδιας υπηρεσίας που εγκαίρως είχε επισημάνει τα προβλήματα. Το αποτέλεσμα είναι ότι με τον τρόπο που εγκρίθηκε περιβαλλοντικά η επένδυση, η ίδια η Διοίκηση υπονομεύει το δημόσιο συμφέρον, καθιστώντας αδύνατη την υλοποίηση του στόχου της σύμβασης, που είναι η μεταλλουργία χρυσού.

Οι αποδείξεις της απάτης κατατέθηκαν από το “Παρατηρητήριο” στο ΣτΕ τον Ιανουάριο του 2013, όμως το ΣτΕ επέλεξε να μην τις λάβει υπ’οψη ως εκπρόθεσμες. Η χονδροειδής απάτη της μεταλλουργίας, το ουσιαστικότερο “πρόβλημα” της ΜΠΕ που χωρίς καμμία αμφιβολία θα οδηγούσε σε ακύρωση της ΚΥΑ, πολύ βολικά για την εταιρεία, δεν κρίθηκε από το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο. Η απόφαση 1492/2013 του ΣτΕ έδωσε απλά ένα επίχρισμα νομιμότητας στην απάτη.

Αν λοιπόν αυτή η τελευταία δήλωση του κ. Τσιρώνη σημαίνει ότι εκτός από τις επιμέρους άδειες και εγκρίσεις θα επανεξεταστεί συνολικά και η «μητέρα των εγκρίσεων», η Έγκριση Περιβαλλοντικών Όρων, τότε είναι στο σωστό δρόμο και θα βοηθήσουμε όσο μπορούμε. Τις επόμενες μέρες θα του αποστείλουμε όλα τα αποδεικτικά στοιχεία, με την ελπίδα να ανοίξει επιτέλους όλη η δυσώδης ιστορία αυτής της «επένδυσης».

Βίντεο και φωτογραφίες του iosifsk.