Μεγάλη ιστορία η «Αυριανή», έχει υποστηρίξει (και έχει αποκαθηλώσει) έως τώρα όλους σχεδόν τους πρωθυπουργούς της μεταπολιτευτικής Ελλάδας. Το τελευταίο διάστημα η Ζωή Κωνσταντοπούλου στο στόχαστρο του Γιώργου Κουρή

Κι έστω η «Kontra News», ως φυσική συνέχεια της πάλαι ποτέ ένδοξης «Αυριανής», παίζει τα παιχνίδια της. Το ερώτημα είναι γιατί η κυβέρνηση δεν βγήκε να καταδικάσει κατευθείαν τον νέο «αυριανισμό»; Γιατί ο επίσημος ΣΥΡΙΖΑ δεν αντέδρασε αμέσως; Γιατί ρίχνει βορά στα «ντόπερμαν της ενημέρωσης» τα διαφωνούντα στελέχη του και δεν τα υπερασπίζεται απέναντι στις ανοίκειες επιθέσεις που δέχονται; Με ποιο ήθος της Αριστεράς συνάδει αυτή η συμπεριφορά;

Το προχθεσινό πρωτοσέλιδο της «Kontra News» ξεπέρασε κάθε προηγούμενο. Αλλά ο στόχος ήταν στανταράκι: η Ζωή Κωνσταντοπούλου. Πολλοί τη χτυπούν το τελευταίο διάστημα, αποτελεί μαζί με τον Γιάνη Βαρουφάκη αγαπημένο θέμα για τα ΜΜΕ.

«Ο άντρας της δεν μπορεί να μαζέψει τη Ζωή;» ο τίτλος της «Kontra» και ως υπότιτλος κάτι μάλλον ακατάληπτο, κάτι που διαβάζεται χωρίς ανάσα μια και δεν είχε ούτε μία τελεία: «Πώς μια κοπέλα ξεγέλασε τόσους βουλευτές, όλων των κομμάτων και την ψήφισαν για πρόεδρο της Βουλής και αυτή τώρα ταλαιπωρεί έναν ολόκληρο λαό, για να τιμωρήσει το κόμμα που την εξέλεξε βουλευτή, με την αστεία δικαιολογία ότι παρεδόθη ένα έγγραφο για τη σύγκλιση της Βουλής ένα λεπτό αργότερα, επειδή οι υπάλληλοι του γραφείου της καθυστέρησαν σκόπιμα τον εκπρόσωπο του πρωθυπουργού για να περάσει η ώρα και να το παραλάβει μετά τις 12, που λογίζεται άλλη μέρα». Το συντακτικό αυτοκτόνησε, μόλις.

Στον Γιώργο Κουρή ανήκει η «Kontra News». Είναι η «Αυριανή» του 2015. Και όχι μόνο επειδή είναι κοινός ο ιδιοκτήτης τους. Ιδια φρασεολογία, αντίστοιχη αισθητική, ακόμα και παρόμοια γραμματοσειρά έχει. «Ο “Αυριανισμός” είναι ο συνηθισμένος εθνικοσοσιαλισμός, ο συνηθισμένος φασισμός στις σημερινές ιδιόμορφες κοινωνικο-πολιτικές συνθήκες της χώρας μας», έγραφε ο Αρης Παπάνθιμος, στο περίφημο βιβλίο του, ανάλυση, με τίτλο: «Αυριανισμός».

Ταιριάζει και στο σήμερα. Και συνέχιζε: «Εθνικοσοσιαλισμός-φασισμός, με όλα τα γνωστά, βασικά χαρακτηριστικά του γνωρίσματα: με την υποκριτική αντικαπιταλιστική-φιλοσοσιαλιστική δημοκοπία, τον ολοκληρωτικό αντικομμουνισμό, το μίσος προς τους κοινοβουλευτικούς και δημοκρατικούς θεσμούς, την εχθρότητα προς την κουλτούρα και τους φορείς της, τον χυδαίο λαϊκισμό, τη μεθοδολογία του ψεύδους και της απάτης, τον σοβινισμό-ρατσισμό-αντισημιτισμό, την πολιτική και ιδεολογική τρομοκρατία, τη λατρεία της κρυμμένης κάτω από φιλολαϊκή φρασεολογία αντιλαϊκής βίας…»

Μεγάλη ιστορία η «Αυριανή», έχει υποστηρίξει έως τώρα όλους σχεδόν τους πρωθυπουργούς της μεταπολιτευτικής Ελλάδας. Από τον Ανδρέα έως τον Κώστα Καραμανλή (τον νεότερο) και από τον Κώστα Σημίτη, τον εκσυγχρονιστή, τον… αρχιτέκτονα της σημερινής ευημερούσας Ελλάδας, έως τον Αλέξη Τσίπρα.

«Πανηγυρική δικαίωση της Αυριανής η εκλογή του Κώστα Σημίτη», ο τίτλος της εφημερίδας στις 19 Ιανουαρίου 1996. «Τελευταία ευκαιρία για το ΠΑΣΟΚ ο Σημίτης» στο πρωτοσέλιδό της έναν μήνα αργότερα, στις 21 Φεβρουαρίου 1996. Και τον προέτρεπε, «προχώρα πιο γρήγορα Κώστα» γιατί «έτσι θέλει ο λαός τον πρωθυπουργό του». Είχε και η εποχή Σημίτη τον αυριανισμό της.

Σεξιστικές επιθέσεις

Φυσικά δεν ήταν μόνο πολιτικές οι άθλιες επιθέσεις της «Αυριανής», ήταν και σεξιστικές (όπως και αυτή προχθές απέναντι στη Ζωή), από τον Μάνο Χατζιδάκι έως και τη Δήμητρα Λιάνη-Παπανδρέου. «Ο γνωστός κύναιδος Μάνος Χατζηδάκης, ο οποίος γύρευε πόσα νέα παιδιά έχει “καταστρέψει” με το χρήμα που διαθέτει, για να ικανοποιεί τις ανώμαλες ορέξεις του, ξαναχτύπησε!» σημείωνε ζητώντας από τους αναγνώστες της να τηλεφωνήσουν στην εφημερίδα καταγγέλλοντας ιστορίες που πιθανότατα γνώριζαν γύρω από τον συνθέτη.

Πιθανότατα θα θυμάστε και τις γυμνές φωτογραφίες της Δήμητρας Λιάνη που δημοσίευε στην 1η σελίδα. «Το έντυπο του Ταύρου, ξεπερνώντας σε χυδαιότητα τον ίδιο του τον εαυτό, επιδίδεται στη “δημοσιογραφία” των πορνο-φωτογραφιών και των πορνο-υπονοουμένων, αξιοποιώντας, φυσικά, την ποιότητα εκείνων με τους οποίους ασχολείται» αρθρογραφούσε στον «Ριζοσπάστη» ο Νίκος Μπογιόπουλος, στις 14 Οκτωβρίου 1997.

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου έχει μπει στο στόχαστρο το τελευταίο διάστημα. Από την «Kontra News» μέχρι το Mega, που της αφιερώνει πολύ χρόνο κάθε βράδυ στο δελτίο του.

Και από το «Πρώτο Θέμα» με τα πολυσέλιδα αφιερώματα (να προβλέψουμε πως θα έχει και σήμερα ένα;) ώς αριστερά sites, όπως το periodista.gr που έγραφε για τις χλιδάτες διακοπές της προέδρου της Βουλής σε ξενοδοχείο της Αλοννήσου (με το δίκλινο δωμάτιο να κοστίζει 85 ευρώ, τόσο χλιδάτες) διανθίζοντας το… ρεπορτάζ του με φωτογραφίες από παλιότερες διακοπές της Ζωής.

Οχι πως πάει πίσω και ο ΔΟΛ του Σταύρου Ψυχάρη, μία από τα ίδια κι εδώ. Τα «ΝΕΑ» την τοποθετούν δίπλα δίπλα με τον Σόιμπλε, ο ομόσταβλος «Βήμα FM» συνηθίζει να την ταυτίζει με τη Χρυσή Αυγή.

Τόσες επιθέσεις και σε τόσο διαφορετικά επίπεδα δεν θυμόμαστε να έχει δεχτεί άλλος πολιτικός. Αντε, ο Γιάνης Βαρουφάκης ίσως, το τελευταίο διάστημα. Οι δύο αγαπημένοι στόχοι των ΜΜΕ της διαπλοκής.

Δίνουν λαβές βέβαια κι αυτοί, η μία με το ανοικονόμητο του χαρακτήρα της και ο άλλος με τον απέραντο ναρκισσισμό του. Αλλά και πάλι δεν δικαιολογούνται τέτοιες χυδαίες αναφορές. Προφανώς τους χαλούν τη μαγιά ο Γιάνης και η Ζωή…

Πηγή: Δημήτρης Κανελλόπουλος – “Εφημερίδα των Συντακτών”