Ο κανιβαλισμός των εργατικών δικαιωμάτων καλά κρατεί…

Ζούμε σε ένα κόσμο όπου τα  μονοπωλιακά συμφέροντα συγκρούονται με τις ανάγκες των εργαζομένων και ειδικά στην περίοδο της κρίσης γίνεται πιο καθαρή η σύγκρουση αυτή.

Υπάρχουν επίσης κάποιες περιπτώσεις όπου πολυεθνικές εταιρείες έχουν αποφασίσει ανοιχτά να διεκδικήσουν το τίτλο του «κανίβαλου» και χωρίς υπερβολή θα μπορούσαμε να πούμε πως τον τίτλο τον αξίζουν με το παραπάνω.

Και εξηγούμαστε.

Tα εργατικά δικαιώματα είναι βαρίδια για το σύστημα της εκμετάλλευσης. Οι συλλογικές διεκδικήσεις των εργαζομένων με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο η εργοδοσία επιχειρούσε πάντα να τις περιορίσει. Απειλές, συκοφαντίες, απεργοσπασίες τα εργαλεία που χρησιμοποιεί κατά κόρον το σύστημα.

Πρόσφατα με βάση τις απαιτήσεις των δανειστών, ήρθε στην επιφάνεια και πρόταση για επαναφορά του λοκ-άουτ στην Ελλάδα,  δηλαδή της δυνατότητας από την πλευρά της εργοδοσίας να κλείνει την επιχείρηση σε περίπτωση απεργίας.

Όλες οι προτάσεις έχουν πέσει στο τραπέζι και κάποιες υλοποιούνται ήδη.

Βέβαια το μόνο που δεν έχει γίνει ακόμα είναι  να καταργηθεί πλήρως και το δικαίωμα της  απεργίας ώστε να μη σηκώνει κανείς κεφάλι.

Όμως υπάρχουν διάφοροι…  κανίβαλοι της ολιγαρχίας του πλούτου που έχουν βρει τη λύση και γι αυτό.

Ένας από αυτούς τους «κανίβαλους»  φαίνεται πως είναι  και η πολυεθνική εταιρεία  Ryanair, η οποία επίσημα και χωρίς κανένα δισταγμό προτείνει : «Να καταργηθεί η απεργία με νόμο!»

Καλά διαβάσατε…

Αλλά ας δούμε την υπόθεση αναλυτικά.

Στην επίσημη ιστοσελίδα της εν λόγω αεροπορικής εταιρείας χαμηλού κόστους Ryanair έχει αναρτηθεί ένα κείμενο συλλογής υπογραφών με  τίτλο «ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΑΠΕΡΓΙΑΚΌ ΧΑΟΣ».

Δεν θα σχολιάσουμε βέβαια  γιατί κανένα από τα συστημικά ΜΜΕ, δεν έκανε καμία αναφορά στο κείμενο που παρουσιάζουμε, ενώ την ίδια ώρα οι διαφημίσεις της εν λόγω εταιρείας έχουν κατακλύσει τα ηλεκτρονικά κι όχι μόνο ΜΜΕ, γιατί η αιτία είναι αυταπόδεικτη.

Μέσα από το κείμενο λοιπόν το οποίο αναρτήθηκε στις 1 Ιουλίου,  η συγκεκριμένη εταιρεία ζητά χωρίς κανένα πρόσχημα και με τεράστιο θράσος  από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την Ε.Ε, να νομοθετήσει ώστε να καταργηθεί το δικαίωμα της απεργίας  για τους Ελεγκτές Εναέριας Κυκλοφορίας, αλλά και να περιοριστεί η παρέμβαση των συνδικάτων σε όλη την Ευρώπη!

Στο κείμενο γίνεται λόγος πως οι εργαζόμενοι θα πρέπει να ενταχθούν στο νομικό καθεστώς στο οποίο ανήκουν και οι ένοπλες δυνάμεις, γιατί έτσι μόνο θα υπάρχει δυνατότητα να χάσουν το δικαίωμα στην απεργία!

Επίσης η εταιρεία ζητά να νομιμοποιηθεί η απεργοσπασία, προτείνοντας  να επιτρέπεται σε ελεγκτές  άλλων Ευρωπαϊκών χωρών να συντονίζουν τις πτήσεις του εναέριου χώρου όπου πραγματοποιείται απεργία.

Μάλιστα η συγκεκριμένη εταιρεία καλεί τους πολίτες να υπογράψουν το κείμενο με στόχο να το καταθέσει στα αρμόδια όργανα της ΕΕ για να νομοθετήσει.

Ο περιορισμός και η αμφισβήτηση του δικαιώματος της απεργίας και της συλλογικής διεκδίκησης των δικαιωμάτων των Ελεγκτών Εναέριας Κυκλοφορίας,  δεν είναι βέβαια καινούργιο φαινόμενο.

Ο σχεδιασμός  υλοποιείται τα τελευταία χρόνια από  τα δικαστήρια με τις απεργίες να κρίνονται παράνομες και καταχρηστικές όπως και η πλειοψηφία των απεργιών των άλλων εργαζομένων.

Όμως η συγκεκριμένη καμπάνια της Ryanair  είναι  προφανές πως πρόκειται για την πιο ωμή δημόσια παρέμβαση πολυεθνικής εταιρείας, η οποία ζητάει δια νόμου να απαγορευτεί η απεργία!

Νόμος είναι τα εργασιακά κάτεργα

Ας κάνουμε όμως μια μικρή ιστορική αναδρομή ώστε να καταλάβουμε πως η Ryanair αντιλαμβάνεται τα ζητήματα των εργασιακών σχέσεων.

Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1998 από τους Κρίστοφερ Ράιαν, Λίαμ Λόνεργκαν, Τόνυ Ράιαν και είναι η μεγαλύτερη ευρωπαϊκή αεροπορική εταιρεία χαμηλού κόστους.

Με την έναρξη της η εταιρεία δεν αναγνώρισε κανένα εργατικό σωματείο, ενώ δεν ήταν λίγες οι περιπτώσεις όπου εργαζόμενος απολύθηκε διότι διεκδικούσε τα δικαιώματά του. Από τα αξιοπερίεργα της υπόθεσης είναι πως η εταιρεία εξανάγκαζε τους εργαζόμενους στην Ισπανία να ανοίξουν λογαριασμούς στο Γιβραλτάρ για να πάρουν τη μισθοδοσία τους.

Στη φωτογραφία ο Michael O’Leary, ο CEO (Chief Executive Officer), δηλαδή το αφεντικό της εταιρείας, που συνήθως αυτοπαρουσιάζεται ως …εκκεντρικός. 

Επίσης, σύμφωνα με τις καταγγελίες εργαζομένων της εταιρείας στη Σκανδιναβία, φαίνεται πως η εργοδοσία όχι μόνο δεν καλύπτει τα επαγγελματικά έξοδα των εργαζομένων, αφού το προσωπικό είναι υποχρεωμένο να αγοράζει τις στολές, αλλά και τις προσωπικές κάρτες αναγνώρισης.

Πληρώνεις, μπας και δουλέψεις

Τον Φλεβάρη του 2014, έκαναν την εμφάνιση τους και άλλες καταγγελίες  οι οποίες έβγαλαν στην επιφάνεια το εργασιακό περιβάλλον που επικρατεί στην αεροπορική εταιρεία Ryanair.

Με ανακοίνωση της η ΓΣΣΕ ζήτησε τότε την παρέμβαση του Υπουργού Εργασίας,  διότι η εν λόγω εταιρεία στην προσπάθεια της να προσλάβει προσωπικό, ζητούσε από τους υποψήφιους εργαζόμενους να καταβάλλουν το ποσό που μπορεί να φτάσει και τα  4.000 ευρώ, με στόχο υποτίθεται να τους εκπαιδεύσει και μετά να τους προσλάβει.

Το χειρότερο είναι πως η εταιρεία, σύμφωνα με όσα ήρθαν στο φως της δημοσιότητας, δεν έδινε καμία εγγύηση πως θα προσλάβει  τους  υποψήφιους  εργαζόμενους ακόμα και μετά την καταβολή του ποσού.

Με απλά λόγια. Αν κάποιος ενδιαφέρεται να δουλέψει στην εταιρεία, θα πρέπει να δώσει 4.000 ευρώ,  με την πιθανότητα να μην προσληφθεί ποτέ!   

Βέβαια ο κανιβαλισμός της εργοδοσίας, δεν σταματά εκεί. Το 2013 με επιστολή της ζητούσε από τον Διεθνή αερολιμένα Αθηνών να μειώσει τους φόρους που πλήρωνε ώστε να χρησιμοποιεί το  αεροδρόμιο στην Ελλάδα σχεδόν τζάμπα!

Πριν περίπου δύο μήνες, ο CEO της αεροπορικής εταιρείας, Michael O’Leary  σε συνέντευξη στο Αγγλικό Mirror,  εξαπέλυσε επίθεση κατά του ελληνικού λαού, χαρακτηρίζοντας  τους Έλληνες  τεμπέληδες που «κάθονται και πίνουν καφέ και περιμένουν τους Γερμανούς, τους Πορτογάλους και τους Ιρλανδούς να τους σώσουν»

Φαίνεται πως τα επίσημα στοιχεία του ΟΟΣΑ, τα οποία αποκαλύπτουν πως το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας το συντηρούν με τους φόρους τους οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι και όχι οι εταιρείες, δεν τα παίρνει υπόψη του ο συγκεκριμένος κύριος.

Θα μπορούσαμε να πούμε πολλά και άλλα τόσα για το απίστευτο εργασιακό καθεστώς που λειτουργεί εντός της εταιρείας, όμως ας μείνουμε εδώ και ας  παρακολουθήσουμε ένα βίντεο*.

Υ.Γ. Λένε πως μια εικόνα είναι χίλιες λέξεις. Επίσης είναι γνωστό πως η αισθητική που επιλέγει κάποιος για το χτίσει το προφίλ του, μπορεί να αποκαλύψει το ήθος με το οποίο έχει σκοπό να πορευθεί. Και επειδή μιλάμε για πολυεθνικές εταιρείες, δεν έχουμε αυταπάτες πως μπορεί οι λύκοι να γίνουν πρόβατα, ούτε μπορούμε να απαιτούμε να διαθέτουν ηθική οι κανίβαλοι του συστήματος…

Πηγή: Ηλίας Σκυλλάκος – “Ημεροδρόμος”